Αρχείο για Ιανουαρίου, 2014

Όταν ό Χριστιανισμός συρρικνωθεί στο έπακρο πάνω στη γή, τότε θα τελειώσει ή ζωή στον κόσμο.

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 26, 2014 by aretimaurogianni

Όταν ό Χριστιανισμός συρρικνωθεί στο έπακρο πάνω στη γή, τότε θα τελειώσει ή ζωή στον κόσμο.

559910_410938879009430_469333842_n

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

ΜΟΝΑΧΟΣ.: Όσα είπα αναφέρονται όχι μόνο στον μοναχισμό αλλά σ’ όλη την Εκκλησία, τόσο την παλαιοδιαθηκική όσο και την καινοδιαθηκική. Ή ίδρυση της παλαιοδιαθηκικής Εκκλησίας από τον Θεό και ή παράδοση της στον ιουδαϊκό λαό παρουσιάστηκε αλληγορικά από τον Κύριο στην παραβολή των κακών γεωργών. Ή ίδρυση της καινοδιαθηκικής Εκκλησίας από τον Θεάνθρωπο και ή παράδοση της σ’ άλλον λαό, τον χριστιανικό, πού αποτελείται άπ’ όλα τα έθνη της γης, γνωστοποιείται μέσα από τα τέσσερα Ευαγγέλια, τις Πράξεις των Αποστόλων και όλες τις Επιστολές. Οι Ιουδαίοι όφειλαν να λογοδοτήσουν στον Θεό για τη διαφύλαξη και τη διαχείριση του δώρου Του. Επειδή με τη διαγωγή τους δεν Τον ευαρέστησαν, Αυτός, όταν πια με τη θέληση τους απομακρύνθηκαν πνευματικά από κοντά Του, τούς αποδοκίμασε και τούς τιμώρησε. Παρόμοια λογοδοσία θα ζητηθεί και από τούς χριστιανούς, λογοδοσία για το πώς διαχειρίστηκαν τόσο τον θείο θησαυρό της καινοδιαθηκικής Εκκλησίας, γενικά, όσο και το τμήμα της πού λέγεται μοναχισμός, ειδικότερα



ΚΟΣΜΙΚΟΣ.: Δεν υπάρχει δυνατότητα να προβλέψει κανείς, με τη βοήθεια της Αγίας Γραφής, την πορεία και την κατάληξη της καινοδιαθηκικής Εκκλησίας πάνω στη γή;
ΜΟΝΑΧΟΣ.: Ή Αγία Γραφή μαρτυρεί ότι οι χριστιανοί, όπως είχε συμβεί και με τούς Ιουδαίους, θ’ αρχίσουν σιγά-σιγά να ψυχραίνονται απέναντι στην αποκαλυπτική διδασκαλία του Κυρίου. Δεν θα δίνουν πια πολλή προσοχή στην ανακαίνιση της ανθρωπινής φύσεως με τη χάρη του Θεανθρώπου. Θα λησμονήσουν την αιωνιότητα. Θα στρέψουν όλο τους το ενδιαφέρον στην επίγεια ζωή. Έτσι, θα καταγίνονται στη βελτίωση της βιοτικής τους καταστάσεως, σαν να είναι αιώνιοι πάνω στη γη, και στην ανάπτυξη της φθαρμένης τους φύσεως, με στόχο την ικανοποίηση όλων των διαστροφών απαιτήσεων και επιθυμιών της ψυχής και του σώματος. Ευνόητο είναι ότι σε μια τέτοια διαγωγή δεν έχει θέση ό Λυτρωτής, που εξαγόρασε τον άνθρωπο για τη μακάρια αιωνιότητα. Ή απομάκρυνση των ανθρώπων αυτής της διαγωγής από τον Χριστιανισμό, ή αποστασία τους, είναι φυσική. Και ή αποστασία θα έρθει, σύμφωνα με την προφητεία της Γραφής. Από τη χαλάρωση του Χριστιανισμού δεν θα εξαιρεθεί φυσικά, ό μοναχισμός. Οποιοδήποτε μέλος ενός σώματος δεν είναι δυνατό να μη συμμετέχει στην ασθένεια πού προσβάλλει όλο το σώμα. Το προείπαν, άλλωστε, οι άγιοι μοναχοί των περασμένων αιώνων, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, πού κατοικούσε μέσα τους. Όταν ό Χριστιανισμός συρρικνωθεί στο έπακρο  πάνω στη γή, τότε θα τελειώσει ή ζωή στον κόσμο.
«Οι άγιοι πατέρες προφήτεψαν για την έσχατη γενιά. Έλεγαν μεταξύ τους: «Τί έργο κάναμε εμείς;». Κι ένας απ’ αυτούς, πού ήταν μεγάλος στην ασκητική ζωή και λεγόταν Ίσχυρίων, αποκρίθηκε: «Εμείς τηρήσαμε τις εντολές του Θεού». Οι άλλοι ρώτησαν: «Τί θα κάνουν, άραγε, εκείνοι πού θα έρθουν ύστερα’ από μας:». «Θα φτάσουν στο μισό από το δικό μας έργο», απάντησε. «Και οι κατοπινοί τί;», ξαναρώτησαν. Και είπε: «Οι άνθρωποι εκείνης της γενιάς δεν θα έχουν καθόλου έργο. Θα τούς έρθει πειρασμός. Και όσοι θα βρεθούν δόκιμοι σ’ αυτόν τον πειρασμό, θα αποδειχθούν ανώτεροι κι από μας κι από τούς πατέρες μας»»
{Το Μέγα Γεροντικό, τ. 4, κεφ. ΙΗ’, 17).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ  B  ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ.

