Αρχείο για Μαρτίου, 2013

Ο Μέγας Κανών: Ὠδὴ β´. Εἱρμός.

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 22, 2013 by aretimaurogianni

Ο Μέγας Κανών: Ὠδὴ β´. Εἱρμός.

22 Μαρτίου, 2013 — vatopaidifriend5

ο μέγας κανονΟὐρανέ, δῶσε προσοχὴ τώρα ποὺ θὰ λαλήσω·

θὰ ἀνυμνήσω τὸν Χριστό.
Κεῖνον ποὺ ἀπ᾿ τὰ σπλάχνα τῆς Παρθένου
ὡς ἄνθρωπος ἦρθε στὸν κόσμο.

Οὐρανέ, δῶσε προσοχὴ τώρα ποὺ θὰ λαλήσω·
Γῆ, ἄκουσε φωνὴ ἀνθρώπου
ποὺ στὸν Θεὸ μετανοεῖ
καὶ ἀνυμνεῖ τὴ δόξα Του.

Θεέ μου σπλαχνικέ, ρίξε πάνω μου
τὸ βλέμμα σου τὸ συγχωρητικὸ
καὶ δέξου
τὴ θερμή μου ἐξομολόγηση.

Ἁμάρτησα πιότερο ἀπ᾿ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους!
Ἐγὼ μόνος ἔχω σὲ Σένα ἁμαρτήσει.
Ἀλλὰ ὡς Θεός, Σωτήρα μου,
σπλαχνίσου τὸ δικό Σου δημιούργημα.

Βρίσκομαι κυκλωμένος στὴ ζάλη τῶν κακῶν,
εὔσπλαχνε Κύριε.
Γι᾿ αὐτό, ὅπως στὸν Πέτρο, καὶ σὲ μένα
ἅπλωσε τὸ χέρι Σου.

Τὰ δάκρυα τῆς Πόρνης, Πολυέλεε,
Σοῦ προσφέρω κι ἐγώ.
Μὲς στὴν πολλὴ εὐσπλαχνία Σου,
Σωτήρα μου, συγχώρεσέ με.

Μὲ τὶς ἐμπαθεῖς ἡδονὲς
ἀμαύρωσα τῆς ψυχῆς μου τὴν ὡραιότητα.
Κι ὁλότελα τὸν νοῦ μου ὁλόκληρο
τὸν ἔσυρα μὲς στὴ λάσπη.

Ξέσκισα τὴν πρώτη μου στολή,
ποὺ μοῦ ὕφανε
ὁ Πλαστουργὸς ἀπ᾿ τὴν ὥρα τῆς δημιουργίας!
Ἔτσι εἶμαι πεσμένος χάμω γυμνός!

Ἔχω ντυθεῖ χιτώνα ξεσκισμένο,
ποὺ μοῦ ὕφανε
ὁ διάβολος μὲ τὴν πονηρή του συμβουλή,
καὶ ντρέπομαι γιὰ τὴν κατάστασή μου.

Κοίταξα τὴν ὀμορφιὰ τοῦ δέντρου
καὶ ξεγελάστηκε ὁ νοῦς μου.
Ἀπ᾿ αὐτὸ εἶμαι πεσμένος χάμω γυμνὸς
καὶ γιὰ τὴν κατάστασή μου ντρέπομαι.

Μηχανεύονταν πίσω ἀπ᾿ τὴν πλάτη μου ὅλοι
οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κακῶν,
καὶ παρέτειναν γιὰ πολὺ εἰς βάρος μου
τὴν ἀνομία τὴ δική τους.

Ἔχασα τὴν πρώτη ἐκείνη ὀμορφιὰ
καὶ τὴν εὐπρέπεια ποὺ μοῦ ᾿δωσε ὁ Κτίστης.
Καὶ τώρα εἶμαι πεσμένος χάμω γυμνὸς
καὶ ντρέπομαι γιὰ τὴν κατάστασή μου.

Ἔραψε τοὺς δερμάτινους χιτῶνες
καὶ σὲ μένα ἡ ἁμαρτία,
ἀφοῦ νωρίτερα μὲ γύμνωσε
ἀπ᾿ τὴ θεοΰφαντη στολή μου.

Περιβλήθηκα τῆς ντροπῆς τὸν στολισμὸ
σὰν φύλλα συκιᾶς,
κι ἔτσι γίνονται φανερὰ
τὰ θεληματικά μου πάθη.

Στολίστηκα χιτώνα κηλιδωμένο
καὶ λερωμένο ἀπ᾿ τὰ αἵματα
τῶν αἰσχρῶν παθῶν
τῆς φιλήδονης ζωῆς.

Σπίλωσα τῆς σάρκας μου τὸν χιτώνα
καὶ γέμισα ἀπὸ κηλίδες,
Σωτήρα μου, τὸ «κατ᾿ εἰκόνα»
καὶ τὸ «καθ᾿ ὁμοίωσιν».

Ὑπέκυψα στῶν παθῶν τὴν ἀθλιότητα
καὶ στὰ φθαρτὰ τὰ ὑλικά.
Καὶ γι᾿ αὐτὸ τώρα ὁ ἐχθρὸς
μὲ πιέζει ἀφάνταστα.

Ἀντὶ τῆς ἀκτημοσύνης, Σωτήρα μου,
διάλεξα τῆς ὕλης καὶ τῆς πλεονεξίας τὴ ζωή.
Γι᾿ αὐτὸ καὶ τώρα
βρίσκομαι δεμένος μὲ βαριὰ ἁλυσίδα.

Στόλισα τὴ σάρκα ποὺ μὲ περιβάλλει
μὲ τῶν αἰσχρῶν λογισμῶν
τὴν παρδαλὴ φορεσιά.
Γι᾿ αὐτὸ καταδικάζομαι.

Μόνο τοῦ ἔξω ἀνθρώπου φρόντισα
περίτεχνα τὸν στολισμό,
παραβλέποντας τοῦ μέσα ἀνθρώπου
τὴ θεοτύπωτη σκηνή.

Μορφοποίησα μὲ τὶς φιλήδονες ὁρμὲς
τὰ ἄτακτα πάθη.
Ἔτσι ἀφάνισα
τοῦ νοῦ τὴν ὀμορφιά.

Μόλυνα τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ τὸ κάλλος,
Σωτήρα, μὲ τὰ πάθη μου.
Ἀλλ᾿ ὅπως κάποτε τὴ χαμένη δραχμὴ
ψάξε νὰ μὲ ἀνεύρεις.

Ὅπως ἡ Πόρνη φωνάζω δυνατά: Ἁμάρτησα!
Ἔχω ἁμαρτήσει σὲ Σένα μονάχος μου.
Ὅπως ἀπὸ κείνη τὸ μύρο, Σωτήρα μου,
δέξου κι ἀπὸ μένα τὰ δάκρυα.

Γλίστρησα στὴν ἀκολασία ὅπως ὁ Δαβὶδ
καὶ κυλίστηκα μέσα στὸν βοῦρκο!
Εἴθε κι ἐμένα ν᾿ ἀποπλύνεις,
Σωτήρα, μὲ τὰ δάκρυα.

Ὅπως ὁ Τελώνης φωνάζω δυνατά: Σπλαχνίσου·
Σωτήρα μου, σπλαχνίσου με.
Γιατὶ κανένας ἀπ᾿ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδάμ,
ὅπως ἐγὼ σὲ Σένα, δὲν ἁμάρτησε.

Οὔτε δάκρυα, οὔτε μετάνοια,
οὔτε κατάνυξη ἔχω!
Σύ, Σωτήρα μου, ὡς Θεός,
χάρισέ μου τα.

Κύριε! Μὴ μοῦ κλείσεις τότε,
Κύριε, τὴ θύρα τοῦ νυμφώνα Σου.
Ἀλλ᾿ ἄνοιξέ μου την,
βλέποντας τὴ μετάνοιά μου.

Φιλάνθρωπε, ποὺ θέλεις ὅλοι νὰ σωθοῦν,
Σὲ παρακαλῶ νὰ μὲ ξαναφέρεις κοντά Σου
καὶ νὰ δεχτεῖς σὰν ἀγαθὸς
τὴ μετάνοιά μου.

Ἄκουσε μὲ προσοχὴ τοὺς στεναγμοὺς τῆς ψυχῆς μου
καὶ κάνε δεχτὰ τὰ δάκρυα,
ποὺ στάζουν ἀπ᾿ τὰ μάτια μου.
Κι ἔτσι, Σωτήρα, σῶσε με.

Θεοτοκίο.

Ἄχραντη παρθένε Θεοτόκε,
σὺ ποὺ ξεχωριστὰ κι ἀτέλειωτα ὑμνεῖσαι,
ἱκέτευε ἀκατάπαυστα
γιὰ νὰ σωθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι.

Εἱρμὸς ἄλλος.

Κοιτάξτε! Κοιτάξτε,
γιὰ νὰ βεβαιωθεῖτε ὅτι ἐγὼ ᾿μαι ὁ Θεός,
ποὺ ᾿βρεξα τὸ μάννα
κι ἔκανα νὰ ξεπηδήσει παλαιότερα γιὰ χάρη τοῦ
μὲς στὴν ἔρημο ἀπ᾿ τὴν πέτρα τὸ νερό,            [λαοῦ μου
μὲ τὸ δεξί μου χέρι μόνο
καὶ τὴ δική μου δύναμη!

Κοιτάξτε! Κοιτάξτε,
γιὰ νὰ βεβαιωθεῖτε ὅτι ἐγὼ ᾿μαι ὁ Θεός!
Ἄκουσε μὲ προσοχή, ψυχή μου,
τὸν Κύριο ποὺ φωνάζει δυνατά!
Ξεκόλλησε ἀπ᾿ τὴ ζωὴ τῆς ἁμαρτίας ποὺ ζεῖς ὣς
Φοβήσου τον ὡς δικαστὴ  [τώρα.
καὶ ὡς κριτὴ καὶ Θεό!

Μὲ ποιόν ἔγινες ὅμοια,
ψυχή μου, γεμάτη ἁμαρτίες;
Ἀλίμονο! Τοῦ Κάιν τοῦ παλιοῦ
κι ἐκείνου τοῦ Λάμεχ ἔμοιασες!
Λιθοβόλησες καὶ θανάτωσες τὸ σῶμα μὲ τὶς κακὲς
καὶ σκότωσες τὸν νοῦ       [σου πράξεις
μὲ τὶς παράλογες ὁρμές!

