Θαύμα Αγίου Θεοδώρου Βυζαντινού († 17 Φεβρουαρίου 1795)· σώζει την πόλη από την πανώλη 20 Φεβρουαρίου, 2013 — vatopaidifriend4

Θαύμα Αγίου Θεοδώρου Βυζαντινού († 17 Φεβρουαρίου 1795)· σώζει την πόλη από την πανώλη

20 Φεβρουαρίου, 2013 — vatopaidifriend4

st-theodore-of-byzantium1

Το έτος 1832 αποδεικνύεται ολοφάνερη η προστασία του Νεομάρτυρα στη Μυτιλήνη. Τον χρόνο εκείνο το νησί και ειδικά η πόλη της Μυτιλήνης μαστιζόταν από θανατηφόρο πανώλη. Φόβος και τρόμος είχε καταλάβει τους κατοίκους. Η επιδημία ανελέητη θέριζε ζωές. Τον καιρό εκείνο

κατά δεκάδες ενταφιάζαν καθημερινά τους Χριστιανούς και τους Τούρκους. Ο αριθμός τους μάλιστα, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη και ηλικία, αυξανόταν απελπιστικά.

Πολλοί Χριστιανοί έτρεχαν τότε στον μητροπολίτη και ζητούσαν να ενταθούν οι προσευχές και οι παρακλήσεις της Εκκλησίας, ώστε να γίνει κάποιο θαύμα να γλιτώσουν από το θανατικό. Μητροπολίτης της Μυτιλήνης τον καιρό εκείνο ήτανε ο Πορφύριος, ο οποίος έκανε ότι μπορούσε να παρηγορήσει τον λαό. Πολλοί όμως, πανικόβλητοι, εγκατέλειπαν την πόλη κι έφευγαν σε χωριά κι ερημιές.

Υγειονομικά συνεργεία και γιατροί έφτασαν από την Κωνσταντινούπολη στη Μυτιλήνη και προσπάθησαν, χωρίς αποτέλεσμα, να περιορίσουν το κακό. Η μαύρη σκιά του θανάτου απλωνόταν παντού ανεξέλεγκτα.

Όταν όμως οι Χριστιανοί απελπίζονται και με αγωνία και πίστη ζητούν τη βοήθεια του Θεού, ο Κύριος θαυματουργεί δια των Αγίων Του. Αυτό έγινε και στην πανικόβλητη Μυτιλήνη που την θέριζε η πανώλης.

Ο Άγιος τους προστατεύει

Ήταν νύχτα της Παρασκευής της πρώτης εβδομάδας Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μια νύχτα αλησμόνητη, ιστορική, κατά την οποία η βουλή του Κυρίου φανερωνόταν θαυματουργικά. Ο πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Μυτιλήνης Καλλίνικος και μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καθώς είχε αποκοιμηθεί, στο πρωτούπνι του, ακούει βήματα στην αυλή του σπιτιού του. Ξαφνικά η πόρτα του δωματίου του ανοίγει και προβάλλει ένα όμορφο λαμπερό παλικάρι μπροστά του και του λέει:

-Γιατί είσαστε όλοι εδώ στο νησί ταραγμένοι και φοβισμένοι; Γιατί χάσατε την ελπίδα; Δεν ξέρετε ότι εγώ προστατεύω την πόλη; Τι κάθεστε λοιπόν με σταυρωμένα χέρια; Πες στον Μητροπολίτη σου να καλέσει όλους τους Χριστιανούς απ’ όλα τα μέρη του νησιού, όπου κι αν έχουν καταφύγει, να προσέλθουν όλοι μαζί στον Μητροπολιτικό ναό και να γίνει εκεί δέηση, παράκληση στον Θεό. Βγάλετε έπειτα το Λείψανο μου από την κρύπτη του και λιτανεύσατε αυτό σε όλη την πόλη. Έτσι, η θανατηφόρος επιδημία θα σταματήσει αμέσως!

agios_theodoros_neomarturas_vizantinos_491

Ο Καλλίνικος βρίσκεται σε ταραχή και έκσταση. Δεν καταλαβαίνει αν αυτό που του συμβαίνει είναι όνειρο η οπτασία. Παίρνει όμως το θάρρος να ρωτήσει τον νυκτερινό επισκέπτη:

-Και ποιος είσαι εσύ, παλικάρι μου, και για ποιο λείψανο μιλάς;

Ο νέος μ’ ένα γλυκό αγγελικό χαμόγελο του απαντάει:

-Είμαι ο Θεόδωρος!

Ξυπνάει τότε ο Καλλίνικος, ντύνεται βιαστικά και τρέχει να ανακοινώσει στον Μητροπολίτη την εντολή που έλαβε στο όνειρο του από τον θαυματουργό Νεομάρτυρα Θεόδωρο.

Ο Μητροπολίτης χωρίς δισταγμούς και αναβολή επισκέπτεται αμέσως τον Τούρκο διοικητή της Μυτιλήνης και ζητάει την άδειά του να τελέσει αγρυπνία, θερμή παράκληση στον Θεό για τη σωτηρία του λαού από τη φοβερή μάστιγα της πανούκλας. Μέσα στη γενική απόγνωση και ο Τούρκος ελπίζει στο θαύμα και πρόθυμα δίνει την άδειά του. Αμέσως έπειτα αποστέλλονται παντού «κράχτες», ντελάληδες, αγγελιοφόροι, για να καλέσουν τους Χριστιανούς να συμπροσευχηθούν με ολονύχτια δέηση στον Μητροπολιτικό Ναό.