Advertisements

Ο Θεός έδωσε και πάλι την Πόλη στους Έλληνες αλλά…

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
Ο Θεός έδωσε και πάλι την Πόλη στους Έλληνες αλλά…
Γιατί οι σύγχρονοι γέροντες μιλούν συνεχώς για την μετάνοια προετοιμάζοντας τον ελληνικό λαό…

«Ο Θεός εδώ και δύο χρόνια παρέδωσε την Βασιλεύουσα στους Έλληνες. Είμαστε όμως ανίκανοι λόγω της αμετανοησίας μας και του εγκλωβισμού μας στα δίκτυα της αράχνης που η ανομία σκόρπισε να την παραλάβουμε. Ο ευλογημένος αυτοκράτορας Άγιος Ιωάννης Βατάτζης, έχει ήδη αρχίσει να την οργανώνει. Δεν θα περάσει πολύς χρόνος που ο ελληνικός χριστιανικός στρατός θα εισέλθει σ’ αυτήν δίδοντας τέλος στην πολύχρονη αιχμαλωσία της από τους απίστους. Οι καμπάνες της Αγιάς Σοφιάς σύντομα θα ηχήσουν και ο Αντίδικος θα υποστεί ακόμη μια μεγάλη ήττα.
Μακάρι ο ευλογημένος λαός μας να εγκαταλείψει την εμμονή του να αναζητά σωτήρες στις σκοτεινές στοές και τις σατανιστικές σιωνιστικές και καμπαλιστικές λέσχες! Μακάρι να στρέψει τα μάτια του στον ουρανό και να συντονίσει την καρδιά του με τους χτύπους της καρδιάς του Χριστού, ώστε να λουσθεί με φως και να διαλύσει το σκοτάδι που δημιούργησε η απομάκρυνση του από τις διδαχές του ευαγγελίου μας… Γιατί μόνο τότε θα φωλιάσει η ευλογία στον χιλιοδοκιμασμένο τούτο άγιο τόπο. Μόνο τότε θα επιστρέψει η ελπίδα και το χαμόγελο στα χείλη των Ελλήνων», βροντοφωνάζει γέροντας ασκητής του Παγγαίου Όρους. Και προτρέπει:
«Καλοί μου Χριστιανοί γυρίστε στα νάματα της φυλής μας, αγκαλιάστε τις αξίες και τα ιδανικά που ανέδειξαν πρωτοπόρο στην Οικουμένη τον ελληνικό λαό και τον πολιτισμό του. Οπλιστείτε με την πίστη στο Σωτήρα Χριστό για να γεύεστε διαρκώς, αν και ευρισκόμενοι στη γη, παραδεισένιες γεύσεις, για να λαμβάνετε το μάννα εξ ουρανού που δίδεται μόνο στους μιμητές του γλυκύτατου Ιησού Χριστού. Δεθείτε στο άρμα της θυσίας για τον πλησίον σας. Εγκαταλείψτε τις κάθε λογής ψευδαισθήσεις που δημιουργεί ο βρωμερός και μιαρός Σατάν για να σας εξαπατήσει… Λίγες απομείνανε τώρα οι δυσκολίες της ανάβασης προς τον λόφο του Γολγοθά. Μακάρι να αντέξουμε όλοι γιατί εκεί μας περιμένει ο αναστάς Ιησούς με πολλά-πολλά δώρα!
Ταπείνωση και αγάπη, πίστη και θυσία είναι τα όπλα που βοηθούν στη λύση κάθε προβλήματος και κάθε κρίσης. Ήδη ο Αντίδικος λυσσομανά γιατί παλικάρια σαν τον Νικηταρά και κοπέλες σαν την Τζαβέλαινα τη Σουλιώτισσα που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα τον πολεμούν νύκτα και ημέρα. Ακυρώνουν συνεχώς τα σχέδιά του παίρνοντας με το σπαθί τους, την προσευχή, παράταση από το Θεό ώστε να μετανοήσει ο λαός μας…
Την Κυριακή των Μυροφόρων θρηνούσαν τα δαιμόνια γιατί δεν κατάφεραν να εξέλθουν από την άβυσσο και να αλωνίσουν ανεξέλεγκτα στην Ελλάδα. Ο μυστικός στρατός του Χριστού κατατροπώνει συνεχώς τον Αντίδικο και τα όργανά του διαψεύδοντας τις κάθε λογής Κασσάνδρες που θέλουν σώνει και καλά την Ελλάδα να καταστρέφεται.
Θυμηθείτε Χριστιανοί μου μοναδική λύση σωτηρίας για τον ευλογημένο αυτό τόπο είναι η επιστροφή στην κοινωνία μας του νόμου του τριαδικού και μόνου αληθινού Θεού. Η τήρηση του νόμου του Θεού κρύβει τις ευλογίες που αναζητά σήμερα το Έθνος μας για να εξέλθει από τα δίκτυα του Αντιδίκου που προκαλούν απελπισία, θλίψη και σκορπούν τελικά το θάνατο. Εμπρός λοιπόν επιστρέψτε στη μετάνοια για να ανακαλύψετε το ύδωρ το ζων που θα σας δώσει ζωή, για να αναπαυθείτε στην αγκάλη του Παρακλήτου και να ζήσετε την αληθινή ευτυχία. Τα γεγονότα έρχονται με τη μορφή αστραπής».
Με αυτά τα προφητικά, θα τολμούσαμε να υποστηρίξουμε λόγια, μας απάντησε γέροντας ασκητής του Παγγαίου Όρους, όταν του ζητήσαμε να σχολιάσει τα δρώμενα και τις τελευταίες πολιτικές κυρίως εξελίξεις στην χώρα μας. Γυρίστε στην μετάνοια επαναλάμβανε συνεχώς. Αυτή δεν σας «κοστίζει» τίποτε και αποτελεί τη μοναδική οδό για να ανακαλύψετε λύσεις στις οποιαδήποτε κρίσεις και τα προβλήματα σας ταλανίζουν. Δεν ακούτε πώς άγγελοι εξ ουρανού παιανίζουν εδώ και αρκετό χρόνο τις άρπες τους στους ρυθμούς της μετανοίας; Δυστυχώς όμως ο ελληνικός λαός αφουγκράζεται ακόμη τους εκκωφαντικούς ήχους που προκαλούν οι σειρήνες του Αντιδίκου προσβλέποντας σε λύσεις από τους Φράγκους! Λησμονούν τη γνωστή ρήση καλύτερα τούρκικο φέσι παρά φράγκικο φακιόλι, η οποία στην ουσία περιέγραφε τις καταστροφές που είχε υποστεί το Έθνος μας τον καιρό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από την φραγκοκρατία, τον Πάπα και τις Σταυροφορίες των Ναϊτών Ιπποτών και μετέπειτα στυλοβατών στην Ευρώπη -ακόμη και ως σήμερα- της Καμπάλας και του Σατανισμού. Λησμονούν τα προφητικά λόγια του Αγίου Κοσμά για το ξανθό γένος. Εθελοτυφλούν μπροστά στην ευλογημένη συνάντηση και συνεργασία των Ορθοδόξων λαών μέσα από το Κοινό Ποτήριο της Θείας Ευχαριστίας!
Και το τραγικό είναι ότι και υψηλόβαθμοι ρασοφόροι Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι για μια χούφτα αργύρια κλίνουν γόνυ υποταγής πότε στο θηρίο της Ρώμης, τον αμετανόητο Πάπα και πότε στο θηρίο της Ανατολής το Ισλάμ μέσα από πονηρούς διαλόγους που οδηγούν de facto στην Πανθρησκεία και τον Αντίχριστο που σχεδιάζει η Παγκοσμιοποίηση! Αλλά η υπογραφή του Θεού έπεσε οριστικά και η συνεργασία των Ορθοδόξων σύντομα θα επιτευχθεί σηματοδοτώντας την χρυσή εποχή της Ορθοδοξίας, για την οποία κάνουν λόγο πολλοί σύγχρονοι γέροντες ενώ με σαφήνεια την περιγράφει και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Όσο λοιπόν και η συνεργασία αυτή να εμποδίζεται από το θηρίο της Δύσης και τους φανερούς ή αφανείς συνεργάτες αυτού, οι εξελίξεις θα είναι τέτοιες που θα κάνουν τους πάντες να τρίβουν έκπληκτοι τα μάτια τους.
Δεν είναι τυχαίος αυτός ο γενικός αναβρασμός, τον οποίο επέτρεψε ο Θεός προκειμένου να υλοποιήσει τα σχέδιά Του, τονίζει ο γέροντας! Αυτή λοιπόν η διεθνής κρίση και ο σεισμός που εξ αυτής προκλήθηκε οφείλεται στην προσήλωση του ανθρώπου στην ανομία. Ωστόσο προμηνύει συνταρακτικές αλλαγές σ’ ολάκερη την Οικουμένη. Μέσα λοιπόν στην αναμπουμπούλα αυτή, ο Χριστός ως καλός ποιμήν αναζητά να απολωλότα πρόβατα για να τα οδηγήσει και πάλι στη σωτηρία… προσθέτει ο ταπεινός λευίτης του Παγγαίου Όρους!
Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που κάνει Αγιορείτες σύγχρονους γέροντες να λένε ότι βρισκόμαστε σήμερα στον χωρισμό της ήρας από το στάρι. Ο Θεός επιθυμεί να λάβει καλή σοδειά από τη γη και γι’ αυτό απομακρύνει τα ζιζάνια της ανομίας, όπως λ. χ. οι σατανιστικές λέσχες τύπου Μπίλντερμπεργκ και τα διάφορα μυστικά λόμπι που λειτουργούν με άξονα τη διαφθορά και τη σήψη. Τα φέρνει όλα στο φως δίδοντας τη δυνατότητα στους ανθρώπους να διαπιστώσουν το πως διαλύεται η ψευδαίσθηση της κοσμικής ισχύος που δήθεν έχουν μέσω της διαχείρισης του χρήματος και του ελέγχου του χρυσού.
Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που κάνει γνωστό γέροντα Αγιορείτη ασκητή να κλαίει τις τελευταίες εβδομάδες με λυγμούς! Κλαίει από τη μια για την αμετανοησία των Ορθοδόξων Ελλήνων αλλά από την άλλη κλαίει από χαρά γιατί γνωρίζει καλά πως βρισκόμαστε μέσα στην καρδιά των γεγονότων που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε πνευματικό λίκνο ολάκερης της Οικουμένης!
Χριστιανοί μου ας έχουμε θάρρος! Ας στρέψουμε τα μάτια μας στον ουρανό! Ας μετανοήσουμε και ας κλάψουμε πικρά για την συνειδητή αποστασία μας από τον καλό Θεό! Ας επιστρέψουμε στην ποίμνη του Χριστού για να ξεπεράσουμε αλώβητα και να μην μας παρασύρουν και χαθούμε αυτά που με την ορμή του χειμάρρου έρχονται…
Ένας Δούλος Κυρίου

Συντάκτης: ΕΝΑΣ ΔΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2012

Η σύγχρονη ορθόδοξη χριστιανική Κοινοπολιτεία και ο Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης!

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
Η σύγχρονη ορθόδοξη χριστιανική Κοινοπολιτεία και ο Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης!
Υψηλόβαθμοι ρασοφόροι προωθούν την υποταγή στο θηρίο της ευσεβείας (Πάπας) κατ’ εντολή της λέσχης Μπίλντερμπεργκ για να απομονώσουν τη Ρωσία!
(01/06/2013 22:56)

Ο ουρανός τους ετοιμάζει πολλές -πολλές εκπλήξεις λέγει σύγχρονος γέροντας ασκητής…
Η ιδέα ίδρυσης η ανασύστασης μίας Ορθόδοξης Κοινοπολιτείας στην Ανατολή στα πρότυπα της χριστιανικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που θα περιελάμβανε όλα ανεξαιρέτως τα ορθόδοξα κράτη για πολλούς συνιστά με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα ουτοπία! Είναι όμως έτσι η θα μπορούσε να γίνουν κινήσεις επίτευξης ενός τέτοιου στόχου;
Ορισμένοι που είθισται να εκλαμβάνονται ως γραφικοί και φαντασιόπληκτοι αναλογίζονται τέτοια ανασύσταση μίας νέας ορθόδοξης Κοινοπολιτείας στα πρότυπα του χριστιανικού Βυζαντίου αλλά συνήθως την εκλαμβάνουν με αμιγώς κοσμικά κριτήρια και να της αποδίδουν κοσμικού τύπου δύναμη, στρατιωτική, πολιτική, οικονομική, στοιχεία που για τον ουρανό είναι δευτερεύοντα…!
Ωστόσο παλαιοί και σύγχρονοι γέροντες ασκητές προφητεύουν μία αναλαμπή της Ορθοδόξου Εκκλησίας παγκοσμίως, μία αναλαμπή που θα αλλάξει εντελώς τα δεδομένα! Μάλιστα ίσως έβλεπαν και μιλούσαν γι’ αυτήν ακριβώς την ορθόδοξη κοινοπολιτεία, που λανθασμένα ορισμένοι την ταυτίζουν με το λεγόμενο ορθόδοξο τόξο…
 Ο γέροντας Παϊσιος λ.χ. έλεγε πως σύντομα θα φθάσει καιρός που κατά χιλιάδες οι γείτονές μας Τούρκοι θα ασπάζονται την χριστιανική ορθόδοξη πίστη, θα ζητούν εναγωνίως να κατηχηθούν και θα βαπτίζονται ομαδικά. Μέσα στο πλαίσιο αυτό έδινε και οδηγίες στα πνευματικά του παιδιά για το πως έπρεπε να οργανωθούν. Ήδη τα περισσότερα εξ αυτών έχουν εκτελέσει κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα και βρίσκονται εν αναμονή…!
 Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός επίσης στα προφητικά του λόγια αναφέρεται στη δυναμική επαναφορά της Ορθόδοξης πίστης στους λαούς. Πιστεύετε ότι τα λόγια των αγίων μας αποτελούσαν απλώς κάποιο ψυχικό πόθο και προσδοκία η βασίζονταν σε μία ουράνια αποκάλυψη και πληροφορία;
Απευθυνθήκαμε λοιπόν σε σύγχρονο γέροντα ασκητή του Παγγαίου Όρους και του ζητήσαμε να μας καταθέσει την άποψή του! Εκείνος όχι μόνο επανέλαβε και επιβεβαίωσε ότι τα ανωτέρω δεν αποτελούν πόθο και προσδοκία των αγίων μας αλλά ουράνια πληροφορία αλλά επιπλέον προέβη σε συνταρακτικές αποκαλύψεις τις οποίες και καταγράψαμε.
«Ο Υιός του Θεού και Σωτήρας -είπε- μας δίδαξε με τη ζωή, τη σταύρωση και την ανάσταση Του τον τρόπο διαβίωσης που θέλει ο Θεός Πατήρ για τον άνθρωπο. Μάλιστα προς ενίσχυση του τρόπου αυτού διαβίωσης που οδηγεί στην καρποφορία της γης και στην σωτηρία του ανθρώπου απέστειλε στη γη τον Παράκλητο! Πολλοί όμως σήμερα έχουν την εντύπωση βλέποντας τα όσα διαδραματίζονται γύρω μας ότι ο Θεός έχει εγκαταλείψει τον κόσμο. Κάποιοι άλλοι και δη ρασοφόροι υψηλόβαθμοι προωθούν λ.χ. την άνευ όρων ένωση με τους παπικούς για να εδραιώσουν στο σχέδιο της παγκοσμιοποίησης που υλοποιεί ο Αντίδικος την κοσμική θέση τους και έτσι να επιβεβαιώσουν τη θέση των ανωτέρω αθέων και ανοήτων περί εγκατάλειψης του κόσμου από τον Θεό. Βλέπετε άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες της ψυχής τους στον Αντίδικο, ο οποίος τους υποκινεί τώρα ως τυφλά όργανά του για να προβαίνουν σε ενέργειες που θα εμποδίσουν την επικράτηση του ορθοδόξου προτύπου διαβίωσης.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό βλέποντας ο μισόκαλος την πνευματική προκοπή και αναγέννηση της Ρωσίας επιχειρεί να τους παρακινήσει σε ενέργειες και πράξεις που θα θέσουν τη Ρωσία και τον Ορθόδοξο ρωσικό λαό στο περιθώριο! Γιατί καλοί μου άνθρωποι δεν πρόκειται οι Ρώσοι να αποδεχθούν την ψευτο-ένωση με τον θεομίσητο παπισμό που μεθοδικά αυτοί ετοιμάζουν.
Να το γράψεις όμως με έντονα γράμματα πως δεν θα προκάνουν να υλοποιήσουν τα σχέδια του Αντιδίκου γιατί έχουν γνώση οι φύλακες και θα τους προλάβουν άλλα απρόβλεπτα απ’ όλους γεγονότα! Μπορεί ο πολιτικός παράγοντας που έχει εγκλωβιστεί στα δίκτυα της μασωνίας να πιέζει τη θρησκευτική ηγεσία του τόπου να εγκαταστήσει άμεσα τον παπισμό στον λαό μας. Μπορεί εκείνη όπως είναι άβουλη και αδύναμη πνευματικά συνεχώς να ενδίδει στις εντολές των απίστων αλλά τα σχέδια του ουρανού είναι άλλα.
Τώρα πληροφορήθηκα στην Αθήνα ο Θεός έφερε και έναν άλλο φύλακα τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ που θα την θωρακίσει και θα την προστατεύει ιδιαίτερα από τέτοιους κινδύνους. Δεν κάθεται ο Χριστός μας με σταυρωμένα τα χέρια που λένε και στο χωριό μου. Αντιθέτως θα έλεγα είναι τόσο μεγάλη η αγάπη και ο έρωτάς του για το δημιούργημα του Θεού που λέγεται άνθρωπος που κάνει τα πάντα για να τη δείξει. Βέβαια σέβεται το αυτεξούσιο, την ελευθερία του και δεν παρεμβαίνει αν εμείς δεν του το ζητήσουμε.
Ας μη λησμονούμε όμως ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης ξύπνησε και σηκώθηκε, αναστήθηκε και μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο τον στρατηλάτη του Χριστού και τα φουσάτα των Αγίων πολιορκούν τη Βασιλεύουσα. Αυτό και μόνο δείχνει ότι η νέα παρέμβαση του τριαδικού Θεού στον κόσμο έχει αποκτήσει μια τέτοια δυναμική που θα τολμούσα να έλεγα πως θα φέρει τα πάνω -κάτω επιβεβαιώνοντας για άλλη μία φορά τη γνωστή ρήση του βασιλιά και προφήτη Δαυίδ που αναφέρεται πως από την κοπριά θα πάρει τους φτωχούς και θα τους καταστήσει συνομιλητές των αρχόντων… Τις ως Κύριος ο Θεός ημών; Ο εν υψηλοίς κατοικών και τα ταπεινά εφορών, εν τω ουρανώ και εν τη γη. Ο εγείρων από γης πτωχόν και από κοπρίας ανυψών πένητα. Του καθίσαι αυτόν μετά αρχόντων, μετά αρχόντων λαού αυτού. (ψαλμ. 112)!
Γι’ αυτό ας προσέξουν καλά αυτοί που σώνει και καλά εργάζονται νυχθημερόν να φέρουν πλαγίως τον παπισμό στην ευλογημένη αυτή χώρα. Αναφέρομαι ειδικά σ’ αυτούς γιατί αφουγκράζομαι πως πάνε δήθεν να ενωθούν στη βάση των όσων ίσχυαν τους πρώτους οκτώ αιώνες και στη συνέχεια να λύσουν τις αιρετικές δοξασίες του παπισμού. Μάλιστα σαν παγίδα ο Αντίδικος έχει βάλει το θηρίο της ευσεβείας, τον παπισμό να απορρίψει τάχατες το filioque και το αλάθητο του πάπα! Ακούω πως το σχέδιο αυτό προωθείται από Εβραίους μεγιστάνες των ΗΠΑ και μία σατανική οργάνωση που έχουν δημιουργήσει (Μπίλντερμπεργκ). Αυτοί σώνει και καλά θέλουν να απομονώσουν τη Ρωσία για να αποτρέψουν τη δυνατότητα μίας πανορθόδοξης ένωσης, την οποία διαισθάνεται ο Αντίδικος και να πετύχουν την παγκοσμιοποίηση που εκείνοι συστηματικά ετοιμάζουν. Βιάζονται πολύ και είναι βέβαιο πως θα σκοντάψουν. Σκοπεύουν να αλλάξουν ακόμη και τα κείμενα της Αγίας Γραφής για να απενοχοποιήσουν τους Εβραίους που σταύρωσαν τον Κύριό μας. Γι’ αυτό προωθούν και υπογράφουν και ανάλογες διακηρύξεις σαν κι αυτή που προσφάτως υπέγραψαν ο Πάπας και ο Κύπρου Χρυσόστομος με τους Ραββίνους τους! Σχεδιάζουν δηλαδή να διαγράψουν από τα κείμενα της Αγίας Γραφής και τα όσα λέει περί των κιναίδων ο Απόστολος Παύλος. Σχεδιάζουν να φέρουν νόμους (αντιρατσιστικό νομοσχέδιο) που θα φράζουν το στόμα αυτών που θα τολμήσουν να αντιδράσουν. Θα βάλουν τους αριστερούς, τους μασώνους και τους αθέους να προωθήσουν και να στηρίξουν τέτοιους νόμους που καμιά δικτατορία στον κόσμο δεν τόλμησε να ψηφίσει! Γιατί με αυτούς τους νόμους θέλουν στην ουσία όχι μόνο να στερήσουν την ελευθερία στον άνθρωπο αλλά επιπλέον να βάλουν το ψεύδος στη θέση της αλήθειας. Πόσο σοφός λοιπόν ήταν ο Άγιος γέροντας Παϊσιος, όταν μιλούσε για τα τρία πλοκάμια που έχει απλώσει ο Αντίδικος στον σύγχρονο κόσμο. Το πρώτο πλοκάμι λέγει είναι η μασωνία και τυλίγει κυρίως τους πλουσίους, το δεύτερο είναι ο κομουνισμός και τυλίγει τους φτωχούς και το τρίτο είναι ο οικουμενισμός και τυλίγει τους πιστούς. Να το γράφεις συνέχεια αυτό μη τυχόν και ξυπνήσουμε»!
Και πρόσθεσε ο ταπεινός ασκητής γέροντας: «Σκέφτομαι πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα στον πλανήτη μας αν οι Ορθόδοξοι Προκαθήμενοι έκαναν πράξη τα λόγια του Αποστόλου Παύλου «όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε. ουκ ένι  Ιουδαῖος ουδέ  Ελλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ· πάντες γαρ υμείς εις εστέ εν Χριστώ  Ιησοῦ. ει δε υμείς Χριστού, άρα του  Αβραὰμ σπέρμα εστέ και κατ’ επαγγελίαν κληρονόμοι. (Γαλ. 3, 28-29)»! Αν δηλαδή αντί για ανούσιες εθιμοτυπικές επισκέψεις εργάζονταν για την δημιουργία μίας πρότυπης ορθόδοξης κοινοπολιτείας, η οποία ως βασική αρχή λειτουργίας της θα είχε τις χριστιανικές αρχές και τα χριστιανικά ήθη και ιδανικά. Μία ορθόδοξη κοινοπολιτεία όπου θα κυριαρχούσε η ανιδιοτέλεια, το θυσιαστικό πνεύμα για τον άλλον, η ειλικρινής αγάπη και προπαντός η ταπείνωση, που αποτελεί το μέσο για να συναντήσει κάποιος το Θεό. Μία χριστιανική κοινοπολιτεία που θα αντιτίθεντο στα σχέδια παγκοσμιοποίησης που προωθούν οι μιαρές σκοτεινές στοές και οι σατανικές διεθνείς λέσχες!
Φανταστείτε λοιπόν πόσο θα χαροποιούσε τον ουρανό μία ταυτόχρονη άρση της Αυτοκεφαλίας όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, μία ανασύσταση χριστιανική μία πνευματική ανασυγκρότηση παρόμοια μ’ αυτήν του Βυζαντίου στην χρυσή εποχή του, μία κοινή Ιερά Σύνοδος για όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες την οποία θα συγκροτούσαν όλοι οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Φανταστείτε αντί για θέματα διοικητικής φύσεως ( βλ. τράπεζες αγάπης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα, σήμερα φιλανθρωπία) να ασχολούνταν οι Προκαθήμενοι μόνο με το κήρυγμα και την κατήχηση. Φανταστείτε τον αντίκτυπο που θα είχε παγκοσμίως μία τέτοια Ορθόδοξη ενότητα στην πράξη και όχι στη θεωρία, όπου η αγιότητα του βίου θα αποτελούσε την καθημερινότητα των χριστιανών και στόχο των πολιτών της κοινοπολιτείας τούτης. Είθε ο άγιος ελεήμων αυτοκράτορας Ιωάννης Βατάτζης που προωθεί ταχέως τα ουράνια σχέδια να προχωρήσει τάχιστα την αποστολή του ώστε να μην αρπάζονται από τον μισόκαλο άλλες ανθρώπινες ψυχές.
Μα είναι δυνατόν, θα μου πεις να γίνει κάτι τέτοιο στη γη; Είναι δυνατόν να εξαφανιστούν τα δαιμονικά συστήματα διοίκησης που συνιστούν στην ουσία επικίνδυνες αιρέσεις, αφού διαστρεβλώνουν την χριστιανική πίστη; Γιατί αίρεση είναι ο καπιταλισμός, το διοικητικό σύστημα της μασωνίας σε όλες τις μορφές αυτού, ο οποίος προωθεί τον πλουτισμό των ολίγων και την αύξηση των φτωχών. Αίρεση αποτελεί και ο σοσιαλισμός, ο οποίος αποτελεί το βασικό παρακλάδι και το «προσωπείο» του καπιταλισμού για να εμπαίζονται οι λαοί. Αίρεση είναι και ο κομουνισμός, ο οποίος στερεί όπως και τα ανωτέρω συστήματα την ελευθερία της έκφρασης επιβάλλοντας ετσιθελικά και δια της βίας τρόπους ζωής που καταρρακώνουν το αυτεξούσιο του ανθρώπου και επιβάλλουν άμεσα και όχι έμμεσα, όπως τα προηγούμενα συγγενικά του συστήματα την αποστασιοποίηση από το Δημιουργό Θεό, δηλαδή την αθεΐα…
Η εν Χριστώ ζωή καλοί μου άνθρωποι ουδεμία σχέση έχει με τα ανωτέρω δαιμονικά συστήματα τα οποία δυστυχώς ανακαλύπτουν σαν τους κισσούς τρόπους να διαβιώνουν επιχειρώντας να πνίξουν το δέντρο της ζωής από το οποίο ο ουρανός προσδοκά να παίρνει τους καρπούς του! Θα μπορούσαν λοιπόν οι Προκαθήμενοι της Ορθοδοξίας να πρωταγωνιστήσουν, ώστε να αποκόψουν αυτούς τους κισσούς και να αφήσουν λίγο το δέντρο να ανασάνει. Πως θα με ρωτήσετε;
Μα με το να προβούν για παράδειγμα στη κάθε συνάντησή τους σε κοινή καταδίκη λ. χ. της μασωνίας και να ζητήσουν από την πολιτική ηγεσία να συνυπογράψει μία τέτοια ανακοίνωση… Να καταδικάσουν τον κιναιδισμό, την κτηνοβασία, την παιδεραστία και να απαιτήσουν από την πολιτική ηγεσία της Ε.Ε. λ. χ. να αναθεωρήσει τις διατάξεις του Συμφώνου της Λισσαβόνας περί διαφορετικότητας και σεξουαλικού προσανατολισμού. Να μην συνδιαλέγονται και να απορρίπτουν τους πολιτικούς εκείνους που σώνει και καλά θέλουν να επιβάλλουν έναν δαιμονικό τρόπο ζωής, όπου θα κυριαρχούν η πορνεία, η μοιχεία, η διαφθορά, η κλοπή, το ψεύδος… στο όνομα μίας ψευδεπίγραφης ελευθερίας που προβάλλουν οι εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας.
Μία συντονισμένη απ’ όλους τους Ορθοδόξους Προκαθημένους αλλαγή νοοτροπίας, μία de facto στροφή τους προς την αληθινή εν Χριστώ ζωή θα αναπτέρωνε και θα αναζωογονούσε την ελπίδα των Χριστιανών. Θα τους ωθούσε να πιστέψουν πως η χριστιανική ζωή δεν είναι ουτοπία, όπως πολλοί πιστεύουν. Θα τους έκανε αυθόρμητα να βροντοφωνάξουν με την ψυχή τους και με όλο το είναι τους κατά το παράδειγμα του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ χαρά μου!

Ένας Δούλος Κυρίου

Πηγή www.orthodoxia.gr

Συντάκτης: Ενας Δούλος Κυρίου
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΪΟΣ 2013

Γέροντας Παϊσιος: «Ο δικέφαλος αετός θα σηκωθεί στον βορρά»!

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
Γέροντας Παϊσιος: «Ο δικέφαλος αετός θα σηκωθεί στον βορρά»!
Ο ρόλος της Ρωσίας και το αναγκαίο κράνος του ορθοδόξου χριστιανού
(01/07/2013 11:22)

Τα τελευταία χρόνια έχουν γραφεί πάρα πολλά για τις προφητικές ρήσεις του Αγιορείτη γέροντα Παϊσίου. Είναι αλήθεια ότι ο άγιος αυτός γέροντας είχε έναν πρωτότυπο και μοναδικό τρόπο να μεταφέρει τα όσα του αποκάλυπτε ο ουρανός στις προσευχές του προκειμένου να γαλουχεί και να οικοδομεί τους πιστούς στο εξαίσιο έργο της εν Χριστώ σωτηρίας. Στα λεγόμενά του εύκολα διακρίνει κανείς την αισιοδοξία και την ελπίδα για μία λαμπρή πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Είναι άλλωστε πολύ φυσικό για τους ανθρώπους που ενώ ζουν στην εφήμερη ζωή αφιερώνονται νυχθημερόν στο πως θα αποκτήσουν την αιώνια ζωή, να είναι φύσει αισιόδοξοι και χαριτωμένοι. Γίνονται έτσι με συνεχή επίπονη άσκηση καρδιάς ουράνιοι αγωγοί από όπου μεταδίδεται φως Χριστού, το οποίο φέγγει και διαλύει τα σκοτάδια της αγνωσίας…
Αφουγκραζόταν λοιπόν ο ταπεινός αυτός γέροντας από πολύ νωρίς τους ψιθύρους των αγγέλων που δοξολογούσαν το Θεό για τα θεμέλια με τα οποία έκτιζε την Ορθοδοξία στα Βαλκάνια και προπαντός στη Ρωσία. Και τα θεμέλια αυτά ήταν γερά γιατί εμπεριείχαν μαρτυρικό αίμα χιλιάδων χριστιανών που διώχθηκαν, βασανίστηκαν και θανατώθηκαν από τα ολοκληρωτικά σιωνοκρατούμενα κατευθυνόμενα κομουνιστικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης! Και από τα θεμέλια τούτα διέκρινε ότι το οικοδόμημα που θα ανεγερθεί σ’ αυτά τα θεμέλια θα ήταν ισχυρό σαν αυτό που ανορθώθηκε κατά την περίοδο του χριστιανικού Βυζαντίου… Είδε μάλιστα πολλές ομοιότητες των δύο οικοδομημάτων. Διέκρινε να υψώνεται η ίδια ακριβώς σημαία, η οποία απεικόνιζε τον δικέφαλο αετό! Κατανοούσε ότι αυτή τη φορά, ο δικέφαλος αετός θα απλώσει τα φτερά της Ορθοδοξίας ταυτόχρονα σε Δύση και Ανατολή.
Και αυτά που είδε τα μετέφερε με την απλότητα που τον διέκρινε σε έναν νεαρό καθηγητή μαθηματικών που τον επισκέφθηκε τότε στο κελί του το καλοκαίρι του 1979. Σήμερα ο καθηγητής εκείνος είναι μοναχός και δοκιμάζεται και αγωνίζεται στο στίβο της Ορθοδοξίας σε γνωστή αδελφότητα του Αγίου Όρους προκειμένου να λάβει το πολυπόθητο στεφάνι της δόξης στο τέλος της εν Χριστώ εφήμερης διαδρομής του. Παραθέτουμε τη σημαντική μαρτυρία του, όπως μας την μετέφερε σε πρόσφατη επιστολή του.
«Τον Ιούνιο του 1979, τότε που ο γέροντας Παϊσιος ήταν άγνωστος στους πολλούς τον επισκέφθηκα στο κελί του για να πάρω την ευχή του! Τότε ήμουν λαϊκός. Τον βρήκα πάρα πολύ χαρούμενο και ευδιάθετο. Κάτσαμε σε δύο κούτσουρα αρκετή ώρα και συζητούσαμε. Τότε δεν τον επισκέπτονταν πολλοί προσκυνητές. Μεταξύ άλλων προσωπικών θεμάτων που συζητήσαμε μου είπε και το εξής: «Έπειτα από πολυήμερη νηστεία και προσευχή μου αποκαλύφθηκε ότι «ο δικέφαλος αετός θα σηκωθεί από το βορρά! Πω-πω τι ωραίες ημέρες έρχονται για την Αγία Ορθοδοξία μας. Θα πλημμυρίσει ολάκερη η γη από το φως