Ὅλους τοὺς δίκαιους, ποὺ ἔζησαν πρὶν νὰ δοθεῖ
παρέτρεξες, ψυχή μου, ἀστόχαστα!       [ὁ νόμος,
Δὲν ἔμοιασες τοῦ Σήθ.
Δὲν μιμήθηκες τὸν Ἐνώς.
Οὔτε τοῦ Ἐνὼχ τὴ μετάθεση στοὺς οὐρανούς,
Ἀποδείχτηκες φτωχή,        [οὔτε τὸν Νῶε.
συγκρινόμενη μὲ τῶν δικαίων τὸν βίο.

Μόνη σου ἄνοιξες,
ψυχή μου, τοὺς καταρράχτες
τῆς θεϊκῆς ὀργῆς.
Κι ὅπως τότε κατακλύστηκε ἡ γῆ, ἔτσι τώρα
πλημμύρισες τὸ σῶμα ὁλόκληρο, τὶς πράξεις καὶ
κι ἔμεινες ἔξω         [τὸν βίο
ἀπ᾿ τὴ σωστικὴ Κιβωτό.

Ὁ Λάμεχ θρηνώντας φώναζε δυνατὰ
κι ἔλεγε:
σκότωσα ἄνθρωπο γιὰ δικό μου κακὸ
καὶ νέο γιὰ δική μου συμφορά.
Καὶ σύ, ψυχή μου, πῶς δὲν τρέμεις,
ποὺ λερώθηκες καταμολύνοντας
τὴ σάρκα καὶ τὸν νοῦ;

Ἀλίμονο! Πῶς ζήλεψα
τὸν ἀρχαῖο Λάμεχ τὸν φονιά!
Τὴν ψυχή μου, ὅπως ἐκεῖνος τὸν ἄντρα,
τὸν νοῦ, ὅπως τὸν νεανίσκο,
καὶ τὸ σῶμα μου, ὅπως ὁ Κάιν ὁ φονιάς,
σὰν ἀδελφό μου δολοφόνησα
μὲ τὶς φιλήδονες ὁρμές!

Πύργο σοφίστηκες
νὰ χτίσεις, ψυχή μου,
καὶ νὰ στήσεις κάστρο
μὲ τὶς ἁμαρτωλές σου ἐπιθυμίες,
ἂν δὲν ἔφερνε σύγχυση ὁ Κτίστης στὶς βουλές σου
καὶ δὲν σώριαζε κάτω στὴ γῆ
τὰ πονηρά σου σχέδια.

Τραυματίστηκα! Πληγώθηκα!
Νὰ καὶ τὰ βέλη τοῦ ἐχθροῦ,
ποὺ κατατρύπησαν
τὴν ψυχή μου καὶ τὸ σῶμα.
Νὰ τὰ τραύματα, οἱ φλεγμονές, τὰ σακατέματα.
Φανερώνουν τὰ χτυπήματα
τῶν ἀκυβέρνητων παθῶν μου.

Ἔβρεξε κάποτε
ὁ Κύριος, κατὰ παραχώρηση τοῦ Πατέρα Του,
κι ἔκαψε τῶν Σοδόμων      [φωτιὰ
τὴ μανιασμένη ἀνομία.
Καὶ σύ, ψυχή μου, ἄναψες τῆς γέεννας τὸ πῦρ,
μὲς στὸ ὁποῖο πρόκειται
νὰ καίγεσαι μὲ τοὺς Σοδομίτες πικρά.

Μάθετε ρωτώντας καὶ στοχαστεῖτε
ὅτι ἐγὼ ᾿μαι ὁ Θεός,
ποὺ ἐρευνᾶ τὶς καρδιὲς
καὶ τιμωρεῖ λογισμούς.
Ἐλέγχει πράξεις καὶ κατακαίει ἁμαρτίες.
Καὶ ὑπερασπίζεται τὸ δίκιο τοῦ ὀρφανοῦ,
τοῦ ταπεινοῦ καὶ τοῦ φτωχοῦ.

Δόξα ἀνήκει στὸν Πατέρα…

Τριάδα, ποὺ οὔτε ἀρχὴ ἔχεις οὔτε εἶσαι κτίσμα·
Μονάδα, ποὺ μένεις ἀδιαίρετη,
δέξου μου τὴ μετάνοια.
Σῶσε με τὸν ἁμαρτωλό.
Πλάσμα δικό Σου εἶμαι· μὴ μὲ παραβλέψεις.
Ἀλλὰ λυπήσου καὶ λύτρωσέ με
ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ τῆς αἰώνιας καταδίκης.

Καὶ τώρα… Θεοτοκίο.

Ἄχραντη θεογεννήτρια Δέσποινα,
ἡ ἐλπίδα κείνων
ποὺ σὲ σένα καταφεύγουν
καὶ τὸ λιμάνι κείνων ποὺ παραδέρνονται στὸ πέλα-
κάνε νὰ γίνει καὶ σὲ μένα σπλαχνικὸς [γος τοῦ βίου,
μὲ τὶς δικές σου ἱκεσίες
ὁ ἐλεήμονας Κύριος καὶ Κτίστης καὶ Υἱός σου.

Πηγή:users.uoa.gr

Advertisements

Κύπρος-Χρονολόγιο (1955- ένοπλος αγώνας)

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 22, 2013 by aretimaurogianni

Κύπρος-Χρονολόγιο (1955- ένοπλος αγώνας)

22 Μαρτίου, 2013 — vatopaidifriend5

images (35)του Αλέκου Αγγελίδη 
από το βιβλίο “Κύπρος-Ημερολόγιο λεηλασιών και αγώνων…”

Ο στρατηγός Γρίβας, με το ψευδώνυμο «Διγενής», αποβιβάζεται τη νύχτα της 6ης Νοεμβρίου 1954 στο Χλωρακά της Πάφου με ένα μικρό πλοιάριο, το οποίο απέπλευσε από τη Ρόδο. Ο Γρίβας, φτάνοντας στην Κύπρο, κoινοποιεί, όσο πιο γρήγορα επιτρέπουν οι συνθήκες κι όσο πιο έντονα γίνεται, την οργάνωση της ΕΟΚΑ[1], της οποίας και γίνεται αρχηγός.

Η ιδέα της ίδρυσης της ΕΟΚΑ, της ένοπλης αυτής οργάνωσης για τη δυναμική δραστηριοποίηση των αγώνων των καταδυναστευόμενων Κυπρίων, ήταν απόρροια των αλλλεπάλληλων συσκέψεων που είχαν γίνει, υπό την προεδρεία του αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Αθήνα, το Μάρτιο του 1951. Τότε συστήθηκε επιτροπή αγώνα με τη συμμετοχή και του τότε αντισυνταγματάρχη του ελληνικού στρατού Γεωργίου Γρίβα.

Οι Κύπριοι αντιλαμβάνονταν πια, πως μόνο με ένοπλο αγώνα είναι δυνατό να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους και αρχίζουν να οργανώνονται στα σοβαρά και να προετοιμάζονται συστηματικά για ένοπλη δράση.

Οι Άγγλοι, όμως, αγρυπνούν κι αυτοί και παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις τους. Οι πληροφοριοδότες των κρατούντων δεν λείπουν φυσικά και το τουρκικό στοιχείο είναι προθυμότατο να βοηθά τους Άγγλους. Το αγγλικό ναυαρχείο γρηγορεί.

25 Φεβρουαρίου 1955

Στις 25 Φεβρουαρίου 1955, αγγλικά περιπολικά πιάνουν έξω από τις ακτές της Πάφου το πλοιάριο «Άγιος Γεώργιος»και σ’ αυτό συλλαμβάνουν δεκατρείς καταζητούμενους πατριώτες. Τους κλείνουν στις φυλακές με την κατηγορία ότι εισάγουν παράνομα όπλα στο νησί. Ανάμεσά τους είναι και ο Σωκράτης Λοϊζίδης, στο χαρτοφύκαλα του οποίου βρέθηκε επαναστατική προκήρυξη του Εθνικού Μετώπου Απελευθέρωσης Κύπρου. Οι έρευνες και οι αναζητήσεις γενικεύονται και ακολουθούν και άλλες συλλήψεις στη στεριά. Οι συλλήψεις αυτές δίνουν την αφορμή της έναρξης του ένοπλου αγώνα, που εκκολάπτεται από καιρό. Η ένοπλη οργάνωση ΕΟΚΑ ξεφαντώνει και μπαίνει επικεφαλής των αγωνιζόμενων Κυπρίων.

31 Μαρτίου

Τη νύχτα της 31ης Μαρτίου προς την 1η Απριλίου 1955, κυκλοφορεί στις κυριότερες πόλεις της Κύπρου προκήρυξη, η οποία υπογράφεται από τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, το Διγενή και γράφει τα εξής:

«Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστην εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα δια την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού με σύνθημα εκείνο, το οποίον μας κατέλιπον οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: «Ή ταν ή επί τας».

Αδελφοί Κύπριοι. Από τα βάθη των αιώνων μας ατενίζουν όλοι εκείνοι, οι οποίοι ελάμπρυναν την ελληνικήν ιστορίαν, δια να διατηρήσουν την  ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους. Μας ατενίζουν οι αγωνισταί του 1821, οι οποίοι και μας εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με αίμα. Μας ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μας παρακολουθεί με αγωνίαν αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνομεν «πολλώ κάρρονες» τούτων. Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον ότι, εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την ελευθερία μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μίαν φοράν ότι και του «σημερινού Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι’ αυτό και θα νικήσωμεν.

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι οι λαοί να χύνουν το αίμα των, για να αποκτήσουν την ελευθερίαν των, το θείον αυτό δώρο, δια το οποίο και ημείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας και δια το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού.

Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας. Εμπρός, όλοι μαζί για την ελευθερία της Κύπρου μας.

ΕΟΚΑ, ο Αρχηγός Διγενής».

Την ίδια νύχτα, τέσσερις προσωπιδοφόροι αγωνιστές εξουδετερώνουν το νυχτοφύλακα του ραδιοφωνικού σταθμού στη Λευκωσία και με εκρηκτικές ύλες προκαλούν ζημιές στο κτίριο. Άλλοι αγωνιστές επιτίθενται στα γραφεία της Αρχιγραμματείας, στα γραφεία της Παιδείας και στα γραφεία Στρατιωτικών. Άλλοι τρεις ένοπλοι χτυπούν βρετανικά στρατόπεδα και ανατινάζουν ηλεκτρική γεννήτρια. Στη Λάρνακα χτυπούν το διοικητήριο και το δικαστικό μέγαρο. Σ’ άλλες πόλεις, χτυπούν αστυνομικούς σταθμούς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Το βράδυ αυτό, ο αγωνιστής Μόδεστος Παντελής, προσπαθώντας να κόψει ηλεκτροφόρα καλώδια, παθαίνει ηλεκτροπληξία και μένει νεκρός. Είναι το πρώτο θύμα του ένοπλου αγώνα.

Το σύνθημα πια είχε δοθεί. Ο ένοπλος αγώνας είχε αρχίσει. Στις πόλεις και στα χωριά κυκλοφορούν οι πρώτες προκηρύξεις, που διακηρύττουν ξεκάθαρα και βροντόφωνα: «Είμεθα διατεθημένοι να αναλάβουμε έντοπλο αγώνα, για να απαλλάξουμε την Κύπρο από τη Βρετανία και να πετύχουμε την ένωσή μας με την Ελλάδα . . .».

Τις επόμενες μέρες, οι επιθέσεις κατά αγγλικών στόχων συνεχίζονται. Αξακολουθούν μαθητικές διαδηλώσεις στις πλατείες και απεργίες σε εκτελούμενα στρατιωτικά έργα.

Ο ένοπλος αγώνας έχει αρχίσει. Και ενώ ολόκληρος ο ελληνισμός ριγεί και συνταράσσεται, η κυβέρνηση των Αθηνών δείχνει μεγάλη χλιαρότητα και αδιαφορία. Καμιά ενέργεια, καμιά έξαρση, καμιά μαχητικότητα. Μόνο ο ραδιοφωνικός σταθμός μετέδωσε ανταπόκριση από το Παρίσι «περί τρομακτικών εκρήξεων εν Κύπρω». «Η Φωνή της Πατρίδος έμεινε άφωνος», θα γράψει ο Γρίβας αργότερα και θα συνεχίσει μαστιγώνοντας τους ηγέτες του Έθνους. «Η Φωνή της Πατρίδος του ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών ήτο κάτι που η λέξη «αίσχος» θα ήταν ολίγον να της απονεμηθεί.

Και «η Φωνή της Πατρίδος», αντί κουράγιου και συμπαράστασης προς τον αγωνιζόμενο ένοπλο πια κυπριακό ελληνισμό, έλεγε: «Η ελευθερία δεν αποκτάται με τρομοκρατίαν». Τρομοκρατία έβλεπε τον αγώνα των σκλάβων  αδελφών η Αθήνα.

Αργότερα, η κυβέρνηση Καραμανλή θα απαγορέψει τελείως τις εκπομπές από την Κύπρο, όπως καταγγέλλει ο συντάκτης τους Δ. Πουρνάρας.

15 Απριλίου

Στις 15 Απριλίου 1955, ο Μακάριος παίρνει μέρος στην αφρικανοασιατική συνδιάσκεψη στο Μαντούκ της Ινδονησίας. Εκεί γνωρίζεται με το Νεχρού, το Σοεκάρνο και άλλους ηγέτες. Το γεγονός αυτό δίνει νέα και εκπληκτική τροπή στην κυπριακή υπόθεση. Ο «Τρίτος Κόσμος» μαθαίνει από πρώτο χέρι τα διαδραματιζόμενα στο μαρτυρικό νησί και ενδιαφέρεται για το δράμα του κυπριακού λαού. Επιστρέφοντας στην Κύπρο ο εθνάρχης, περνά από το Κάιρο και την Αθήνα. Ο έξω κόσμος μαθαίνει τώρα όλο και περισσότερα για την Κύπρο. Παράλληλα όμως και οι Άγγλοι.

30 Ιουνίου

Στις 30 Ιουνίου, ο Ήντεν ανακοινώνει ότι συγκαλεί στο Λονδίνο τριμερή διάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών Αγγλίας, Ελλάδας και Τουρκίας, για να συσκεφτούν επάνω σε πολιτικά και αμυντικά ζητήματα, που επηρεάζουν την Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου. Η Κυπριακή Εθναρχία διαμαρτύρται για την παρουσία της Τουρκίας στις συζητήσεις αυτές, την οποία θεωρεί άσχετη, αντικανονική και αδικαιολόγητη. Η Τουρκία, λένε οι Κύπριοι, δεν έχει καμιά απολύτως θέση σε μια τέτοια διάσκεψη, γιατί αυτή, με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, παραχώρησε όλα τα δικαιώματά της στην Αγγλία. Αναθεώρησε τότε το καθεστώς του 1878 και 1914 και αποξενώθηκε τελείως από την Κύπρο. Η παρουσία της, λοιπόν, στις συζητήσεις αυτές είναι παράνομη. Οι Άγγλοι, όμως, επιμένουν, γιατί η παρουσία της Τουρκίας στο τριμερές συνέδριο και η ψήφος της, ενούμενη με την ψήφο της Αγγλίας, θε εξουδετερώσει και θα εξανεμίσει τις ελληνικές απόψεις. Γι’ αυτό και το Φόρεϊν Όφφις επιμένει και εργάζεται για την οπωσδήποτε παρουσία των Τούρκων στις συζητήσεις.

Ιουλίου

Στις 9 Ιουλίου 1955, μέσα σε μια τεταμένη και ταραχώδη ατμόσφαιρα, έρχεται στην Κύπρο ο υπουργός των Αποικιών Άλλαν Λένοξ Μπόυντ μαζί με τον υφυπουργό των Αποικιών σερ Τζων Μάρτιν. Την ίδια μέρα, γίνεται συνάντηση Μακαρίου – Μπόυντ. Ο Άγγλος υπουργός επαναλαμβάνει και υποστηρίζει τις γνωστές αρνητικές του θέσεις, ενώ ο Μακάριος επιμένει στην αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Σαν αποτέλεσμα της στάσης αυτής του Μακαρίου, είναι η ένταση των αστυνομικών μέτρων σ’ ολόκληρο το νησί.

11 Ιουλίου

Στις 11 Ιουλίου, ο Μακάριος επισκέπτεται την Αθήνα, όπου συναντά τον Παπάγο, τον Κανελλόπουλο και άλλους Έλληνες πολιτικούς. Διαμαρτύρεται για την άνευ όρων αποδοχή από την ελληνική κυβέρνηση της βρετανικής πρόσκλησης για την τριμερή διάσκεψη του Λονδίνου και αξιώνει και πάλι από την ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στον ΟΗΕ. «Δε νοείται», τονίζει, «συζήτηση με απόντα τον άμεσα ενδιαφερόμενο κυπριακό λαό και μάλιστα με παρούσα την τελείως αναρμόδια και άσχετη Τουρκία».

Κάνει δηλώσεις στην Αθήνα και αργότερα στη Λεωκωσία και χαρακτηρίζει παγίδα την τακτική αυτή των Άγγλων, υπογραμμίζοντας το επικίνδυνο της εισόδου της Τουρκίας στο κυπριακό πρόβλημα.

Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, έχει χαράξει πια το δρόμο της προδοσίας και ακολουθεί σκυφτά το μονοπάτι της υποτέλειας.

15 Ιουλίου

Στις 15 Ιουλίου, σε έκτακτη έκδοση της Εφημερίδας της Κυβέρνησης της Κύπρου, δημοσιεύεται από τους Άγγλους νέος καταπιεστικός νόμος, ο νόμος «Περί Κρατήσεως Προσώπων». Εκατοντάδες Κύπριοι θα κλειστούν μ’ αυτόν το νόμο τις επόμενες μέρες στις φυλακές. Από την ημέρα αυτή, η αστυνόμευση του νησιού γίνεται πιο αυστηρή. Οι Άγγλοι έχουν τώρα το δικαίωμα να συλλαμβάνουν και να εξορίζουν ή να κλείνουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης οποιονδήποτε πολίτη της Κύπρου, έστω και αν ακόμη απλώς τον υποψιάζονται πως είναι μέλος ή υποστηριχτής της ΕΟΚΑ.

30 Ιουλίου

Στις 30 Ιουλίου, η αγγλική κυβέρνηση καλεί επίσημα την ελληνική και την τουρκική σε τριμερή διάσκεψη στο Λονδίνο. Η Ελλάδα την αποδέχεται χωρίς καμία επιφύλαξη.

26 Αυγούστου

Στη Λευκωσία γίνεται στις 26 Αυγούστου η Τρίτη Παγκύπρια Εθνοσυνέλευση. Οι Κύπριοι διαμαρτύρονται για τις καταπιέσεις των Άγγλων και αξιώνουν να απαλλαγούν αμέσως από τα δεσμά της δουλείας και να εφαρμοστεί ο θεσμός της αυτοδιάθεσης των λαών.

29 Αυγούστου

Στις 29 Αυγούστου, παρά τις αντιρρήσεις των Κυπρίων, αρχίζει η τριμερής διάσκεψη στο Λονδίνο. Σκοπός της Αγγλίας είναι να προβάλει διεθνώς την Τουρκία, σαν αποφασιστικό παράγοντα για τη ρύθμιση του κυπριακού και να εμφανίσει το κυπριακό, όχι σα διαφορά Αγγλίας και Κύπρου, αλλά σα διαφορά Ελλάδας και Τουρκίας, στην οποία η Αγγλία θα παίξει το ρόλο του καλού μεσολαβητή. Έτσι, ο Μακμίλλαν προτείνει, «σαν καλός μεσολαβητής», την παραχώρηση Συντάγματος στην Κύπρο, «μέσα στα πλαίσια, όμως, των στρατιωτικών αναγκών που επιβάλλει η παρούσα διεθνής κατάσταση».

Ο Μακμίλλαν έκανε την έναρξη της διάσκεψης και άφησε τους Έλληνες και τους Τούρκους να τα πουν μεταξύ τους. Μίλησε ο Στεφανόπουλος για αυτοδιάθεση, ενώ ο Ζορλού αντέδρασε και διατύπωσε τις τουρκικές απόψεις. Οι Άγγλοι στάθηκαν παράμερα τάχα και φάνηκαν σα διαιτητές και συμβιβαστές.

Ο Δούρειος Ίππος του Μακμίλλαν είχε δράσει. Οι Τούρκοι μπήκαν μέσα στα τείχη. Οι «πολιτικοί της σφαλιάρας» των Αθηνών σε δηλώσεις τους θεώρησαν «τιμή τους» τη συνάντηση αυτή.

Δυο χρόνια αργότερα, ο Άγγλος δημοσιογράφος και συγγραφέας Σύριλ Φωλλς αποκάλυψε στο Δ. Μπίτσιο, που ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας τότε, τα εξής χαρακτηριστικά. Λίγο μετά την «τριμερή» του Λονδίνου, ο Φωλλς συνάντησε το μόνιμο υφυπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας στον οποίο είπε: «Μου φαίνεται πως ο σκοπός μας στην «τριμερή» ήταν να βάλουμε τους Έλληνες αντιμέτωπους με τους Τούρκους». Και ο υφηπουργός απάντησε ωμά: «Αυτό ήταν το αντικείμενο της απόπειρας».

Ο Στεφανόπουλος χαιρόταν: «που οι Έλληνες θα συναντιόταν, για να συζητήσουν με τους Τούρκους φίλους τους». Λόγια που εξέπληξαν κι αυτόν τον ίδιο το Μακμίλλαν. «Απορήσαμε», λέει ο Μακμίλλαν, «πώς η ελληνική κυβέρνηση δέχτηκε την πρόσκληση, χωρίς καμιά επιφύλαξη και χωρίς κανένα όρο».

Αργότερα, ο Άγγλος υπουργός των Εξωτερικών θα γράψει στα απομνημονεύματά του: «Έπρεπε να καλέσουμε την Ελλάδα και την Τουρκία σε τριμερή διάσκεψη. Περιμέναμε ότι οι Τούρκοι θα δέχονταν οτιδήποτε. Αν και οι Έλληνες δέχονταν, θα υποβάλαμε προτάσεις για τη συνταγματική πρόοδο της νήσου. Αν οι Έλληνες αρνούνταν, αυτό θα τους εξέθετε διεθνώς και θα δυνάμωνε τη θέση της Αγγλίας στα Ηνωμένα Έθνη.

Ύστερα από την τριμερή, ο βασιλιάς Παύλος έστειλε θερμό προσωπικό μήνυμα στο Μακμίλλαν και χαιρέτιζε με ικανοποίηση «την τολμηράν και διορατικήν πρωτοβουλίαν των Άγγλων». Δηλαδή, χαιρέτιζε περιχαρής το μπάσιμο του νερού στ’ αυλάκι, που εξυπηρετούσε τα προμελετημένα κι από κοινού προκαθορισμένα καταχθόνια σχέδια των Άγγλων. Χαιρέτιζε το θάψιμο του κυπριακού ζητήματος και την προδοσία του κυπριακού λαού, καθώς και τη δολοφονία των ονείρων του. Χαιρέτιζε αυτό, που σίγουρα δούλευε πια για τους Τούρκους κι απέβλεπε στη διχοτόμηση της Κύπρου.

7 Σεπτεμβρίου

Η διάσκεψη τελειώνει στις 7 Σεπτεμβρίου χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Η ελληνική πλευρά δεν δέχεται καμιά ρύθμιση, που να αποκλείει εκ των προτέρων το ενδεχόμενο της ένωσης. Η Τουρκία αντίθετα δεν δέχεται τίποτα που να μην αποκλείει απωσδήποτε την ένωση. Οι Άγγλοι δεν αποκλείουν την αυτοκυβέρνηση του νησιού από τους Έλληνες και τους Τούρκους κατοίκους του, τη θέλουν, όμως, κάτω από την αγγλική επικυριαρχία. Οι απόψεις είναι εκ διαμέτρου αντίθετες και το ζήτημα καταλήγει σε αδιέξοδο. Οι διάφοροι διεθνείς οργανισμοί δεν μπορούν να μεσολαβήσουν και να συμβάλουν στην εξεύρεση λύσης. Το ΝΑΤΟ επιλαμβάνεται του θέματος, το εξετάζει, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Την προηγούμενη της λήξης των εργασιών της διάσκεψης (6 Σεπτεμβρίου 1955), σαν υπογράμμιση των τουρκικών απόψεων και απαιτήσεων, γίνονται πρωτοφανείς σε αγριότητα βαρβαρότητες από μέρους του κατάλληλα παρακινούμενου τουρκικού όχλου σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Τόση είναι η βαρβαρότητα και η ωμότητα των Τούρκων, που η μανία τους ξεσπά ακόμη και στις οικογένειες των Ελλήνων αξιωματικών, που υπηρετούν στις υπηρεσίες του ΝΑΤΟ, στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη. Εκατοντάδες σπίτια και πολλές εκκλησίες κάηκαν και λεηλατήθηκαν από τον τουρκικό όχλο, ύστερα από την επίσημη προτροπή και την ανοχή των τουρκικών αρχών.

Όπως γράφει ο γνωστός Άγγλος συνταγματάρχης C. M. Woodhouse[2], έχει αποδειχθεί πως οι ταραχές αυτές ήταν έργο προσχεδιασμένο και οργανωμένο από την τουρκική κυβέρνηση Μεντερές. Αυτό, επίσης, αποδείχτηκε το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1960.

Τα έκτροπα αυτά οξύνουν περισσότερο την κατάσταση, χαλαρώνουν το συμπαγές του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο και περιπλέκουν ιδιαίτερα το κυπριακό ζήτημα. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η Ελλάδα δεν παίρνει μέρος στις διάφορες ασκήσεις του ΝΑΤΟ, ούτε και στην άσκηση που γίνεται τις μέρες εκείνες στην Α. Μεσόγειο.

Η διάσταση της Ελλάδας με την Αγγλία και την Τουρκία ευρύνθηκε τώρα επικίνδυνα. Πίκρα και αγανάκτηση γέμισε τις ψυχές των Ελλήνων κατά των Δυτικών Δυνάμεων και ξανάναψε το παλιό μίσος κατά των Τούρκων, που η τουρκική κυβέρνηση ζήτησε τυπικά «συγγνώμη» για τα διαδραματισθέντα έκτροπα και προσφέρθηκε να πληρώσει και αποζημίωση στους παθόντες.

Ύστερα από όλα αυτά, η Ελλάδα υποβάλλει αίτηση για συζήτηση του κυπριακού στον ΟΗΕ.

Την επόμενη των τουρκικών κανιβαλισμών στην Κωνσταντινούπολη, ο Μακμίλλαν γράφει στο ημερολόγιό του: «Η διάσκεψη απέδειξε ότι το κυπριακό δεν είναι ένα αποικιακό πρόβλημα, αλλά μια μεγάλη διεθνής διαφορά. Η θέση των Τούρκων δεν έχει γίνει αντιληπτή ως τώρα. Οι περισσότεροι Άγγλοι δεν συμβουλεύονται το χάρτη και λίγοι από αυτούς έχουν καταλάβει τη σημασία-κλειδί, που έχει η Κύπρος για μας και για τους Τούρκους. Αυτός που κρατά την Κύπρο ελέγχει το λιμάνι της Αλεξανδρέττας και τα νώτα της Τουρκίας». Ωραίες ιδέες έβαζαν οι Άγγλοι στο κεφάλι των Τούρκων.

Να, λοιπόν, πιοιοι και πώς εμπνεύστηκαν την ανάμειξη των Τούρκων στο Κυπριακό και ποιοι την υποδαύλισαν. Ποιοι άνοιξαν το δρόμο για τη διχοτόμηση και ποιοι δικοί μας ήταν περήφανοι για τους «φίλους τους», τους Τούρκους και χαιρέτιζαν «την τολμηράν και διορατική πρωτοβουλίαν« των Άγγλων.

21 Σεπτεμβρίου

Στις 21 Σεπτεμβρίου, συζητείται στη Γενική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών η ελληνική προσφυγή, η οποία απορρίπτεται με ψήφους 4 υπέρ της εγγραφής, 7 κατά και 4 αποχές.

23 Σεπτεμβρίου

Σε δυο μέρες (23 Σεπτεμβρίου), η απορριπτική απόφαση της Γενικής Επιτροπής έρχεται στην ολομέλεια. Η Αμερική παίρνει το μέρος της Αγγλίας. Η πρόταση δεν εγγράφεται στην ημερήσια διάταξη για συζήτηση στην ολομέλεια της 10ης  συνόδου, γιατί 22 ψηφίζουν υπέρ της εγγραφής, 28 κατά και 10 απέχουν.

Στην Κύπρο, μόλις φτάνουν τα δυσάρεστα νέα, ο λαός ξεσηκώνεται σε συλλαλητήρια και μαχητικές διαδηλώσεις. Οι Άγγλοι στέλνουν ενισχύσεις στο νησί. Οι ένοπλες δυνάμεις τους που βρίσκονται στην Κύπρο αυξάνονται κι από πέντε χιλιάδες γίνονται σαράντα πέντε.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1955

Στις αρχές Οκτωβρίου, κυβερνήτης της Κύπρου και διοικητής των ενόπλων δυνάμεων του νησιού διορίζεται ο στρατάρχης Χάρτιγκ, πρώην αρχηγός του γενικού αυτοκρατορικού επιτελείου, γνωστός κι από την αντιμετώπιση των Μάο-Μάο στην Κένυα.

Οκτωβρίου

Ύστερα από την απόρριψη της ελληνικής προσφυγής στον ΟΗΕ, ο Μακάριος συναντά στις 4 Οκτωβρίου το νέο κυβερνήτη της Κύπρου Χάρτιγκ και του προτείνει σχέδιο εκ τριών σημείων:

  1. Η Βρετανία να αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης της Κύπρου.
  2. Ο κυπριακός λαός να συνεργαστεί με τη βρετανική κυβέρρνηση και
  3. Ο χρόνος πλήρους αυτοδιάθεσης να ρυθμιστεί μεταξύ Αγγλίας και Κύπρου.

Τις μέρες αυτές στην Αθήνα ο Παπάγος, βαριά άρρωστος, μαθαίνοντας την απόρριψη της ελληνικής προσφυγής στον ΟΗΕ, δέχεται και άλλο ράπισμα. Κι άλλη ταπείνωση. Έτσι, ταπεινωμένος και παραμερισμένος από τους αγγλοαμερικάνους φίλους του και προϊσταμένους του, πεθαίνει στις 4 Οκτωβρίου 1955. Η κηδεία του γίνεται πομπώδης κι επιβλητική. Η μορφή του, όμως, στη συνείδηση του ελληνικού λαού και το όνομά του στις σκέψεις των Κυπρίων μένουν σκοτεινές σκιές, χαραγμένες με αντιπαθή γράμματα και χρώματα, τυλιγμένες στη δουλικότητα και στην ξένη εξάρτηση.

Οκτωβρίου

Όλοι περιμένουν πως διάδοχος του ξενοστήριχτου «μεγάλου στρατάρχη» θα είναι ο Στεφ. Στεφανόπουλος. Τελείως απροσδόκητα, όμως, και προς κατάπληξη όλων, ο βασιλιάς Παύλος καλεί στις 6 Οκτωβρίου τον πιστό οπαδό του Παπάγου, αλλά σχεδόν άγνωστο ως τότε, υπουργό των Συγκοινωνιών και Δημοσίων έργων, Κωνσταντίνο Καραμανλή, να σχηματίσει κυβέρνηση.

31 Οκτωβρίου

Στις 31 του ίδιου μήνα, έρχεται στην Αθήνα ο Μακάριος, για να γνωρίσει και να κατατοπίσει τη νέα κυβέρνηση.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1955

Με την ανάληψη της εξουσίας, ο Καραμανλής παίρνει αμέσως μέτρα, για να σταθεροποιήσει και ισχυροποιήσει τη θέση του. Το Νοέμβριο του 1955, αρχίζουν μυστικές συνομιλίες με τη Μ. Βρετανία, οι οποίες και καταλήγουν σε μια ανακοίνωση, που λέει ξεκάθαρα, ότι η προσφυγή στον ΟΗΕ για το κυπριακό δε θα ανανεωθεί. Επίσης, η Αθήνα στέλνει κατά το τέλος του χρόνου στην Κύπρο ειδικό απεσταλμένο, για να διαπραγματευτεί το ζήτημα με το Μακάριο και τον Άγγλο κυβερνήτη της Μεγαλονήσου.

Η στάση της Ελλάδας στενοχωρεί τους Κύπριους, αλλά δεν τους αποκαρδιώνει. Ο δουλωμένος λαός είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει με περισσότερη τώρα μαχητικότητα και με κάθε θυσία τα ποδοπατούμενα δίκαιά του. Γι’ αυτό και οι αγώνες του όλο και εντείνονται περισσότερο.

16 Νοεμβρίου

Στις 16 Νοεμβρίου, με  αγγλική διαταγή, κλείνει η Εμπορική Σχολή της Λευκωσίας και στις 19 Νοεμβρίου κλείνει το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο της Λάρνακας.

21 Νοεμβρίου

Ενώ στις 21 Νοεμβρίου ο Χάρτιγκ δίνει έγγραφη δήλωση στο Μακάριο σε απάντηση προτάσεών του, με την οποία του καθιστά γνωστό ότι η Αγγλία αναγνωρίζει θεωρητικά το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης της Κύπρου, αλλά ξεκαθαρίζει πως ο παρών καιρός δεν είναι κατάλληλος για την προώθηση μιας τέτοιας λύσης. Όταν θα έρθει ο κατάλληλος χρόνος, η Αγγλία η ίδια θα ρυθμίσει το ζήτημα, σύμφωνα με τις στρατηγικές ανάγκες, τις γνώμες των συμμάχων και τις υποχρεώσεις της, που θα απορρέουν από τις υπάρχουσες διάφορες συνθήκες.

Ο Μακάριος απορρίπτει, όπως είναι επόμενο, την αόρατη μεν αλλά φανερή αυτή αντιπρόταση-παγίδα του Χάρτιγκ.

26 Νοεμβρίου

Ο Άγγλος διοικητής κηρύσσει στις 26 Νοεμβρίου την «αποικία της Κύπρου» σε κατάσταση ανάγκης. Στην κυβέρνηση δίνεται η εξουσία να θεσπίζει κανονισμούς, τους οποίους θα θεωρεί ενδεδειγμένους για την τήρηση της δημόσιας τάξης. Η ποινή του θανάτου επανέρχεται στην ημερήσια διάταξη. Σαν πρώτο αποτέλεσμα των έκτακτων μέτρων είναι το κλείσιμο όλων των σχολείων, τα οποία έχουν αναρτημένη την ελληνική σημαία.

Με τους νέους κανονισμούς που κυκλοφόρησαν αμέσως και τοιχοκολλήθηκαν παντού, προβλεπόταν η ποινή του θανάτου σ’ όποιον κατείχε, χρησιμοποιούσε ή μετέφερε όπλα, πυρομαχικά ή εκρηκτικά και ισόβια δεσμά, σ’ όποιον προέβαινε σε πράξεις δολιοφθοράς. Επίσης, με τα νέα μέτρα επιβλήθηκε λογοκρισία στις επιστολές και στα τηλεγραφήματα και απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις και οι απεργίες. Δόθηκε δε εξουσία σ’ όλους τους στρατιωτικούς, να συλλαμβάνουν χωρίς ένταλμα οποιοδήποτε άτομο υποπτεύονταν.

Σαν αποκορύφωμα του αναχρονισμού και της βαρβαρότητας των Άγγλων, εισάγεται και πάλι το εξευτελιστικό και απάνθρωπο μεσαιωνικό μέσο τιμωρίας, η μαστίγωση.

Οι συλλήψεις, οι καταδιώξεις, οι φυλακίσεις και οι απελάσεις είναι πια καθημερινά φαινόμενα. Οι αυθαιρεσίες των Άγγλων οργιάζουν. Πολλοί Έλληνες καθηγητές διώχνονται πίσω στην Ελλάδα και πολλά σχολεία κλείνουν. Πρώτη έκλεισε, όπως είδαμε, η Εμπορική Σχολή της Λευκωσίας. Σχεδόν αμέσως, έκλεισε το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο της Λάρνακας. Μετά, το Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και αποκούθησαν και άλλα σχολεία. Στο διάστημα αυτό, οι βρετανικές αρχές δεν ανανεώνουν την άδεια παραμονής των Ελλήνων καθηγητών στην Κύπρο και τους εξαναγκάζουν να εγκαταλείψουν το νησί.

Διαμαρτυρίες και συλλαλητήρια ξεσπούν σε κάθε μέρος του νησιού και άτομα κάθε ηλικίας σκοτώνονται ή τραυματίζονται σ’ αυτά. Ο στρατός εξαπολύει συστηματική τρομοκρατία και με πράξεις βίας: φυλακίσεις, πρόστιμα, εξορίες και απαγχονισμούς, προσπαθεί να κάμψει το ακμαίο αγωνιστικό φρόνημα των Κυπρίων.

28 Νοεμβρίου

Στις 28 Νοεμβρίου 1955, με εντολή του Μακαρίου, έρχεται στην Αθήνα ο Ν. Κρανιδιώτης, για να ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση και να ζητήσει από τον Έλληνα πρωθυπουργό:

  1. Σύγκληρη του Συμβουλίου του Στέμματος, το οποίο να εξετάσει το κυπριακό.
  2. Νέα προσφυγή στον ΟΗΕ.
  3. Κυκλοφόρηση πληροφοριακού δελτίου ανάμεσα στα μέλη των αντιπροσωπειών του ΟΗΕ, σχετικό με τις βρετανικές υπερβασίες στην Κύπρο.
  4. Καλύτερη οργάνωση των εκπομπών της ελληνικής ραδιοφωνίας στην Κύπρο για την εξουδετέρωση της αγγλικής προπαγάνδας.
  5. Αποστολή υπομνήματος, υποστηριζόμενου από την ελληνική κυβέρνηση προς την αμερικανική για την αυτοδιάθεση της Κύπρου.

Στο μεταξύ, στη Μεγαλόνησο η βία και η τρομοκρατία των Άγγων συνεχίζεται. Τα θύματα της μανίας του Χάρτιγκ είναι πολλά. Αλλά και τα χτυπήματα της ΕΟΚΑ αυξάνονται και γίνονται όλο και πιο έντονα. Η ΕΟΚΑ επιτίθεται σε στρατιωτικούς στόχους και αστυνομικά κτίρια και αποκομίζει σημαντικές ποσότητες όπλων και πολεμοφοδίων, που τα έχει άμεση ανάγκη.

16 Δεκεμβρίου

Στις 15 Δεκεμβρίου 1955, γίνεται η πρώτη αξιόλογη σύγκρουση ανάμεσα στους Άγγλους και στην ΕΟΚΑ στην τοποθεσία Μερσινάκι της Χρυσοχούς. Στη σύγκρουση αυτή, σκοτώνεται ο αγωνιστής Χαράλαμπος Μούσκος, καθώς κι ένας Άγγλος στρατιώτης. Συλλαμβάνονται δε αιχμάλωτοι οι αγωνιστές Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ, οι οποίοι καταδικάζονται από αγγλικό στρατοδικείο σε θάνατο και κλείνονται στη φυλακή περιμένοντας την εκτέλεσή τους.

Ο κυβερνήτης Χάρτιγκ, παράλληλα με την ένοπλη δραστηριότητά του, τη θέσπιση και την εφαρμογή αυστηρότατων διατάξεων, προσπαθεί να βρει λύση και με την οδό των διαπραγματεύσεων.

Πηγή:  diasporic.org 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ «ΕΠΙΤΕΘΕΙ», ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΝ «ΑΔΥΝΑΜΙΑ» ΜΑΣ.. Πέμπτη, 21 Μάρτιος 2013 11:52 onalert.gr

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 21, 2013 by aretimaurogianni

ΕΘΝΙΚΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ «ΕΠΙΤΕΘΕΙ», ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΝ «ΑΔΥΝΑΜΙΑ» ΜΑΣ..

Πέμπτη, 21 Μάρτιος 2013 11:52 onalert.gr
E-mail Εκτύπωση PDF

.Η υπόθεση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Κύπρο είναι πια γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι συνδέεται άμεσα με την εν ψυχρώ εκτέλεση της οικονομίας της.

Και ότι γίνεται στην Κύπρο θα πρέπει να το παρακολουθήσουμε στενά ,γιατί είναι αυτό που έρχεται και στην Ελλάδα.

Επιπλέον η Ελλάδα θα πρέπει αυτή τη περίοδο να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού. Γιατί όπως θα διαπιστώσετε με στοιχεία και ντοκουμέντα στο κείμενο που ακολουθεί η Τουρκία δεν άφησε ούτε μία στιγμή αδυναμίας της Ελλάδας ανεκμετάλλευτη. Και τώρα η Άγκυρα πιστεύει ότι έχει ακόμη μια ευκαιρία.

Το κείμενο του δημοσιογράφου Δημήτρη Μηλάκα ,είναι απόσπασμα από το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου». Και σ΄ αυτό αποδεικνύεται ότι η Τουρκία καιροφυλακτούσε πάντα για να μας βρει «μπόσικους». Ελπίζουμε να μην το ξανακαταφέρει.

Ποια είναι λοιπόν τα μηνύματα που ο Δημήτρης Μηλάκας «αποκρυπτογράφησε» από την έρευνά του. Γράφει:

Μήνυμα πρώτο: Το διατύπωσε στις αρχές Απριλίου του 2012 η αμερικανική δεξαμενή σκέψης (think tank) International Crisis Group με τη μορφή προτάσεων για την υιοθέτηση σειράς μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ώστε η ανακάλυψη πλούσιων ενεργει ακών πόρων να δώσει ώθηση στις διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού.

Πριν ρίξουμε μια ματιά σ’ αυτές τις προτάσεις, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πρώτος επικεφαλής του International Crisis Group διετέλεσε ο Morton Abramowitz, τον οποίο συναντήσαμε στις προηγούμενες σελίδες αυτού του βιβλίου ως πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αγκυρα το 1991 να εργάζεται για τη διανομή του Αιγαίου και των ενεργειακών του πόρων. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι οι προτάσεις του International Crisis Group για τη διανομή στην περιοχή της Κύπρου κινούνται ακριβώς στη λογική που υπηρέτησε 1991 στο πλαίσιο της αμερικανικής προσπάθειας συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Απ’ ό,τι φαίνεται λοιπόν, οι «μεγάλες στρατηγικές» παραμένουν αναλλοίωτες… Σύμφωνα, λοιπόν με τις προτάσεις του International Crisis Group:

1. Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να δεσμευτούν να μοιραστούν το 20% των καθαρών κερδών ή του φυσικού αερίου που θα βρεθεί με τους Τουρκοκυπρίους. Το μοίρασμα θα μπορούσε να γίνει μέσω ενός μηχανισμού υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και οι δύο πλευρές εμφανίζονται δημοσίως να δεσμεύονται για την επανένωση της νήσου. Ανάλογη δέσμευση να δώσουν το 20% στους Ελληνοκυπρίους θα πρέπει να κάνουν και οι Τουρκοκύπριοι σε περίπτωση που οι γεωτρήσεις στη θαλάσσια περιοχή βορείως της Κύπρου (κατόπιν συνεργασίας του ψευδοκράτους με την Τουρκία) ευδοκιμήσουν.

2. Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να συμφωνήσουν με τους Τουρκοκυπρίους στη σύσταση μίας διακοινοτικής συμβουλευτικής επιτρο πής (με ad hoc μορφή) για να συζητηθούν θέματα ενέργειας και για να σχεδιαστεί η εγχώρια και βιομηχανική χρήση φυσικού αερίου σε όλο το νησί.

3. Η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούν ρητορική απειλών και κινήσεις πολεμικών πλοίων εντός της ΑΟΖ της Κύπρου, ακόμη και αν αμφισβητούν τα όρια της. Επιπλέον, θα πρέπει να δεσμευτούν επισήμως να μην αναμειγνύονται (interfere) ή να κάνουν γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες σε θαλάσ σια οικόπεδα που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα, συμπεριλαμβανομέ νου του οικοπέδου «Αφροδίτη» και περιοχών δυτικά της Κύπρου, ενώ εκκρεμεί μία ρύθμιση.

4. Οι αναλυτές του ΙCG αναφέρουν ότι, εφόσον τα παραπάνω μέτρα υλοποιηθούν, τότε η Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν, πιθανότατα με τη διαμεσολάβηση ενός τρίτου μέρους, να συζητήσουν ενεργειακά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς αυτό να επηρεάζει τις συνομιλίες για το Κυπριακό υπό τον ΟΗΕ ή οποιαδήποτε επίσημη αναγνώριση που θα ακολουθήσει μία επίλυση του πολιτικού προβλήματος. Μάλιστα, οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να εξετάσουν τη βιωσιμότητα της συνεργασίας για την εξαγωγή κυπριακού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω αγωγού που θα συνδέει γο νησί με την Τουρκία. Το ICG εκφράζει άλλωστε την εκτίμηση ότι τα σχέδια για εξαγωγή του αερίου με LNG μπορεί να αποδειχθούν ιδιαί τερα κοστοβόρα.

5. Τέλος, το ICG επισημαίνει ότι η Τουρκία, η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν, κατόπιν όλων αυτών, να συμφωνήσουν για την παραπομπή των διαφορών τους περί της οριοθέτησης ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή σε άλλο διαιτητικό δικαστήριο

Μήνυμα δεύτερο: Την Παρασκευή 28 Απριλίου του 2012 και ενώ στην Ελλάδα εν μέσω προεκλογικής περιόδου γίνεται σαφής η έναρξη μιας περιόδου πολιτικής αστάθειας (και δεδομένης της οικονομικής κα ταστροφής και κοινωνικής διάλυσης της χώρας), στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύονται χάρτες με θαλάσσιες περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου, οι οποίες παραχωρούνται προς έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική Εται ρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ). Το καταρρέον ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στην εν λόγω μελετημένη τουρκική κίνηση. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν κέρδισε ούτε ένα δευτερόλεπτο από την προεκλογική συζήτηση. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό δείγμα επικίνδυνης ιστορικής αμνησίας…

Δεν θα έπρεπε η πολιτική ηγεσία (και η κοινωνία) να έχει λησμονήσει ότι η ελληνική αντιπαράθεση στο Αιγαίο ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου του 1973 όταν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύτηκαν χάρτες θαλάσσιων περιοχών στα βορειοδυτικά της Μυτιλήνης στις οποίες η Αγκυρα παραχωρούσε προς έρευνα και εκ μετάλλευση στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ). Αυτή ήταν η πρώτη έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας / κυριαρχίας στο Αιγαίο από την Τουρκία. Καθώς όλοι γνωρίζουμε τι ακολούθησε από τότε στο Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά, μάλλον θα έπρεπε να σταθούμε με μεγαλύτερη προσοχή στη νέα τουρκική προ σπάθεια να διαμορφώσει τον χάρτη καταγράφοντας τις διεκδικήσεις της επί της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου.

Με αυτές τις ανακοινώσεις της και τη δημοσίευση των χαρτών στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Αγκυρα διέλυσε τις όποιες ψευδαισθήσεις για την πολιτική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και επανέφερε στο προσκήνιο το πακέτο των τουρκικών αμφισβητή σεων επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι οποίες ξεκίνησαν από το Βόρειο Αιγαίο (1973), συνέχισαν στα Δωδεκάνησα (κρίση των Ιμίων, 1996) και επεκτείνονται σήμερα -σε μια περίοδο καταφανούς ελληνι κής αδυναμίας- εις βάρος της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κάπως έτσι επανερχόμαστε στην οδυνηρή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες, όπως υποστηρίξαμε στις προηγούμενες σελίδες, χαρακτηρίζονται από τις αμφισβητήσεις επί της ελληνικής κυριαρχίας και όχι από την άσκοπη -όπως αποδεικνύεται- επικοινωνιακή διαχείριση της με τη δημιουργία μιας τεχνητής ατμόσφαιρας προσέγγισης και φιλίας Θα πρέπει να υπογραμμίσου με ότι οι εν λόγω αποφάσεις ελήφθησαν στις 16 Μαρτίου 2012 από το τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο και με τη δημοσίευση τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως έλαβαν τη μορφή νόμου του τουρκι κού κράτους. Καλό θα είναι λοιπόν να επαναλάβουμε και να έχουμε κατά νου ότι:

1. Αυτές οι τουρκικές αποφάσεις που διατυπώνονται με κάθε επισημότητα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως λήφθηκαν σε μια στιγμή κατά την οποία στην Ελλάδα κορυφωνόταν η κρίση με τη διάλυση – αναδιάταξη στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, την οικονομία κατεστραμμένη και την κοινωνία σε κατάσταση σοκ.

2. Τον Νοέμβρη του 1973, δυο βδομάδες πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, σε μια επίσης ασταθή περίοδο για την ελληνική πολιτική -οικονομική – κοινωνική πραγματικότητα, στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύτηκαν θαλάσσια οικόπεδα στα βορειοδυτικά της Μυτιλήνης, τα οποία παραχωρήθηκαν (όπως και αυτά που σήμερα ορίζονται νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου) για έρευνες στην τουρ κική ανώνυμη εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ Αυτή η δημοσίευση (1973) θεωρείται η απαρχή των ελληνοτουρκικών «τριβών», οι οποίες οδήγησαν τις δυο χώρες στο χείλος του πολέμου τρεις φορές (1974,1987,1996), σε μια κούρσα εξοπλισμών με βαρύτατες οικονομικές συνέπειες και το Αιγαίο υπό αυστηρή αμερικανική στρατιωτική (ΝΑΤΟ) εποπτεία.

3. Τον Δεκέμβρη του 1995, όταν το τουρκικό εμπορικό πλοίο προσάραξε… τυχαία στις βραχονησίδες των Ιμίων, στην Ελλάδα τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στον ασθενή πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και στη μάχη της διαδοχής που εξελισσόταν στο παρασκήνιο. Η κρίση των Ιμίων «έσκασε» ακριβώς κατά την ευαίσθητη στιγμή της εξέλιξης της εσωκομματικής μάχης στο κυβερνών κόμμα και της με τάβασης ενός νέου συστήματος (Σημίτη) στην εξουσία.

Με άλλα λόγια, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι προφανές: Σε περιόδους αδυναμίας και αστάθειας, η τουρκική διπλωματία προχωρά ένα ακόμη βήμα στον χάρτη των διεκδικήσεων της…

Κοιτώντας τις περιοχές στις οποίες προτίθεται η Αγκυρα να προχω ρήσει σε έρευνες, είναι φανερό ότι η Τουρκία έχει αποφασίσει: • Να υπογραμμίσει – υπενθυμίσει τα δικαιώματα που θεωρεί ότι έλκει μέσα από τον έλεγχο που ασκεί στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι η Αγκυρα, στο πλαίσιο της αναγνώρισης της κρατικής υπόστασης της κατεχόμενης Κύπρου, στις 23.11.2011 προχώρησε στη σύναψη συμφωνίας Ερευνών Πετρελαί ου και Κοινής Παράγωγης ανάμεσα στηνΤΡΑΟ και το ψευδοκράτος. • Να επαναλάβει με ένταση τις αμφισβητήσεις της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο μη λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της Ρόδου και του Καστελόριζου.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αυτή η κίνηση της Τουρκίας συνδέεται απολύτως με τη συστηματική διπλωματική της προσπάθεια να οριοθετήσει την ΑΟΖ στην περιοχή διαβουλευόμενη με τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τον Λίβανο και εκμεταλλευόμενη τη σιωπή, αμηχανία και αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων.

Με την εμφάνιση των νέων τουρκικών ανακοινώσεων και των χαρτών, επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά η σταθερότητα και η συνέπεια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία εξελίσσεται αδιατάρακτη, έστω κι αν η εμφάνιση των «ισλαμιστών» του Ερντογάν και ο παραμερισμός του στρατιωτικού κατεστημένου δημιούργησαν (σε αφελείς.) την προσδοκία περί ριζικής αλλαγής πλεύσης.

Επιπλέον, αυτές οι τουρκικές ανακοινώσεις περιγράφουν την επιλογή της έντασης στην οποία προχωρά η κυβέρνηση Ερντογάν προ κειμένου να υποστηρίξει πολιτικά (και όχι αναζητώντας επιχειρήματα στο Διεθνές Δίκαιο) τις διεκδικήσεις και τα συμφέροντα της.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ο τρόπος με τον οποίο ο τουρκικός Τύπος πρόβαλε τα νεο-οθωμανικά οράματα με χαρακτηριστικούς τίτλους, όπως της «Σαμπάχ», που κάνει λόγο για «Έφοδο στη Μεσόγειο».

Με αυτήν την «έφοδο», η Αγκυρα φιλοδοξεί να υπενθυμίσει στη Λευκωσία, αλλά κυρίως στην Αθήνα, ότι δεν μπορούν να αγνοήσουν τα συμφέροντα και τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας στις διευθετή σεις για τη διανομή των ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο-και όχι μόνο.

Το ελληνικό κενό στρατηγικής απέναντι σε όλα αυτά είναι προφα νές, από το γεγονός ότι η διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας έχει αφεθεί στην «τύχη» του οξύτατου τουρκο-ισραηλινού ανταγωνι σμού. Κάπως έτσι διαμορφώνεται η (αφελής) άποψη ότι το παιχνίδι που επιχειρεί η Αγκυρα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι δύσκολο και επισφαλές για την Τουρκία. Κυρίως διότι η επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος κάποιες φορές οδηγεί στη χρήση της. Και στην προκειμένη περίπτωση, στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι μόνο η Ελλάδα ο αντί παλος τηςΤουρκίας…

Βέβαια, αυτή η επισήμανση ουδόλως θα μπορούσε να ανακουφίσει όποιον έχει συναίσθηση του τι συμβαίνει στον βάτραχο που έχει την ατυχία να βρεθεί εκεί ακριβώς που παλεύουν οι ελέφαντες…

Ως εκ τούτου, έχοντας κατά νου τα διδάγματα της Ιστορίας και λαμ βάνοντας υπόψη τα μηνύματα του παρόντος, τα οποία περιγράφουν ξεκάθαρα τους στόχους γειτόνων, «συμμάχων» και «φίλων», είμαστε υποχρεωμένοι να απαλλαγούμε από τα ευφυολογήματα της ψευδεπί γραφης ευδαιμονίας μας και να κατανοήσουμε ότι «Το Αιγαίο δεν ανή κει στα ψάρια του», αλλά σε αυτόν που μπορεί να το υπερασπιστεί. Και αφού το κατανοήσουμε, θα πρέπει να αποφασίσουμε αν είμαστε διατεθειμένοι να προασπίσουμε το «εθνικό – ιστορικό δικαίωμα και συμφέρον», με ποιον τρόπο και με τι κόστος; Δηλαδή με ποια στρατηγική …

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ: «ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ, ΟΥΤΕ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟΥ»

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 21, 2013 by aretimaurogianni

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ: «ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ, ΟΥΤΕ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟΥ»

Πέμπτη, 21 Μάρτιος 2013 13:03 kerdos.gr
E-mail Εκτύπωση PDF

15Ο Πατριάρχης Σερβίας, Ειρηναίος τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει αναγνώριση, ούτε διχοτόμηση του Κοσόβου και υπογράμμισε ότι πρέπει να εξευρεθεί δίκαιη λύση για το ζήτημα.

“Δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης, ούτε διαίρεσης του Κοσόβου” είπε ο Πατριάρχης Σερβίας σε εκδήλωση που διοργανώθηκε, χθες, στη Νομική Σχολή του Βελιγραδίου, με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα χρόνων από τα βίαια γεγονότα του Μαρτίου του 2004 και τις μαζικές διώξεις σε βάρος Σέρβων στο Κόσοβο.

Ο Πατριάρχης Σερβίας είπε ότι πρέπει να εξευρεθεί δίκαιη λύση στο Κόσοβο και πρόσθεσε ότι “από αυτό εξαρτάται η μοίρα μας”.

“Αν δεν εξευρεθεί δίκαιη λύση, αυτό θα είναι πυριτιδαποθήκη και δεν θα επιφέρει καλό ούτε στον έναν, ούτε στον άλλο λαό” προειδοποίησε ο Προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

“Όσο οι εκκλησίες είναι στο Κόσοβο, το Κόσοβο θα είναι δικό μας” είπε και πρόσθεσε ότι η Εκκλησία θα κάνει τα πάντα για να μείνει με το λαό.

“Μας κατέστρεψαν τις μονές, τις εκκλησίες, τα σπίτια, έδιωξαν τον πληθυσμό και έκαναν ό,τι δεν θα έκανε κανένας πολιτισμένος λαός, όργωσαν τους τάφους μας.

Είναι η κορύφωση της έλλειψης πολιτισμού και της παρανομίας” ανέφερε προσθέτοντας ότι “πίσω από αυτά κρύβεται η επιθυμία να μπορέσουν να υποστηρίξουν ότι δεν ήταν σερβικό”.

“Όλα αυτά συμβαίνουν ενώπιον της ευλογημένης, πολιτισμένης Ευρώπης” επισήμανε, πρόσθεσε ότι «η ιδέα του Κοσόβου και της διαθήκης του Κοσσυφοπεδίου δεν πέθανε, είναι ζωντανή» και ανέφερε ότι για να διαφυλαχθεί το Κόσοβο είναι αναγκαία πάνω απ’ όλα η ενότητα.

ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΗΝΕΙ (;) Ο ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 21, 2013 by aretimaurogianni

ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΗΝΕΙ (;) Ο ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Πέμπτη, 21 Μάρτιος 2013 16:21 ierovima.gr
E-mail Εκτύπωση PDF

1Την Τρίτη 19 Μαρτίου 2013 ακούσαμε πάλι στο σταθμό της Εκκλησίας περί μουσικοθεραπείας. Παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες που είχαν γίνει στο παρελθόν, τα κακώς κείμενα φαίνεται ότι εξακολουθούν και κατά τα έτη 2011-2013.

Παραθέτουμε ένα δείγμα από αυτά που ακούστηκαν την Τρίτη 19 Μαρτίου στην πρωϊνή ζώνη: «ο άνθρωπος είναι μέρος του σύμπαντος, ανήκουμε στο συμπαντικό όλον, το σύμπαν είναι ήχος… Αν οι ιδιοσυχνότητες των οργάνων του σώματος δεν είναι αρμονικές, τότε επεμβαίνουμε στο συγκεκριμένο όργανο, δηλαδή μπορούμε να επέμβουμε και στον ψυχικό κόσμο και στο νευρολογικό κόσμο, αλλά και στον υλικό κόσμο…Τα πάντα στον άνθρωπο ξεκινάνε από μία εσωτερική σύγκρουση που φέρνει την ασθένεια»!

Aυτά άκουσαν, όχι μαθητές του αποκρυφισμού, αλλά ακροατές του σταθμού της Εκκλησίας. Η ομιλήτρια, η οποία δηλώνει «ερευνήτρια Συμπαντικής Μουσικής», κάλεσε τους πιστούς σε προσεχή διημερίδα μουσικοθεραπείας. Το πρόγραμμα της διημερίδας περιλαμβάνει εισηγήσεις αμφιλεγόμενες επιστημονικά, αλλά και προχωρημένες αποκρυφιστικές παρουσιάσεις και μάλιστα από πρόσωπα γνωστά για την παραθρησκευτική τους δράση.

Είναι δυνατόν όλα αυτά να προωθούνται από εκκλησιαστικό σταθμό; Δεν θα έπρεπε οι παραγωγοί των εκπομπών να συμβουλεύονται τους εντεταλμένους επί των αιρέσεων, πριν να καλούν πρόσωπα για να τους δώσουν το βήμα; Είναι δυνατόν να τα γνωρίζουν όλα; Αλλά δεν έχουν και ευθύνη, όταν μάλιστα κατά το παρελθόν έχουν συμβεί παρόμοια ατοπήματα και έχουν εκτεθεί με ανθρώπους που κάλεσαν στο σταθμό;

Πότε θα δοθεί ένα τέλος στην εισαγωγή «ξένων διδασκαλιών» και κακοδοξιών στο σταθμό της Εκκλησίας; Πότε θα σταματήσει ο σκανδαλισμός των πιστών; Πότε θα διώξουμε τον κίνδυνο της εκκοσμίκευσης; Πότε θα αγγίξουμε τον κόσμο για να τον μεταμορφώσουμε;

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδος

eπιστολή από τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αιγίου, τόπος κοιμήσεως του π. Ευέλθοντος (αποσπάσματα) 15 Μαρτίου, 2013 — vatopaidifriend5 makaristos-papa-evelthon-29

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 15, 2013 by aretimaurogianni

eπιστολή από τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αιγίου, τόπος κοιμήσεως του π. Ευέλθοντος (αποσπάσματα)

15 Μαρτίου, 2013 — vatopaidifriend5

makaristos-papa-evelthon-29
Επιστολή από τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αιγίου προς την πρεσβυτέρα Ανδρούλλα Χαραλάμπους (Παπαευέλθωντος), τόπος κοιμήσεως του π. Ευέλθοντος (αποσπάσματα) 
Την Κυριακή σας περιμέναμε με απέραντη χαρά, διότι σας θεωρούμε δικούς μας, κατάδικούς μας ανθρώπους.
Ο πολυσέβαστος και ευλαβέστατος π. Ευέλθων τέλεσε τον Εσπερινό και το Απόδειπνο και έδωσε στην καθεμιά συγχώρηση από καρδίας, λέγοντας «Ο Θεός ο άγιος».
Ποιος θα φανταζόταν ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά που θα ασπαζόμασταν τα πάνσεπτα χέρια του, και θα ακούγαμε την αγία φωνή του!…
…Φαίνεται πως ο Θεός έκρινε ότι δεν χρειάζεται να παραμείνει άλλο στην κοιλάδα του κλαύθμωνος, και τον μετέστησε ανώδυνα και ειρηνικά στη χώρα του φωτός, για να ατενίζει αιώνια τον Κύριο της Δόξης, που υπεραγαπούσε.
«Πολύκαρπος εν αρεταίς» ο π. Ευέλθων, «δοχείον του Παναγίου Πνεύματος γενόμενος», σεμνός και ευλαβέστατος Ιερουργός, κτίτωρ πολλών Ιερών Ναών, πλήρης ελεημοσυνών και ακούραστος ιεραπόστολος θα μπορεί να πει στον Κύριο: «τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα˙ απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος».
Ο π. Ευέλθων έκανε την προσευχή του, κοιμήθηκε για βράδυ και ξύπνησε στον Παράδεισο.
Η μειλίχια μορφή του και το γλυκύ χαμόγελό του βεβαίωναν πόσο ευχαριστημένος ήταν από τη ζωή του, και με πόση χαρά υποδέχθηκε τον απεσταλμένο από τον Κύριο Άγγελο….
Για την Αδελφότητα μας ήταν μεγάλη ευλογία η κοίμηση κοντά μας του π. Ευέλθοντος, που είναι άπ’ όλους σεβαστός και αποδεκτός για την αγιότητα του βίου του, τη θυσιαστική αγάπη και το πλούσιο ιεραποστολικό του έργο.
Πιστεύουμε ότι κοντά στον μακαριστό Γέροντά μας αποκτήσαμε έναν ακόμη πρεσβευτή.
Η κηδεία του συνέπεσε με τη μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων, διότι και εκείνος είχε αποστολικό πνεύμα και έκανε πολλές αποστολικές πορείες με θυσία και αυταπάρνηση για την αγάπη του Χριστού και τον Ευαγγελισμό των λαών. Ο π. Ευέλθων στο υπέροχο άρθρο του -το πρώτο που γράφτηκε- το αφιερωμένο στη μνήμη του Γέροντα (π. Ευσεβίου Γιαννακάκη), είχε γράψει μεταξύ άλλων: «Η κηδεία του ήταν μία αποκάλυψη». Μία αποκάλυψη ζήσαμε κι εμείς στην σταυροαναστάσιμη, την κατανυκτική και μεγαλόπρεπη εξόδιο ακολουθία του μακαριστού πατρός Ευέλθοντος. Πάρα πολλοί -για τη μικρή Μεγαλόνησο- Αρχιερείς, αμέτρητοι Ιερείς και μία λαοθάλασσα πενθοφορεμένη που θρηνούσε απαρηγόρητα: «Ορφανέψαμε. Χάσαμε τον Ποιμένα μας, το Δάσκαλο, τον Πνευματικό μας Πατέρα…». Όλα δικαιολογημένα, αφού ξαφνικά στερήθηκαν το πιο σεβάσμιο και αγαπητό τους πρόσωπο, τον μεγάλο ευεργέτη τους.
Με πολλή την εν Κυρίω αγάπη η Γερόντισσα
Επιστήμη Μοναχή
και αί συν εμοί εν Χριστώ Αδελφαί.
Πηγή: Εις μνημόσυνον αιώνιον και ανάμνησιν – Πρωτοπρεσβύτερος π. Ευέλθων Χαραλάμπους – Ο χαρισματικός και αναστάσιμος καλός ποιμένας και Σαμαρείτης της Εκκλησίας του Χριστού, § Αντιπροσωπευτικά κείμενα πατρός Ευέλθωντος, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2011.

μοναχός Επιφάνιος: Ο αρχιμάγειρος του Αγίου Ορους 11 Μαρτίου, 2013 — VatopaidiFriend

Posted in Uncategorized on Μαρτίου 11, 2013 by aretimaurogianni

μοναχός Επιφάνιος: Ο αρχιμάγειρος του Αγίου Ορους

11 Μαρτίου, 2013 — VatopaidiFriend

Περιζήτητος και ως οινοποιός, ανέδειξε τη μοναστηριακή κουζίνα με ένα βιβλίο που έχει μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες

19_4_12_273__1__1362763800692.limghandler

O αγιορείτης μοναχός Επιφάνιος o Μυλοποταμινός γεννήθηκε στο Παγγαίο του Νομού Καβάλας το 1956 όπου και έζησε μέχρι που τελείωσε το λύκειο. Το 1973 πήγε στο Αγιον Ορος. Το 1990 αποφάσισε να συνεχίσει τον μοναστικό του βίο στο Iερό Kάθισμα του Aγίου Eυσταθίου (Mυλοπόταμος), μετόχι της Ιεράς Mονής Mεγίστης Λαύρας, που η ιστορία του ξεκινά από τον 10ο αιώνα.
Aπό παλαιότερους αγιοπαυλίτες μοναχούς είχε την τύχη να διδαχθεί το βυζαντινό μέλος, έγινε καλός ψάλτης και ταυτόχρονα επιδόθηκε στο διακόνημα του μαγείρου.
Στον Mυλοπόταμο ανέλαβε την αναστήλωση του ιστορικού κελιού. Ταυτόχρονα, με απόλυτο σεβασμό στη μακραίωνη παράδοση, φύτεψε αμπελώνα κι έχτισε οινοποιείο.
Σήμερα παράγει τα βιολογικά κρασιά «Mυλοπόταμος», τα οποία έχουν βραβευτεί σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Επίσης έχει γράψει το βιβλίο «Μαγειρική του Αγίου Ορους», το οποίο έχει μεταφραστεί  στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ρουμανικά, βουλγαρικά και ισπανικά.

Γιατί μάγειρος; Μ’ άρεσε να στέκομαι κοντά στη μάνα μου και να βλέπω πώς μαγειρεύει, να δοκιμάζω και να μυρίζω τα φαγητά, να καθαρίζω πατάτες και γενικά να τη βοηθάω. Ημουν ο μόνος από τα πέντε αδέλφια που το έκανα.
Πιάτο που αγαπούν οι επισκέπτες μου. Ροφός αγιορείτικος με άσπρη σάλτσα. Αφήνω τα κομμάτια του ψαριού σε ημίχοντρο αλάτι για 3-4 ώρες (ή από την προηγουμένη). Το βράζω σε πολύ δυνατή φωτιά, ξαφρίζω, προσθέτω κρεμμύδια κομμένα σε λεπτές φέτες, σκελίδες σκόρδου, κόκκους πιπεριού, λάδι και αφήνω να βράσει περίπου μία ώρα. Στο τέλος ρίχνω χυμό λεμονιού και ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Δεν φτιάχνω ποτέ. Κρεατικά. Επίσης είμαι κάθετα αντίθετος στη σόγια.
Πηγή έμπνευσης. Πέρα από τα παραδοσιακά αγιορείτικα που έμαθα από γηραιότερους μοναχούς προσπαθώ να αναβαθμίζω παλιότερες συνταγές. Εχω μια ιδιόρρυθμη περιέργεια και φαντασία.
Τι σημαίνει ελληνική κουζίνα. Κάθε τόπος έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες, ενδιαφέρον όμως έχει η τάση που υπάρχει σήμερα από τους σωστούς σεφ να συνδυάζουν την παράδοση με τα διεθνή πρότυπα. Πιστεύω ότι αν αυτό συνεχιστεί για μια δεκαετία θα μπορέσουμε να αναδείξουμε τα ελληνικά προϊόντα σε όλο τον κόσμο.
Αυθεντικό είναι. Ο,τι είναι γνήσιο. Επειδή μαγειρεύω τακτικά στο εξωτερικό, βλέπω πατάτες προτηγανισμένες και συσκευασίες με κρεμμύδια παρασκευασμένα με δέκα διαφορετικούς τρόπους. Αυθεντικό όμως είναι να καθαρίσεις τα κρεμμύδια μόνος σου, να τα κόψεις και να τα σοτάρεις για να φτιάξεις τη δική σου σάλτσα.
Γεύση που νοσταλγώ. Τα φαγητά που έκανε η μάνα μου και η γιαγιά μου που  έφτιαχνε τα μακαρόνια με πολύ λίγο νερό. Δεν της άρεσε να τα στραγγίζει, ούτε τα έκανε αλ ντέντε. Φτιάχνανε και σάλτσα με πελτέ ή με φρέσκες ντομάτες το καλοκαίρι ή τα τρώγαμε άσπρα με λίγο τριμμένο τυρί από πάνω.
Η πιο ενδιαφέρουσα και η πιο αδιάφορη ξένη κουζίνα. Από τις ευρωπαϊκές μ’ αρέσει η ιταλική κουζίνα γιατί έχει έντονες γεύσεις και μετά η γαλλική. Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι καυτερές γεύσεις της κινέζικης και της μεξικάνικης κουζίνας. Αδιάφορες μου είναι οι κουζίνες των βόρειων λαών.
Ο δάσκαλός μου. Ο πατήρ Γεώργιος στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου.
Αγαπημένα υλικά. Οταν δεν έχω κρεμμύδι, νομίζω ότι είναι δεμένα τα χέρια μου. Χρησιμοποιώ επίσης τακτικά λάδι και λεμόνι και αγαπάω το κρασί, το οποίο είναι τρόφιμο, δεν πίνεται για απόλαυση.
Μαγειρεύω πάντα. Με κρεμμύδι, που νοστιμεύει και γλυκίζει ακόμη και τα  αλάδωτα νηστίσιμα φαγητά.
Το πιο περίεργο υλικό. Τηγανητές μπανάνες και γάλα καρύδας.
Δεν χρησιμοποιώ ποτέ. Σόγια, κρέμα γάλακτος και γενικά ζωικά λίπη.
Απαράδεκτος συνδυασμός: Καρότα στις φακές ή πράσινη σαλάτα με άνηθο και μαϊντανό. Το άρωμα του άνηθου είναι τόσο δυνατό που καλύπτει όλα τα άλλα.
Καλύτερη συνταγή συναδέλφου. Μιλφέιγ μελιτζάνας με τσιπς σκόρδου, που μαγειρεύουν στο εστιατόριό τους στα Σέρβια Κοζάνης η Αννα Γκατσάρη και η κόρη της Αθηνά Γκαμπούρα.
Σεφ που εκτιμώ. Ο Λευτέρης Λαζάρου – τον εκτιμώ ως άνθρωπο και για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα υλικά.
Χαρακτηριστικό πιάτο. Χταποδόσουπα. Βράζω χταποδάκια και τα κόβω σε κύβους, βράζω χωριστά πατάτες, καρότα, κρεμμυδάκια και σέλινο σε νερό με λάδι, προσθέτω μανέστρα και το χταποδάκι, το χταποδόζουμο, ντομάτα τριμμένη και πελτέ, άνηθο, μαϊντανό, ξίδι και μπαχαρικά (κύμινο, αλάτι, πιπέρι) και όταν η σούπα είναι έτοιμη προσθέτω χυμό λεμονιού.
Μελλοντικά σχέδια. Στην επανέκδοση του βιβλίου μου σκέπτομαι να προσθέσω μερικές νέες συνταγές και να αναβαθμίσω κάποιες άλλες. Επίσης θέλω να μαγειρέψω για παιδιά και νέους ώστε να μάθουν να τρώνε αγνά, παραδοσιακά φαγητά.
Τι πρέπει να προσέχει ένας ερασιτέχνης μάγειρος. Να μη ρίχνει πολύ αλάτι γιατί δεν βγαίνει από το φαγητό.
Η πιο απλή συνταγή με τα λιγότερα υλικά. Ταχινόσουπα. Βράζω ρύζι (ή μανέστρα) μέχρι να μαλακώσει καλά και το αποσύρω από τη φωτιά. Ανακατεύω ταχίνι με χυμό λεμονιού, το αραιώνω με το ζωμό του ρυζιού και το ρίχνω στο ρύζι.

Πηγή: Τα Νέα