Οι γιατροί είναι αντίθετοι στην πραγματοποίηση μιας τέτοιας σύναξης, γιατί τη θεωρούν επικίνδυνη για τη μετάδοση της επιδημίας. Αλλά οι Χριστιανοί στο άκουσμα ότι το μήνυμα της σωτηρίας τους προερχόταν από τον Νεομάρτυρα τους δεν ακούνε τους γιατρούς.

Έτσι λοιπόν την επόμενη νύχτα πλήθη Χριστιανών απ’ όλα τα μέρη της Μυτιλήνης συρρέουν προς τον Μητροπολιτικό ναό, όπου προσεύχονται γονατιστοί με δάκρυα και παρακαλούν τον Κύριο να τους λυτρώσει από τη φοβερή πανώλη.

Η λιτανεία του Λειψάνου

Κατά τις πρωινές ώρες ο Μητροπολίτης Πορφύριος και ο Πρωτοσύγκελλος Καλλίνικος κατεβαίνουν στην κρύπτη του ιερού του Ναού και βγάζουν το Λείψανο του Αγίου
Θεοδώρου. Μέγα πλήθος πιστών, ανερχόμενο σε χιλιάδες, περιμένει σιωπηλά, υπομονετικά και με κατανυκτική ευλάβεια τη λιτανεία του ιερού Λειψάνου.
Κάποια στιγμή στην κεντρική πύλη του Μητροπολιτικού Ναού εμφανίζονται τέσσερις ιερείς να κρατούν ως φέρετρο μια λάρνακα, όπου βρίσκεται το Λείψανο του Αγίου
Θεοδώρου του Βυζαντίου. Ρίγη συγκινήσεως διαπερνούν τα σώματα των πιστών. Δάκρυα ελπίδας και ευγνωμοσύνης κυλούν από τα μάτια τους. Ψάλτες καλλίφωνοι ψάλλουν
ύμνους και ευχαριστίες στον Θεό. Το Άγιο Λείψανο του Θεοδώρου το συνοδεύουν τρεις ιεράρχες, πολλοί ιερείς και Μοναχοί. Το συνοδεύουν κατά τη λιτάνευση του χιλιάδες
πιστών, και οι γέροντες και οι γριές που δεν μπορούν να περπατήσουν βγαίνουν στις πόρτες, στα παράθυρα, στα μπαλκόνια, με λιβανιστήρια να το υποδεχτούν.
Το μοσχολίβανο αρωματίζει ιεροπρεπώς το νησί.
Μετά την ιστορική αυτή λιτανεία επικρατεί μια ηρεμία και όλη η ατμόσφαιρα έχει μια παράξενη μοσχοβολιά, που θεωρούνται δείγματα της επίσκεψης της θείας χάριτος.
Το μέγα θαύμα επακολούθησε ολοφάνερο. Την ίδια μέρα το θανατικό της Μυτιλήνης σταμάτησε! Κανένας θάνατος δεν σημειώθηκε από την πανώλη.
Το σεπτό Λείψανο του Νεομάρτυρα δεν το βάλανε πλέον στην κρύπτη, αλλά το τοποθέτησαν στο μεσαίο κλίτος του Μητροπολιτικού Ναού σε προσκύνημα των χιλιάδων
πιστών. Εκεί παραμένει έκτοτε και αποτελεί τον ανεκτίμητο θησαυρό της Λέσβου.

Αναμνηστική γιορτή

Για να θυμούνται οι Χριστιανοί το θαύμα του Λειψάνου του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου με το οποίο σταμάτησε το θανατικό από την πανώλη στη Μυτιλήνη, καθιερώθηκε από το 1936 και ειδική γιορτή στο νησί. Η γιορτή αυτή, που επικυρώθηκε και με βασιλικό διάταγμα της 8/5/1937, ορίστηκε να πανηγυρίζεται την 4η Κυριακή του Πάσχα κάθε χρόνο, δηλαδή την Κυριακή του Παραλύτου, οπότε γίνεται και λιτάνευση του ιερού λειψάνου του Αγίου. Η καθιέρωσή της έγινε με πρωτοβουλία του μακαριστού μητροπολίτου Μυτιλήνης Ιακώβου του από Δυρραχίου.
Από το 1936 με φροντίδα του προαναφερομένου μητροπολίτου το σεπτό Λείψανο του Νεομάρτυρα τοποθετήθηκε μέσα σε αργυρή πολυτελή λάρνακα σκεπασμένη με κρύσταλλο και φυλάσσεται μέσα σε μια παλιά ξύλινη (λάρνακα). Το κρυστάλλινο κάλυμμα της λάρνακας επιτρέπει στους πιστούς να βλέπουν το ιερό Λείψανο που έχει σταυρωμένα τα χέρια του Αγίου και φαίνεται η επαφή του δέρματος με τα οστά…
Πλήθη Χριστιανών συμμετέχουν στις γιορτές και τη λιτάνευση του Λειψάνου του Αγίου, οπότε και διαβάζονται παρακλητικές ευχές να φυλάττει ο Θεός, δια πρεσβειών και του θαυματουργού Αγίου, τη νήσο από σεισμό, φωτιά και αιματοχυσία. Να προστατεύει τον λαό της Λέσβου από κάθε κακό.
Ο Νεομάρτυρας Θεόδωρος ο Βυζάντιος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Λέσβου, πολιούχος της Μυτιλήνης, και με τη χάρη του Κυρίου το ιερό λείψανο του κάνει θαύματα.
Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασάμενη φερώνυμε, την ομώνυμόν σου πίστιν, εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή Αθληφόρε• όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

Πηγή: xristianos.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: