Αρχείο για Δεκέμβριος, 2012

«Αναστάσιε φύγε από την χώρα», απειλούν οι Αλβανοί τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

Δεκ 12:17

«Αναστάσιε φύγε από την χώρα», απειλούν οι Αλβανοί τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων
"Αναστάσιε φύγε από την χώρα", απειλούν οι Αλβανοί τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων
Η ακραία εθνικιστική οργάνωση Ερυθρόμαυρη Συμμαχία στοχοποιεί για μια ακόμη φορά τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων κ. Αναστάσιο και καλεί τον Πρόεδρο της Αλβανίας να του αφαιρέσει ανώτατη τιμητική διάκριση που του είχε
επιδοθεί!
« Έφτασε, ο καιρός να πούμε στον Αναστάσιο Γιανουλλάτο «απομακρύνσου ειρηνικά από την Αλβανία». Κλείσε τα τελευταία χρόνια της ζωής σου όσο πιο μακριά από αυτή τη χώρα και το λαό, ο οποίος χάριν της αληθείας πρέπει να το πούμε, σε είδε ως ένα επικίνδυνο δοθιήνα, ο οποίος στο όνομα της θρησκείας και της αλβανικής ορθοδοξίας εργάστηκε για τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους και της ελληνικής Εκκλησίας».Με τις φράσεις αυτές, όπως επισημαίνει το http://www.pentapostagma.gr,  η Ερυθρόμαυρη Συμμαχία στοχοποιεί για μια ακόμη φορά τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων κ. Αναστάσιο και καλεί τον Πρόεδρο της Αλβανίας να του αφαιρέσει την ανώτατη τιμητική διάκριση η οποία του είχε επιδοθεί πριν από τρία χρόνια από το Αλβανικό κράτος για την προσφορά του στην Εκκλησία και στην αλβανική κοινωνία .Μάλιστα, στην ομιλία της επίσημης τελετής της απονομής, ο ίδιος ο πρόεδρος της Αλβανίας, μεταξύ άλλων, είχε πει: «κατά τη διάρκεια των κοινωνικών κρίσεων και των τραυματικών φάσεων της μεταβατικής περιόδου, είδαμε τους αντιπροσώπους των θρησκευτικών κοινοτήτων να γίνονται στυλοβάτες της κοινωνικής ειρήνης. Αυτοί οι πνευματικοί οραματιστές ηγέτες αναδείχθηκαν άοκνοι εργάτες του κοινωνικού και διαθρησκειακού διαλόγου, ακατάπαυστοι συνεργοί στην καλλιέργεια της δημοκρατίας στον τόπο μας…

Η απονομή του ανωτάτου παράσημου που φέρει το όνομα του μεγάλου ενοποιού ηγέτη μας μου προσφέρει την εξαιρετική ευχαρίστηση και την ευκαιρία να εκφράσω την τιμή και την αναγνώριση της Πολιτείας για την δραστηριότητά σας, η οποία διακονεί τον Θείο λόγο και την Αλβανία». Οι επιθέσεις που δέχεται το τελευταίο χρονικό διάστημα ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αλβανίας προκαλούν φόβο στους Χριστιανούς Ορθοδόξους που ζουν στην Αλβανία καθώς ο κ. Αναστάσιος κατηγορείται για αντιαλβανική δραστηριότητα: «Βλέποντας και συγκρίνοντας το τι έκαναν οι σημερινοί ιθύνοντες της Ορθοδόξου  Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας, δηλώνουν προς τον Πρόεδρο της Αλβανίας Μπουγιάρ Νισάνη, ειδικά τα τελευταία έτη, στη μνήμη μας έρχονται τα ντροπιαστικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κλεισούρα, Βουλιαράτες, Χιμάρα, Βοβοστίτσα, Κοσίνα κ.λ.π.. Σ´όλα αυτά τα γεγονότα δυστυχώς ήταν εμφανές το χέρι των Ελλήνων ηγετών της σημερινής Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας. Με την πολιτική, προσθέτουν, που έχουν ακολουθήσει οι ηγέτες της, εύκολα κατανοείται, η στήριξη που παρείχαν στην πολιτική του ελληνικού κράτους, όπως και των εδαφικών διεκδικήσεων κατά της Αλβανίας».

Και κατά της Ερυθρόμαυρη Συμμαχία «στην αντιαλβανική δραστηριότητα που συντελείται …(…) το σημαντικότερο ρόλο (…) διαδραμάτισε ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος, ο καταληψίας ηγέτης τηςΟρθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας. Επί δύο δεκαετίες, αυτός εργάζεται, ισχυρίζονται, για τα συμφέροντα της Ελλάδος, συνεχίζοντας πιστά το δρόμο του Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος πριν από 100 χρόνια και πάνω, αφιέρωσε τη ζωή του στον ελληνισμό της Ηπείρου, στο άνοιγμα των σχολείων και
Εκκλησιών σε περιοχές ιστορικά γεμάτες από Αλβανούς».

Η επιστολή φαίνεται ότι αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου των ενεργειών των ακραίων στοιχείων της Αλβανίας που το τελευταίο διάστημα προκαλούν φόβο μεταξύ των ορθοδόξων καθώς φαίνεται ότι έχουν διατυπωθεί ακόμη και
απειλές κατά της ζωής του κ. Αναστασίου. Γι αυτό και 42 , Επίσκοποι, ιερείς και μοναχοί που υπηρετούν στην Εκκλησία της Αλβανίας με κοινό κείμενο τους έσπευσαν να στηρίξουν τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας τους
δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «όσο για τις συμβουλές ή μάλλον, τις απειλές εναντίον της ζωής του, δεν ανησυχεί, ούτε τον φοβίζουν. Και στα προηγούμενα χρόνια, κατά καιρούς, είχαν διατυπωθεί παρόμοιες απειλές. Όπως ο ίδιος δηλώνει, όποιος είναι αφοσιωμένος στον Θεό της αγάπης και εργάζεται με συνέπεια για την ειρηνική συνύπαρξη, για την ανακούφιση των πασχόντων και για την αλληλεγγύη των λαών δεν φοβάται κανένα και τίποτε, ούτε τον θάνατο. «Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον»».

Advertisements

ειδησεις

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni
Κατηγορία: ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Ντελίβερι» εκδιδομένων γυναικών πραγματοποιούσαν οι υπεύθυνοι ενός μπαρ στη Σούδα.
Με μια ανακοίνωση που αναμένεται να πυροδοτήσει νέες εξελίξεις στο μείζον πολιτικό ζήτημα που έχει προκύψει με τη λίστα Λαγκάρντ, ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Ιωάννης Διώτης αναφέρει πως κανένας πολιτικός προϊστάμενος δεν του έδωσε εντολή να ψάξει την λίστα.
Έχασε  τον αδελφό της και μαζί  την… ησυχία της μια 64χρονη γυναίκα στη Θήβα, που έπεσε στα νύχια αδίστακτων εκβιαστών οι οποίοι την απειλούσαν ότι θα σκοτώσουν την ίδια και τα παιδιά της αν δεν ξεπλήρωνε μια οφειλή ύψους 20.000 ευρώ που είχε ο εκλιπών!
Αναστάτωση επικράτησε στις 20.00 το βράδυ της Κυριακής, στην περιοχή των εργατικών κατοικιών Ταραμπούρα, και συγκεκριμένα στην οδό Μιλήτου στην Πάτρα, όταν 39χρονη γυναίκα ανέβηκε στην ταράτσα του σπιτιού της και απειλούσε να βουτήξει στο κενό.
Οκτώ στους δέκα καταναλωτές δεν αγόρασαν φέτος πετρέλαιο και στράφηκαν υποχρεωτικά σε φθηνότερες λύσεις για να ζεσταθούν, όπως τζάκια, σόμπες και pellet, με αποτέλεσμα το νέφος στην Αθήνα να αυξηθεί σε επικίνδυνα επίπεδα.
Σοβαρά προβλήματα έχουν προκαλέσει σε όλη τη χώρα οι σφοδρές βροχοπτώσεις.
Τραγικό θάνατο βρήκε ένα επτάχρονο αγόρι, όταν παρασύρθηκε από Ι.Χ. αυτοκίνητο. Το τραγικό περιστατικό συνέβη χθες στις 6 το απόγευμα στο χωριό Γέφυρα της Θεσσαλονίκης.
Ως οξύθυμο και βίαιο από μικρό περιγράφει τον 27χρονο που βίασε και έκαψε ζωντανή τη Ζωή στην Ξάνθη γνωστός της οικογένειάς του.
Ο διοικητής του τμήματος δίωξης Ναρκωτικών του Βόλου και δύο αρχιφύλακες, εκ των οποίων ο ένας υπηρετεί στη διεύθυνση Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης και ο άλλος στο τμήμα Ασφάλειας Αγρινίου, είναι μεταξύ των 28 ατόμων που συνελήφθησαν έως τώρα κατά τη διάρκεια μεγάλης επιχείρησης που είναι σε εξέλιξη για την εξάρθρωση κυκλώματος…
31 Δεκ 07:51
Σοκ από την αυτοκτονία γνωστού ηθοποιού!

Μια τραγική είδηση αναστάτωσε τον καλλιτεχνικό χώρο της χώρας λίγο πριν το τέλος του 2012, καθώς ο Δημήτρης Βογιατζής αυτοκτόνησε στο διαμέρισμά του

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ

1 του Δημήτρη Μπεκριδάκη,
Θεολόγου – MPhil. Θρησκειολογίας

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ: Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ο Άγιος Νικόλαος (270 – 343) ήταν επίσκοπος Μύρων της Λυκίας, περιοχής που βρίσκεται στη νότιο δυτική Μικρά Ασία.
Επειδή το πρόσωπό του συνδέθηκε με πολλά θαύματα, που σχετίζονταν ιδιαίτερα με τη θάλασσα και τη ναυσιπλοΐα, έμεινε στην παράδοση της Εκκλησίας γνωστός ως Νικόλαος ο Θαυματουργός και Προστάτης των Ναυτικών. Από παιδί είχε βαθιά πίστη στον Χριστό και μεγάλη ευσέβεια.  Έχασε τους γονείς του σε νεαρή ηλικία και τον ανέθρεψε ο θείος του, που ήταν Επίσκοπος Πατάρων. Εκείνος ήταν που τον οδήγησε στον ιερό κλήρο, χειροτονώντας τον πρεσβύτερο. Παρόλο που καταγόταν από εξαιρετικά εύπορη οικογένεια είχε μεγάλη κοινωνική ευαισθησία και ανέπτυξε σημαντική φιλανθρωπική δράση. Στην περίπτωσή του η πίστη συνδυαζόταν αρμονικά με την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, και μάλιστα εκείνον που έχει ανάγκη.

Ενδεικτικό της μέριμνας που είχε για την φροντίδα των αδυνάτων και των παραμελημένων είναι το εξής περιστατικό: Κάποιος άνθρωπος με πολλά πλούτη έχασε την περιουσία του και δεν είχε τα μέσα για να προικίσει τις κόρες του, που σύντομα θα έφταναν σε ηλικία γάμου. Επειδή δεν ήθελε να τον λυπούνται έκρυβε την κακή οικονομική του κατάσταση, όμως τα προβλήματα πλήθαιναν και υπήρχε ο κίνδυνος οι νεαρές κοπέλες να παρασυρθούν στην πορνεία προκειμένου να επιβιώσουν. Ο Άγιος Νικόλαος πληροφορήθηκε από άλλους την δυσκολία της οικογένειας και ως φιλάνθρωπος αποφάσισε αμέσως να τους βοηθήσει οικονομικά. Δεν ήθελε όμως να θίξει την αξιοπρέπεια του δύστυχου πατέρα, ούτε να φανεί ανοιχτά μπροστά στους ανθρώπους της πόλης ότι τους δίνει ελεημοσύνη. Φάνηκε σε αυτό αληθινός μαθητής του Χριστού, ο οποίος είπε: «Να προσέχετε την ελεημοσύνη σας, να μη γίνεται μπροστά στους ανθρώπους, με σκοπό να σας επιδοκιμάσουν. Γιατί αν γίνεται έτσι, μην περιμένετε ανταμοιβή από τον ουράνιο Πατέρα σας. Όταν κάνεις ελεημοσύνη, μην το διατυμπανίζεις, όπως οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους τιμήσουν οι άνθρωποι […] Εσύ, αντίθετα, όταν δίνεις ελεημοσύνη, ας μην ξέρει ούτε το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου, για να ‘ναι αληθινά κρυφή η ελεημοσύνη σου. Κι ο Πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις, θα σε ανταμείψει φανερά.» (Ματθ. 6:1-4) Σκέφτηκε λοιπόν ο Άγιος ένα τέχνασμα. Μια νύχτα πριν από την ενηλικίωση της μεγαλύτερης κόρης, ο Νικόλαος πλησίασε αθόρυβα στο σπίτι και πέταξε μέσα από το μικρό παράθυρο του φεγγίτη ένα πουγκί με χρυσά νομίσματα, αρκετά για να προικιστεί πλουσιοπάροχα το κορίτσι και να μην αναβληθεί ο γάμος του. Τον επόμενο χρόνο επανέλαβε το τέχνασμα και για την επόμενη κόρη της οικογένειας. Την παραμονή της ενηλικίωσής της βρήκε και αυτή μέσα στο δωμάτιό της ένα πουγκί με νομίσματα, δώρο φερμένο από τον Άγιο Νικόλαο, που είχε μεταβληθεί σε μυστικό προστάτη της φτωχής οικογένειας. Το ίδιο συνέβη και με την μικρότερη κόρη την επόμενη χρονιά. Με τον τρόπο αυτό, οι τρεις νέες αποκαταστάθηκαν χωρίς να χρειαστεί να κινδυνέψει η τιμή τους και χωρίς να θιγεί η αξιοπρέπεια της οικογένειας.

Το παράδειγμα αυτό της αγάπης και της διακριτικότητας του Νικολάου αξίζει να το έχουμε στο νου μας, διότι έγινε η βάση για το έργο και τη μορφή του Αϊ Βασίλη, σε όλες τις εκδοχές της, μέχρι σήμερα. Ο Άγιος δεν αγαπά απλώς και φροντίζει τα παιδιά, αλλά προσφέρει τα δώρα του προς αυτά αθόρυβα και μυστικά, μπαίνοντας στα σπίτια τη νύχτα μέσα από την καμινάδα.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΤΟΝ SANTA CLAUS

Πώς όμως πέρασε η μικρασιατική αυτή παράδοση στη Δυτική Ευρώπη; Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του 11ου αιώνα, όταν οι Σελτζούκοι Τούρκοι νίκησαν τους Βυζαντινούς στη μάχη του Ματζικέρτ (1071) και κατέλαβαν τη Μικρά Ασία. Μερικά χρόνια αργότερα (1087), Ιταλοί ναύτες που ναυλοχούσαν στο λιμάνι των Μύρων έκλεψαν ένα τμήμα από το λείψανο του Αγίου Νικολάου, που βρισκόταν ενταφιασμένο εκεί και το μετέφεραν στην πόλη του Μπάρι. Από εκεί κατέληξε στη Βενετία και με τον τρόπο αυτό η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία άρχισε να τιμά τον Άγιο, εντάσσοντάς τον στην παράδοση της. Με το πέρασμα του χρόνου η γιορτή του εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και η μορφή του συνδέθηκε με την αγάπη και την μέριμνα προς τα παιδιά. Έτσι τον βλέπουμε να παρουσιάζεται ως σεβάσμιος ασπρογένης γέροντας, που φοράει τα κόκκινα και λευκά άμφια του επισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, έχει μήτρα στο κεφάλι και κρατάει ποιμαντορική ράβδο. Μερικές φορές τον βλέπουμε καβάλα σε άσπρο άλογο. Επισκέπτεται τα παιδιά με καλοσύνη και τρυφερότητα, τα ευλογεί και τους μοιράζει δώρα και γλυκίσματα, επιβραβεύοντάς τα για την καλή διαγωγή τους μέσα στη χρονιά. Επειδή αυτό γίνεται κατά την περίοδο του Δεκεμβρίου κάθε έτους, ο Άγιος Νικόλας μετατρέπεται με το πέρασμα του χρόνου σε ένα αγαθό πνεύμα των Χριστουγέννων και του χειμωνιάτικου τοπίου. Γίνεται ο Père Noël των Γάλλων, ο «Πατέρας των Χριστουγέννων», ο Father Christmas των Βρετανών. Στη Δανία, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία ονομάζεται Sinterklaas, ενώ στη Γερμανία Sankt Nikolaus. Γνωστός, όμως σε όλον τον κόσμο έμεινε με την ονομασία που έλαβε όταν η γιορτή του πέρασε τον Ατλαντικό και εξαπλώθηκε στη Βόρεια Αμερική: Santa Claus.

Όμως κατά τη διάρκεια της πορείας του μέσα στους αιώνες, ο Santa Claus συναντήθηκε με μια σημαντική μορφή από τη θρησκευτικές παραδόσεις του προ-χριστιανικού παρελθόντος και δανείστηκε από αυτήν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Ποια ήταν αυτή η μορφή; Ήταν ο μεγάλος Θεός των Νορβηγών Βίκινγκς, ο παντοδύναμος Odin, Πατέρας θεών και ανθρώπων σύμφωνα με την αρχαία Σκανδιναβική θρησκεία. Μετά την εξάπλωση του Χριστιανισμού στις Βόρειες χώρες, η λατρεία των παλιών θεών έσβησε και αντικαταστάθηκε από τη νέα. Οι μορφές των θεών υποβιβάστηκαν και έχασαν το ιερό τους κύρος. Έμειναν όμως βαθιά χαραγμένες στη συλλογική ψυχή των λαών της περιοχής. Έγιναν σύμβολα της φύσης, αγαθοποιά πνεύματα με μικρή επίδραση στη ζωή των ανθρώπων. Έτσι, ο άλλοτε βασιλιάς των Θεών Όντιν, μεταβλήθηκε σε πνεύμα του Χειμώνα, έγινε ο «Πατέρας Χειμώνας» -Father of Winter. Απεικονίστηκε στη λαϊκή τέχνη ως γέροντας με μακριά γενειάδα, ο οποίος φοράει την γκρίζα κάπα του και το πλατύγυρο μυτερό καπέλο του και στηριγμένος στο μακρύ ραβδί του περιπλανιέται μέσα στα δάση και πάνω στα χιονισμένα βουνά του παγωμένου ευρωπαϊκού Βορά. Άλλοτε πάλι τριγυρίζει καβάλα στον Sleipnir, ένα μαγικό  άλογο με οκτώ πόδια, και έχει ως συνοδεία λύκους και κοράκια, που του φέρνουν πληροφορίες από μακρινά μέρη. Η σκοτεινή και ψυχρή αυτή μορφή της βόρειας μυθολογίας δάνεισε στον σύγχρονο Santa Claus δυο πολύ βασικά του χαρακτηριστικά. Πρώτον, τον συνέδεσε με το κρύο, το χιόνι και τον χειμώνα, την ατέλειωτη νύχτα του αρκτικού κύκλου και τα απέραντα δάση από έλατα. Έτσι, σήμερα όλοι θεωρούν απολύτως φυσικό το γεγονός το εργαστήριο ενός μεσογειακού και μικρασιάτη Αγίου να βρίσκεται στη Φιλανδία, κοντά στον Βόρειο Πόλο. Δεύτερον, χάρισε στον Santa Claus μια συνοδεία από ζώα που τον μεταφέρουν και τον υπηρετούν. Μόνο που τώρα πλέον δεν είναι άλογα ή λύκοι, αλλά τάρανδοι που σέρνουν το έλκηθρο του και καλικάτζαροι που τον πληροφορούν για την καλή ή κακή διαγωγή των παιδιών.

Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ

Πως αυτή η αυστηρή και βλοσυρή μορφή του Αϊ Νικόλα – Santa Claus έφτασε στη σημερινή εποχή να ταυτίζεται με την καρικατούρα ενός πονηρού γέρου με την προτεταμένη κοιλιά και τα ροδοκόκκινα μάγουλα που έρχεται όχι για να μας φέρει δώρα, αλλά να μας πουλήσει προϊόντα; Καταρχάς πρέπει να τονίσουμε ότι για να γίνει αυτή η μετάβαση έπρεπε πρώτα η μορφή του Αϊ-Νικόλα – Santa Claus να χάσει τη θρησκευτική της αναφορά και ποιότητα. Μια μορφή που, όπως είδαμε μέσα από την ιστορική της διαδρομή, συνέθετε στοιχεία από δυο διαφορετικούς θρησκευτικούς κόσμους, τον Χριστιανικό και τον Παγανιστικό, έφτασε σήμερα να διατηρεί μονάχα το όνομα, χωρίς να έχει πια κανένα ηθικό και θρησκευτικό περιεχόμενο. Έτσι μια ειρωνική αντίφαση συνοδεύει τη σημερινή μορφή του παγκοσμιοποιημένου Santa Claus: είναι ένας Άγιος μόνο στον τίτλο, αφού δεν έχει καμιά σχέση με οτιδήποτε το θρησκευτικό, το Άγιο και το Θεϊκό: είναι ένας Όσιος της Αγοράς, χυδαίος και ανόσιος.

Δυο γεγονότα – σταθμοί συντέλεσαν ώστε να γίνει δυνατή αυτή η μετάλλαξη και να φτάσουμε στη σύγχρονη εικόνα για τον Santa Claus. Το ένα στα τέλη του 19ου αιώνα και το άλλο στις αρχές του 20ου. Και τα δυο συνέβησαν –όχι τυχαία– στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στις Η.Π.Α. Το πρώτο αφορά στη δημοσίευση ενός παιδικού βιβλίου με πρωτοχρονιάτικες ιστορίες το 1821 και ενός ποιήματος λίγα χρόνια αργότερα, που περιέγραφαν τον Santa Claus όπως τον ξέρουμε σήμερα: γέροντα, παχύ και πλαδαρό, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ελάφια, να μπαίνει στα σπίτια από τις καμινάδες και να αφήνει δώρα μέσα στις κάλτσες των παιδιών. Τις αρχικές αυτές δημοσιεύσεις ακολούθησαν κάποια άρθρα και ποιήματα σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής, που σιγά-σιγά πλούτισαν τη μοντέρνα μυθολογία του Santa Claus: εντόπισαν την κατοικία του στο Βόρειο Πόλο, του έδωσαν μια σύζυγο –απαραίτητο συμπλήρωμα για έναν καθώς πρέπει αστό άγιο– τον έβαλαν να στολίζει χριστουγεννιάτικα δέντρα και να κατασκευάζει παιδικά παιγνίδια. Μάλιστα, ένας διάσημος σκιτσογράφος της εποχής ζωγράφισε τον Santa Claus να μοιράζει παιγνίδια στους στρατιώτες των Βορείων που συμμετείχαν στον Αμερικάνικο Εμφύλιο. Τι έκανες στον  πόλεμο Santa Claus!

Ο δεύτερος σταθμός στην πορεία προς τη σύγχρονη εικόνα του Santa Claus είναι η αξιοποίηση της φιγούρας του από την Coca Cola. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 η εταιρία αναζητούσε έναν τρόπο να αυξήσει τις πωλήσεις του αναψυκτικού της, ιδίως κατά τη χειμερινή περίοδο, όπου, όπως είναι φυσικό, πολύ λίγοι επιθυμούν να πιουν ένα παγωμένο ρόφημα. Το διαφημιστικό τμήμα της επιχείρησης συνέλαβε τότε μια εξαιρετικά επικερδή, όπως αποδείχτηκε, ιδέα: να συνδέσει ένα καλοκαιρινό αναψυκτικό με το πνεύμα του χειμώνα, τον Santa Claus. Αυτός ο καλόβολος φίλος των παιδιών κρίθηκε ως ο καταλληλότερος για να προωθήσει την κατανάλωση του αναψυκτικού στη νεολαία. Την αποστολή ανέλαβε ένα αμερικανός καρικατουρίστας σουηδικής καταγωγής, ο Χάντον Σάντμπλομ, ο οποίος άντλησε έμπνευση από τα παραμύθια και τα ποιήματα του 19ου αιώνα για τον Santa Claus και ζωγράφισε το πασίγνωστο ανθρωπάκι, το οποίο φρόντισε να ντύσει στα κόκκινα –το χρώμα της Coca Cola. Η πρώτη διαφήμιση αναρτήθηκε στην εφημερίδα The Evening Post το 1931 και παρουσιάζει τον αναμορφωμένο Santa Claus να κρατάει με περηφάνια ένα ποτήρι με αναψυκτικό και να δηλώνει: «Απολαμβάνω ένα αναζωογονητικό διάλειμμα». Η λεζάντα κάτω από την εικόνα μας πληροφορεί ότι: «Ο Γέρο- Santa, ο πιο πολυάσχολος άνθρωπος του κόσμου κάνει ένα αναζωογονητικό διάλειμμα με Coca Cola.
Σίγουρα ξέρει να απολαμβάνει τη ζωή του και γι’ αυτό είναι πάντα γελαστός. Το ίδιο μπορείς να είσαι και εσύ. Όπου και να πας για ψώνια θα βρεις ένα ψυγείο με παγωμένη Coca Cola να σε περιμένει».
Τις δεκαετίες που ακολούθησαν δημιουργήθηκε από τον ίδιο σκιτσογράφο μια μεγάλη σειρά διαφημίσεων στο ίδιο μοτίβο, όπου η κατανάλωση του αναψυκτικού συνδέθηκε με ό,τι πιο αγνό και ευχάριστο υπάρχει στις δυτικές κοινωνίες. Με την παιδική ηλικία, της αθωότητας, της ξεγνοιασιάς και του παιγνιδιού. Με την ευμάρεια του αστικού νοικοκυριού των μεταπολεμικών Η.Π.Α. κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, με το φωτισμένο δέντρο, το πλουσιοπάροχα στρωμένο τραπέζι, το στολισμένο σαλόνι και τη θαλπωρή του αναμμένου τζακιού. Με την ξεκούραση από τη δουλειά και την αναζωογονητική αίσθηση της δροσιάς. Μα προ πάντων με την κατανάλωση προϊόντων, τα οποία γίνονται πλέον αντιληπτά ως δώρα προς τον εαυτό μας, κατ’ αντιστοιχία με τα δώρα που υποτίθεται πως φέρνει ο Santa Claus.

Κάπως έτσι, περάσαμε στον Santa Cola τον Προστάτη Άγιο του Καταναλωτισμού, τον πανούργο διαφημιστή και επιδέξιο πωλητή προϊόντων. Πλέον ο Αϊ-Νικόλας, το αγαθό «Πνεύμα των Χριστουγέννων», ο «Πατέρας Χειμώνας» έχει μεταλλαχθεί σε Δαιμονικό Πνεύμα της Κατανάλωσης, σε Πατέρα-Αφέντη της παγκοσμιοποιημένης Αγοράς. Η εορταστική περίοδος των Χριστουγέννων τού έχει παραδοθεί ολοκληρωτικά. Δεν υπάρχει διαφήμιση που να μην εμφανίζεται, κατάστημα που να μην τον έχει στολίσει στη βιτρίνα του, ή πλατεία που να μην τριγυρίζουν οι σωσίες του για να φωτογραφηθούν με τα παιδιά που έχουν βγει για ψώνια. Τα πολυκαταστήματα και τα Malls είναι οι ναοί του, οι εμπορικοί δρόμοι και οι αγορές είναι οι τόποι της δαπανηρής λατρείας του. Πρέπει να το πούμε ανοιχτά: ο Santa Cola είναι ένα κεντρικό σύμβολο του πνεύματος της ευζωίας που απήλαυσε η αστική τάξη στις δυτικές κοινωνίες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν η συμβολική απεικόνιση της κουλτούρας της εμπορευματοποίησης όλων των όψεων της ζωής, του πολιτισμού της κατανάλωσης ως συνολικού τρόπου διάρθρωσης της καθημερινότητας. Ενός τρόπου ζωής που παρόλη την επιφανειακή του λάμψη είναι εξαιρετικά μίζερος και αλλοτριωμένος, αφού παγιδεύει το άτομο στα δεσμά κατασκευασμένων επιθυμιών, παραδίδοντάς το στην εθελούσια σκλαβιά, την ακηδία και την κατάθλιψη. Και αποδεικνύεται ένα σύμβολο εξαιρετικά ανθεκτικό –όπως άλλωστε είναι και το περιεχόμενό του.
Διότι ακόμη και σήμερα, στην εποχή της πολύπλευρης κατάρρευσης του σύγχρονου κόσμου, ο Santa Claus – Cola συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς του αγοραίου ήθους και της καταναλωτικής νοοτροπίας. Αυτό, σε επίπεδο σημειολογικό, αποδεικνύει ότι ενώ οι ρυθμοί κατανάλωσης έχουν σχετικά περιοριστεί εξ ανάγκης, λόγω της οικονομικής κρίσης, το ήθος και το φρόνιμα που τη στηρίζει έχουν μείνει ανέπαφα. Μ’ άλλα λόγια: ίσως να έχουμε σταματήσει να καταναλώνουμε, αλλά δεν έχουμε πάψει να θέλουμε να καταναλώσουμε. Αν μας δινόταν η ευκαιρία, με πολύ μεγάλη χαρά θα αφηνόμασταν και πάλι στην αποχαύνωση της αγοραστικής μας κραιπάλης. Από την άποψη αυτή, ο Santa Claus – Cola είναι ο άγιος που μας αξίζει…

ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ SANTA CLAUS

Παραμένει όμως και ένα τελευταίο ερώτημα: Αφού ο Santa Claus αποτελεί προέκταση –αν και διαστρεβλωμένη, όπως είπαμε– της μορφής του Αγίου Νικολάου γιατί στη χώρα μας τον αποκαλούμε Αϊ Βασίλη; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και στο χώρο. Θα κλείσουμε έτσι τον κύκλο του Αϊ-Βασίλη, όπως τον αποκαλέσαμε στην αρχή, τον κύκλος ενός πολιτισμικού συμβόλου με μεγάλη δημοτικότητα και σημαντική κοινωνική διείσδυση.
Από το σήμερα, λοιπόν, θα μεταφερθούμε στα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνος και από την Ευρώπη και την Αμερική θα ξαναγυρίσουμε στη Μικρά Ασία. Εκεί στην περιοχή της Καππαδοκίας θα συναντήσουμε την επιβλητική και σεβάσμια μορφή του Βασιλείου, επισκόπου Καισαρείας, μεγάλου Πατέρα της Εκκλησίας.
1 Η κορυφαία αυτή πνευματική προσωπικότητα δεν ήταν μονάχα ένας πανεπιστήμονας της εποχής. Υπήρξε και ο αναμορφωτής του κοινοβιακού μοναχισμού, όντας ο ίδιος ταυτόχρονα μεγάλος θεολόγος και αυστηρός ασκητής. Μα πάνω απ’ όλα υπήρξε ένας άνθρωπος της πίστης στο Χριστό, της αγάπης και της προσφοράς. Γόνος πολύ πλούσιας οικογένειας, αληθινό πριγκιπόπουλο της ιστορίας, δεν δίστασε να ξοδέψει ολόκληρη την περιουσία του για να ανοικοδομήσει την περίφημη «Βασιλειάδα», τον πρώτο στον κόσμο οργανωμένο φορέα κοινωνικής πρόνοιας. Νοσοκομεία, γηροκομεία, πτωχοκομεία και σχολεία αποτελούσαν ένα συγκρότημα παροχής υπηρεσιών που σκοπό είχε να ανακουφίσει τον ανθρώπινο πόνο και να καλύψει τις ανάγκες των ταπεινών και των καταφρονεμένων. Μάλιστα, όντας γιατρός ο ίδιος, ο Βασίλειος είχε αναλάβει προσωπικά τη φροντίδα των λεπρών, των ασθενών δηλαδή εκείνων που κανείς δεν ήθελε να πλησιάσει για να μην μολυνθεί. Αυτό το θυσιαστικό ήθος της προσφοράς και της αλληλεγγύης είναι που περισσότερο χαρακτηρίσει τον Άγιο, αναδεικνύοντας τον σε πρότυπο φιλανθρωπίας στο όνομα του Χριστού. Έτσι καταγράφηκε ο Βασίλειος στη συνείδηση της Εκκλησίας ως Μέγας. Στη μνήμη του λαού, όμως, έμεινε και για ένα ακόμη περιστατικό που δείχνει τη φιλανθρωπία και τη δικαιοσύνη του. Είναι η γνωστή ιστορία με τη Βασιλόπιτα. Όταν κάποτε ο Έπαρχος της Καππαδοκίας ήρθε με άγριες διαθέσεις στην Καισάρεια, με συνοδεία στρατιωτών για να μαζέψει τους φόρους, ο Επίσκοπος της πόλης Βασίλειος συμβούλεψε τους κατοίκους που είχαν οικονομική δυνατότητα να συγκεντρώσουν όσα χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή είχαν και να του τα δώσουν για να τον εξευμενίσουν.
Όταν όμως συναντήθηκε με τον Έπαρχο τον έπεισε να ελαττώσει τις φορολογικές του απαιτήσεις, με αποτέλεσμα τα πολύτιμα αντικείμενα να μείνουν σε αυτόν. Εκείνος έπρεπε τώρα να τα επιστρέψει στους ιδιοκτήτες τους, όμως υπήρχε ένα πρόβλημα: δεν ήξερε ποιος τού είχε δώσει τι. Σκέφτηκε τότε ένα τέχνασμα: μια άτυπη αναδιανομή εισοδήματος, θα λέγαμε σήμερα. Παράγγειλε να του φτιάξουν μικρές πίτες και μέσα σε κάθε μία έβαλε και από ένα αντικείμενο. Έπειτα τα μοίρασε στο λαό. Και ο θρύλος λέει ότι ο καθένας βρήκε με τρόπο θαυμαστό στην πίτα του το αντικείμενο που είχε αρχικά παραχωρήσει. Έτσι δημιουργήθηκε το έθιμο της Βασιλόπιτας που κόβουμε την πρωτοχρονιά και έτσι συνδέθηκε το πρόσωπο του Μεγάλου Βασιλείου με την προσφορά δώρων.

Ποια σχέση όμως έχει ο ασκητής και διανοούμενος Βασίλειος, τον οποίο η παράδοση της Εκκλησίας περιγράφει ως ψηλό, εξαιρετικά λεπτό, με πολλές ρυτίδες στο μέτωπο και με ύφος μονίμως συλλογισμένο και στοχαστικό, με το χαζοχαρούμενο, ξεχειλωμένο από το φαΐ και την καλοπέραση, ξωτικό της Coca Cola; Καμία απολύτως. Ο Santa Claus είναι το ακριβώς αντίθετο του, Μικρασιάτη Πατέρα της Εκκλησίας, καθώς αντιπροσωπεύει ό,τι εκείνος απεχθανόταν και καταδίκαζε: το κέρδος και το συμφέρον, τη φιληδονία, την πλεονεξία και την επιπολαιότητα. Όμως όταν έγινε η εισαγωγή του στην Ελλάδα, μαζί με άλλα καταναλωτικά σύμβολα κατά τη δεκαετία του 1950, ο λαός επικεντρώθηκε στο σημείο της προσφοράς δώρων στα παιδιά, και έτσι τον ταύτισε με τον φιλάνθρωπο Άγιο της παράδοσής μας, τον Μέγα Βασίλειο.
Όπως δείξαμε πρόκειται για μια τεράστια παρανόηση. Το ορθό θα ήταν ο Santa Claus του καταναλωτισμού να ονομάζεται όχι Αϊ-Βασίλης, αλλά Αντί-Αϊ-Βασίλης, αφού είναι το ανίερο διάστροφο του Μεγάλου Βασιλείου, κατά τον ίδιο τρόπο που η κουλτούρα της κατανάλωσης είναι η ανίερη αντιστροφή του εκκλησιαστικού ήθους της ελευθερίας, της ασκητικότητας και της θυσιαστικής αγάπης προς τον πλησίον μας, που έχει ανάγκη. Αντάξιοι ενός τέτοιου ήθους οφείλουμε να φανούμε, εάν θέλουμε να ξαναβρούμε το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων –το αληθινό νόημα της ζωής– και να σταθούμε όρθιοι μέσα στα ερείπια ενός παρακμασμένου κόσμου.

*(Το κείμενο αποτέλεσε τη βάση παρουσίασης που έγινε στο ΛΙΒΑΝΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΡΔΑΜΥΛΩΝ ΧΙΟΥ, στο πλαίσιο της σχολικής εορτής στις 21/12/2012)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Δευτέρα, 31 Δεκέμβριος 2012 14:26 Desk Agioritikovima
E-mail Εκτύπωση PDF

1 Anthony Bloom, Metropolitan of Sourozh

Για μία ακόμη φορά ένας νέος χρόνος πλησιάζει. Όταν είμαστε νέοι υποδεχόμαστε τον καινούριο χρόνο με ανοιχτές καρδιές, νομίζοντας πως όλα θα μας είναι δυνατά κατά τη διάρκειά του.

Τον βλέπουμε ν’ απλώνεται μπροστά μας σαν μία ατέλειωτη πεδιάδα καλυμμένη με παρθένο χιόνι, που ούτε μια πατημασιά δεν έχει ακόμη σημαδέψει τη λευκότητά της, τα πάντα είναι δυνατά, τα πάντα είναι αγνά και φωτεινά. Στην προχωρημένη ηλικία περιμένουμε το νέο χρόνο με ένα είδος εσωτερικής υπομονής, με την αίσθηση πως θα είναι μια απλή επανάληψη του παρελθόντος ίσως να μας συμβούν άφθονα καινούρια περιστατικά, θα είναι όμως γνωστά, γήινα περιστατικά με τα οποία γνωρίζουμε πως να ζήσουμε. Καί στις δύο περιπτώσεις είμαστε λανθασμένοι.

Η νέα χρονιά πράγματι απλώνεται μπροστά μας σαν ένα απάτητο ακόμη μονοπάτι, μια πλατειά παρθένα πεδιάδα που θα πρέπει ν’ ανθίσει μ’ ένα πλούτο καλών ανθρώπινων πράξεων. Όποια κι αν είναι η ηλικία μας ένα μονοπάτι απλώνεται μπροστά μας και από μας εξαρτάται αν θα το κάνουμε «οδόν Κυρίου» η όχι. Από μας εξαρτάται το αν για τους γύρω μας και για τους εαυτούς μας και για τις επόμενες γενιές θα φτιάξουμε δρόμο για τον Ουρανό η την Κόλαση – την αιώνια Κόλαση, η απλώς τη σκληρή ανθρώπινη κόλαση της γης. Ταυτόχρονα, αυτό που απλώνεται μπροστά μας είναι, όπως το βλέπει η γεροντική ηλικία, το συνηθισμένο και το οικείο, μόνο που δεν έχει συμβεί ποτέ πριν σ’ εμάς. Η ζωή ίσως να μη φέρνει το διαφορετικό, μπορεί όμως εμείς να είμαστε διαφορετικοί, τα ίδια περιστατικά μπορεί να ξανασυμβούν και να είναι τελείως καινούρια, διότι εμείς θα έχουμε αλλάξει.

Μπορούμε να μπούμε στη χρονιά αυτή δημιουργικά, μόνο όμως με την προϋπόθεση ότι θα μπούμε με την ελπίδα, με τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος βρίσκεται στη χρονιά αυτή, ότι Εκείνος είναι ο Κύριος και θα μας οδηγήσει στο σωστό μέρος, με την πίστη ότι τίποτα δε θα συμβεί χωρίς τη θέληση ή τη συγκατάθεση του Θεού. Αν η στάση μας είναι τέτοια θα δούμε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο (αυτός που πιστεύει στην τύχη δεν πιστεύει στο Θεό), πως δεν υπάρχουν άσκοπες συναντήσεις και πως το κάθε πρόσωπο μας έχει σταλεί από τον Κύριο. Αν μπούμε στη χρονιά αυτή γνωρίζοντας ότι το κάθε τι -φωτεινό και σκοτεινό, καλό και τρομακτικό – είναι ένα δώρο από το Θεό που μας έρχεται ώστε μέσα από μας η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, η χαρά και η δύναμη του Κυρίου να έλθουν στον κόσμο, αν έχουμε σταθερή πίστη πως το κάθε πρόσωπο που έρχεται στο δρόμο μας μας έχει σταλεί για να του προσφέρουμε το λόγο η την πράξη του Κυρίου η για να τα δεχτούμε από εκείνο, τότε η ζωή θα είναι πλούσια και θα έχει νόημα -διαφορετικά θα παραμείνει ένα παιγνίδι της τύχης, μια ατέλειωτη αλυσίδα τυχαίων περιστατικών.

Ας μπούμε στον καινούριο χρόνο μ’ αυτή την πίστη και την ελπίδα και με τέτοια πνευματική φλόγα, ας δεχτούμε ο ένας τον άλλο και οποιονδήποτε ο Θεός μας στείλει, με τον τρόπο που ο Κύριος δέχεται εμάς στην πορεία μας κι ας δεχτούμε ο,τι και αν μας συμβεί σαν από το χέρι του Θεού, και σ’ όλες τις περιστάσεις ας συμπεριφερόμαστε σαν Χριστιανοί·τότε όλα θα πάνε καλά.

Ο παλιός χρόνος έχει φύγει και πολλοί περιμένουν τώρα τον ερχομό του νέου χρόνου στη Βασιλεία του Θεού. Γιά κείνους έχει τελειώσει ο αγώνας, ενώ εμείς ζούμε ακόμα πάνω στη γη. Ας θυμηθούμε όσους έζησαν ανάμεσά μας, εκείνους που γνωρίζαμε κι αγαπούσαμε κι εκείνους που από απροσεξία ούτε καν παρατηρήσαμε. Ας θυμηθούμε τους αμέτρητους ανθρώπους που πέθαναν φέτος δυστυχισμένοι από αρρώστιες, σε δυστυχήματα, σε πολέμους. Ας θυμηθούμε τους πάντες χωρίς ν’ αφήσουμε κανέναν έξω κι ας μπούμε στην καινούρια χρονιά με καρδιά ανοιχτή για τους πάντες. Ας ψάλουμε «αιωνία η μνήμη» για όλους τους κεκοιμημένους πριν χωριστούμε και ας διατηρήσουμε αυτή την αιωνία μνήμη στις καρδιές μας με αγάπη και ευγνωμοσύνη για το Θεό που έδωσε να συναντήσουμε ανθρώπους τους οποίους μπορέσαμε ν’ αγαπήσουμε και να σεβαστούμε, ανθρώπους των οποίων το παράδειγμα μπόρεσε να μας εμπνεύσει.

Είθε ο Θεός να ευλογήσει το Νέο Έτος. Σας εύχομαι έναν ευτυχισμένο καινούριο χρόνο, να ζήσετε, ν’ αγαπάτε το Θεό, ν’ αγαπάτε και να εξυπηρετείτε τους ανθρώπους.

ΜΗΝΥΜΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΟΤΙ ΔΕ ΘΑ ΔΕΧΤΕΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ Δευτέρα, 31 Δεκέμβριος 2012 11:34 Εκκλησία της Κύπρου

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

ΜΗΝΥΜΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΟΤΙ ΔΕ ΘΑ ΔΕΧΤΕΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ

Δευτέρα, 31 Δεκέμβριος 2012 11:34 Εκκλησία της Κύπρου
E-mail Εκτύπωση PDF

1 Η Α. Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου: η νέα χρονιά να φέρει ειρήνη, εργατικότητα και αισιοδοξία στο λαό μας

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, απαντώντας σε ερωτήσεις των εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης, με την ευκαιρία των επισκέψεών του σε νοσοκομεία και άλλα ευαγή ιδρύματα, κατά τη διάρκεια των εορτών, υπογράμμισε με έμφαση ότι ο κυπριακός λαός γνωρίζει πολύ καλά να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις. Αυτό μας διδάσκει η ιστορική πορεία του λαού μας.
Με εργατικότητα, προγραμματισμό, φιλεργία, φιλαλληλία και αλληλεγγύη, αλλά πάνω από όλα εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, χαρακτηριστικά τα οποία διακρίνουν τους κυπρίους, θα εξέλθει ο λαός μας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από την κρίση.

Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου είναι αισιόδοξος και πιστεύει ότι όλοι μαζί, δεν περισσεύει κανείς, όλοι μαζί θα εργαστούμε για την πατρίδα και το λαό μας.

Όσον αφορά το εθνικό θέμα, υπενθύμισε ο  Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος την ευαισθησία  των κυπρίων στο θέμα την απελευθέρωσης της πατρίδας από τον τουρκικό στρατό και την επιστροφή στην πατρική γη.

Ανέφερε χαρακτηριστικά, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ότι «ως Εκκλησία δεν πρόκειται να αποστούμε αυτής της γραμμής και δεν πρόκειται να αφήσουμε οποιαδήποτε κυβέρνηση να κάνει εκπτώσεις στο εθνικό θέμα». Καταλήγοντας, πρόσθεσε ότι «θα βοηθήσουμε την κυβέρνηση και θα σταθούμε δίπλα της και από απόψεως οικονομικής, αλλά και εθνικής».

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου εύχεται πατρικά, προς όλους, καλή και ευλογημένη η νέα χρονιά 2013. Μια χρονιά που θα φέρει, με τη βοήθεια του Θεού, τη δικαίωση του λαού μας και μαζί αισιοδοξία και ειρήνη.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ .ΕΠ. Ι.Μ.ΑΓ. ΔΑΝΙΗΛ ΜΟΣΧΑΣ Κ. ΑΛΕΞΙΟΣ: «Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ»

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ .ΕΠ. Ι.Μ.ΑΓ. ΔΑΝΙΗΛ ΜΟΣΧΑΣ Κ. ΑΛΕΞΙΟΣ: «Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ»

Παρασκευή, 28 Δεκέμβριος 2012 01:01 Desk Agioritikovima
E-mail Εκτύπωση PDF

Του Γιώργου Θεοχάρη
Ο Πατριαρχικός επίτροπος της Ιεράς Μονής Αγίου Δανιήλ στη Μόσχα αποκλειστικά στο »Αγιορείτικο Βήμα».
«Ο κάθε χριστιανός ορθόδοξος της Ρωσίας αγαπάει την Ελλάδα σαν πνευματική μητέρα του ρωσικού λαού, σαν χώρα από την οποία πήραμε τον Χριστιανισμό και τη χώρα που ακολουθεί την ορθόδοξη διαδρομή και παράδοση .
Η Ένωση Ελλάδας και Ρωσίας πρέπει να είναι πραγματική  και πνευματική»,εξηγεί σε συνέντευξή του στο «Αγιορείτικο Βήμα» ο πατριαρχικός επίτροπος της Ιεράς Μονής Αγίου Δανιήλ Μόσχας κ. Αλέξιος.
Τον συνάντησα στο γραφείο, στην Ιστορική Μονή που συνδέει τις δυο χώρες μέσω του  Κερκυραίου Νικοφόρου Θεοτόκη που υπήρξε καθηγούμενος στο μοναστήρι στο οποίο είναι και ο τάφος του.

«Δίνουμε ευλογία στους μοναχούς να μένουν στο Άγιο Όρος για να μας μεταφέρουν την Ορθόδοξη παράδοση»
Η συμπάθεια και η αγάπη του για την Ελλάδα ήταν έκδηλη. Κάνοντας συνεχώς αναφορές ότι μας συνδέουν πολλά, ιστορικά πρόσωπα και καταστάσεις.Μια πνευματική φυσιογνωμία με κύρος και πολύτιμο έργο στο ξακουστό μοναστήρι που μέσα σε αυτό στεγάζεται το Πατριαρχείο Μόσχας και πασών των Ρωσιών.

«Πρέπει να  τιμήσουμε τους κοινούς μας αγίους  και να προσευχηθούμε και εμείς οι Ρώσοι για τα δικά μας προβλήματα», συνέχισε και συμπλήρωσε:
«Η Ελλάδα είναι μία χώρα που υπάρχουν μεγάλα προσκυνήματα της Ορθοδοξίας, το Άγιο Όρος όπου και σήμερα υπάρχει πνευματική ζωή και προσευχή και είναι ένα μέρος που συμβιώνουν Έλληνες, Σλάβοι, Βούλγαροι, , Σέρβοι, Ρουμάνοι. Όλοι είναι ενωμένοι. Στο Άγιο Όρος ο χριστιανός μπορεί να βρει ένα λόγο παρηγοριάς και να ωφεληθεί πνευματικά.»

Συνεχίζοντας για το Άγιο Όρος ο γέροντας Αλέξιος, υπογράμμισε, «Οι δικοί μας πατέρες της Μονής επισκέπτονται συχνά το Άγιο Όρος. Πηγαίνουν στο λεγόμενο Ρωσικό αλλά και σε αλλά μοναστήρια. Εμείς προσπαθούμε να τους δίνουμε ευλογία για να μείνουμε ένα διάστημα στο Άγιο Όρος για να ζήσουνε και να μάθουνε μία ζωντανή μοναχική παράδοση και να την μεταφέρουν εδώ.»

Ο Νικηφόρος Θεοτόκης μας ενώνει….

«Εμείς έχουμε  επίσης τακτική επαφή με το νησί της Κέρκυρας, έχουμε καλές σχέσεις και την ευλογία του Σεβασμιότατου κ. Νεκταρίου . Αυτές οι επαφές είναι μακρόχρονες, εδώ και αιώνες», επισημαίνει και τονίζει:
«Διότι εμείς  εδώ στην αδελφότητα είχαμε πολλούς Κερκυραίους . Πρώτα από όλα είναι Νικοφόρος Θεοτόκης που ήταν Αρχιεπίσκοπος στη Μόσχα και καθηγούμενος της Μονής και ο τάφος του είναι εδώ. Γεννημένος στη Κέρκυρα, ήρθε εδώ ως καλεσμένος και έγινε διαφωτιστής .Μετά από τα  καθήκοντα του ως Αρχιεπισκόπου καθησύχασε στη Μονή του Αγίου Δανιήλ  όπου ήταν ο γέροντας της».
«Μπορούμε να βοηθήσουμε οικονομικά την Εκκλησία της Ελλάδας»
Αναφορικά με την φημολογούμη βοήθεια της Ρωσικής Εκκλησίας προς την Εκκλησία της Ελλάδας εξήγησε, «Όταν είχαμε την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στη Ρωσία, είπε ο πατριάρχης της Μόσχας και πασών των Ρωσιών ότι εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε και οικονομικά την Εκκλησία της Ελλάδος. Και για εμάς είναι σημαντικό σαν ανταπόδοση από τη βοήθεια προς την Ελλάδα να μας έρχονται Ιερά κειμήλια, πχ. Είχαμε οργανώσει δυο φορές να μας έρχεται η δεξιά του Αγίου Σπυρίδωνος και αυτό ήταν μεγάλη υποστήριξη προς τον ρωσικό λαό.
Είχε μεταφερθεί το λείψανο του  Μεγάλου αυτού Αγίου σε πολλά μέρη της Ρωσίας και είχε μεγάλη επιτυχία, χιλιάδες κόσμου περίμεναν για να προσκυνήσουν τον ΄Αγιο.
Ήμουνα μάρτυρας πόσα θαύματα έγιναν εδώ στη Ρωσία από τη παραμονή του λειψάνου»

Η Κέρκυρα…φέρνει πιο κοντά Έλληνες και Ρώσους
Ο ηγούμενος αναφέρθηκε και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στη Κέρκυρα με σκοπό τη σύσφιξη των δυο χωρών και Εκκλησιών.
«Φέτος η ρωσική πολιτιστική εβδομάδα που κάνουμε εδώ και δέκα χρόνια στη Κέρκυρα εξαπλώθηκε σε όλα τα Επτάνησα.  Πήγε και στη Κεφαλονιά και στη Ζάκυνθο», διευκρινίζει.

Και συνεχίζει» «Έχουμε πάρει ευλογία  το παπούτσι του Αγίου Γερασίμου της Κεφαλονιάς που μετάεφθηκε στη Μονή μας και μπορεί ο λαός της Ρωσίας να το προσκυνάει.
Την επομένη χρονιά η εκδήλωση αυτή θα μεταφερθεί στη  Ιθάκη και στη Λευκάδα.
Επίσης, στη Λήμνο και στη Ρόδο  διοργανώνεται ο διάλογος των πολιτισμών.

Η Μονή του Αγίου Δανιήλ έχει στενές σχέσεις με την Ελλάδα, μας συνδέει ο Νικηφόρος Θεοτόκης».
Καταλήγοντας ο κ. Αλέξιος επισημαίνει «Μέχρι που ξεκινήσαμε τις εκδηλώσεις μας στη Κέρκυρα το όνομα του Νικηφόρου Θεοτόκη δεν ήταν γνωστό στην περιοχή, σήμερα ο δήμος όρισε μέχρι και οδό στη πόλη της Κέρκυρας στη μνήμη του. Επίσης, κάνουμε το άγαλμα του Σάκωφ στη Κέρκυρα.
Ταυτόχρονα να σας πω ότι οι  Κεφαλλονίτες αδελφοί Λιχούδες ίδρυσαν την πρώτη θεολογική σχολή της Ρωσίας.

Φροντίζουμε να γίνει και αδελφοποίηση της Κεφαλονιάς με τη πόλη του Αγίου Σεργίου του Ράντονεζ που ήταν στο μοναστήρι  οι αδελφοί Λιχούδες. Και ο πρύτανης ο Σεβασμιότατος Ευγένιος, Αρχιεπίσκοπος Βερένσκι ήταν ομιλητής σε ένα συνέδριο  που έγινε πρόσφατα στη Κεφαλονιά που ήταν αφιερωμένο στο ρόλο των αδελφών Λιχούδων .

Έχουμε καλή συνεργασία και με το Υπουργείο Εξωτερικών και του πρέσβη μας στην Ελλάδα»

Συνδετικός κρίκος η Κέρκυρα

Το διεθνές κοινωνικό φόρουμ «Ρωσική εβδομάδα στην Κέρκυρα» το 2012 επεκτάθηκε στα νησιά Κεφαλλονιά και Ζάκυνθος και απέκτησε καινούρια μορφή «Ρωσσική εβδομάδα στα Ιόνια νησιά».
Οργανωτές του φόρουμ «ΡΩΣΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΑ ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ» είναι: Περιφερειακή Ένωση Δήμων Ιονίων Νήσων, Παγκόσμια Ρωσική Λαϊκή Σύνοδος, Ιερά Μονή Αγίου Δανιήλ (Μόσχα), Επίτιμο Προξενείο Ρωσικής Ομοσπονδίας στα Ιόνια Νησιά, υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελληνική Δημοκρατία

Στα πλαίσια του φόρουμ έγιναν εγκαίνια του μνημείου προς τιμή του Αγίου Θεοδώρου Ουσακόφ στην Ελλάδα στην Κέρκυρα (2002) και στο Βίδο (2011), διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου (2005), διεθνές επιστημονική-ιστορική ημερίδα προς τιμή του Ευγενίου Βούλγαρη και Νικηφόρου Θεοτόκη (2005), συναντήσεις με τους ρώσσους αστρονάυτες (2005-2011), διεθνές αρχιτεκτονικό φεστιβάλ «ΓΚΟΡΟΝΤΑ» (2010), πρώτο ελληνο-ρωσικό φεστιβάλ «Το νησί της υδατογραφίας» (2011), ημερίδα «Φιόντορ Ουσακόφ και ιωάννης Καποδίστρια» (2011), εορταστικές συναυλίες και άλλα. Ξεκινώντας από το 2002 στα πλαίσια του φόρουμ κάθε χρόνο γίνονται επισκέψεις των πλοίων του στόλου της Μαύρης θάλασσας της Ρωσσίας.

Κατά τη διάρκεια του φόρουμ συμφωνήθηκε η μεταφορά για προσκύνημα της Δεξιάς Χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος από την Κέρκυρα στην Ρωσία το 2007 και το 2010. Αυτό το γεγονός είχε μεγάλη απήχηση στην Ρωσία και προσέλκισε εκατομμύρια προσκυνητές.

Οι  «Ρωσικές εβδομάδες», που σήμερα αποτελούν μεγάλο ελληνο-ρωσικό κοινωνικό γεγονός θα παίζουν και στο μέλλον σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ανταλλαγή, ανάπτυξη της λαϊκής διπλωματίας, στήριξη των πνευματικών και ιστορικών δεσμών μεταξύ Ρωσίας και Ελλάδας.

Международный общественный форум «Русская неделя на Корфу» с 2012 года расширил свой формат, включив в него острова Кефалония и Закинфос и приобрел новый статус «Русская неделя на Ионических островах».
Организаторами форума «Русская неделя на Ионических островах» выступили Региональный Союз Муниципалитетов Ионических островов, Международная общественная организация «Всемирный Русский Народный Собор», Данилов ставропигиальный мужской монастырь, Почетное консульство РФ на Ионических островах, под эгидой Посольства Российской Федерации в Греции.

В рамках форума состоялись открытие памятников святому адмиралу Феодору Ушакову в Греции на о. Корфу (2002 г.) и о. Видо (2011 г.), международный кинофестиваль молодых режиссеров (2005 г.), международная научно-историческая конференция, посвященная Евгению Вулгарису и Никифору Феотокису (2005 г.), встречи с российскими космонавтами (2005-2011 г.), международный архитектурный фестиваль «ГОРОДА» (2010 г.), первый российско-греческий фестиваль «Остров акварели» (2011 г.), конференция «Феодор Ушаков и Иоаннис Каподистрия» (2011 г.), концерты и др. Ежегодно в рамках форума происходят визиты кораблей Черноморского флота РФ.

В ходе проведения форума была достигнута договоренность о принесении мощей святителя Спиридона Тримифунтского из Греции в Россию в 2007 и 2010 годах. Эти события вызвали огромный резонанс в России и привлекли несколько миллионов паломников.

Являясь крупным российско-греческим форумом, «Русские недели» и в дальнейшем будут играть важную роль в деле двустороннего культурного обмена, развития народной дипломатии, укрепления духовных и исторических связей между Россией и Грецией.

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΣΕ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ

Posted in Uncategorized on Δεκέμβριος 31, 2012 by aretimaurogianni

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΣΕ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ

Δευτέρα, 31 Δεκέμβριος 2012 12:03 Desk Agioritikovima
E-mail Εκτύπωση PDF

1 Ρεπορτάζ για το ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος-Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

Λίγο μετά τις δέκα το πρωί χθες πραγματοποιήθηκε η κοπή της πίτας στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο παρουσία των εκπροσώπων των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων, Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθηγητών της Θεολογικής Σχολής, αλλά και των εργαζομένων του Συνοδικού Μεγάρου.

Μετά την εκδήλωση ο Αρχιεπίσκοπος σε ερώτηση δημοσιογράφων για την παραχώρηση αγροτεμαχίων της εκκλησίας σε πολίτες που θέλουν να τα καλλιεργήσουν τόνισε ότι χρειάζεται συνεργασία με την πολιτεία, απαιτείται η αποδέσμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας και με ειλικρίνεια και διαφάνεια θα επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, για το καλό του λαού.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κοπή της πίτας στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών από τον Μακαριώτατο, παρουσία μητροπολιτών, του υπουργού υγείας, του γενικού γραμματέα του υπ. Παιδείας, του περιφερειάρχη αττικής του δημάρχου Αθηναίων, αλλά και εκπροσώπων και εργαζόμενων από κάθε τμήμα και φορέα της Αρχιεπισκοπής.

alt
alt
alt
alt