του Χριστού»! Έπειτα από δέκα χρόνια το 1989 διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση και ανασυγκροτήθηκε εκ βάθρων η Ρωσία, έτσι ώστε σήμερα να έχουμε μία πρωτοφανή πνευματική πρόοδο και η Ορθοδοξία να ανακτά το χαμένο -θα έλεγα- έδαφος. Διαβάζοντας λοιπόν σήμερα ως μοναχός πλέον στο Άγιο Όρος τις σοφές ρήσεις του γέροντα ασκητή του Παγγαίου όρους περί ανασύστασης μίας Ορθόδοξης Κοινοπολιτείας, κάτι που αποτελεί τον μύχιο πόθο όλων μας ανεξαιρέτως ενθυμήθηκα τα όσα μου είχε πει ο γέροντας Παϊσιος. Αξίζει να σημειώσω ότι μέχρι σήμερα πίστευα ακράδαντα ότι τα λόγια του γέροντα είχαν επαληθευτεί και αφορούσαν την εκ βάθρων ανασυγκρότηση της Ορθόδοξης ρωσικής Εκκλησίας μετά την πτώση του κομμουνισμού. Κι γι’ αυτό δεν μ’ απασχολούσαν… Τώρα όμως συνειδητοποιώ ότι μάλλον μιλούσε για την Ορθόδοξη Κοινοπολιτεία… Συμπίπτει άλλωστε με τα όσα υποστήριζε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός περί του ξανθού γένους αλλά κι μ’ αυτά που καταγράφει στην εφημερίδα σας ο σύγχρονος γέροντας ασκητής του Παγγαίου όρους». Αυτά έγραψε μεταξύ πολλών άλλων σε επιστολή που μας απέστειλε στις 24 Ιουνίου ο ταπεινός Αγιορείτης μοναχός, π. Θεολόγος!
Εκείνο πάντως που δεν δύναται από κανέναν να αμβισθητηθεί καλοί μου χριστιανοί είναι ότι τα τελευταία δέκα χρόνια ακόμη και επί εποχής που η Ρωσία είχε βυθιστεί σε οικονομική κρίση και σε ύφεση κατά έναν πολύ παράξενο τρόπο ψιθυρίζονταν ευρέως τα σενάρια τούτα μεταξύ των πιστών χριστιανών κυρίως στην Ελλάδα. Κι αυτά ακριβώς τα ακούσματα θορύβησαν τις γνωστές Κασσάνδρες της ανομίας στις ΗΠΑ και στην ΕΕ. Τους θορύβησαν δε τόσο πολύ που έσπευσαν να αναπτύξουν πολιτικές πρωτοβουλίες έτσι ώστε να τα αποτρέψουν και να μην εκπληρωθούν… Λησμόνησαν πως αν ο Θεός θέλει τότε νικάται φύσεως τάξις.
Οι Βρυξέλλες λοιπόν άμεσα προώθησαν την ένταξη της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Σλοβακίας και άλλων Ορθοδόξων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην Ε.Ε. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ ακολούθησαν μία πρωτοφανή επιθετική διπλωματία σε Ουκρανία και Γεωργία! Μάλιστα ήταν σε τέτοιο βαθμό που τις έστρεψαν με έντεχνο τρόπο κατά της Ρωσίας, έτσι ώστε να προκαλέσουν μίση και εχθρότητα και ρήγμα μεταξύ αδελφών!
Ωστόσο, το κοινό ποτήριο φαίνεται να υπερισχύει και οι ορθόδοξοι λαοί να έρχονται με θαυμαστό τρόπο ολοένα και πιο κοντά! Και να που τώρα βρισκόμαστε πολύ κοντά στη διάλυση της Ευρώπης, αφού οι λαοί του νότου και όχι μόνο επ’ ουδενί θέλουν μία ιδιότυπη αιχμαλωσία από την Γερμανία με πρόσχημα δήθεν την οικονομία…
Σήμερα λοιπόν διαπιστώνουμε ότι οι κινήσεις συνεργασίας και ενότητας των ορθοδόξων έχουν αρχίσει και αποκτούν μία δυναμική, η οποία δεν οφείλεται τόσο στην οικονομική κρίση όσο στην προετοιμασία εδώ και δύο αιώνες σχεδόν, των Ορθοδόξων χριστιανών όλης της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων. Να γιατί οι Ρώσοι Ορθόδοξοι ρουφούν στην κυριολεξία κάθε τι που αφορά τον γέροντα Παϊσιο, τον Άγιο Κοσμά και ότι αφορά εν γένει την πνευματική ζωή του Αγίου Όρους. Να γιατί οι Έλληνες Ορθόδοξοι παρά τη συνεχή, μεθοδευμένη και συστηματική πλύση εγκεφάλου που δέχονται για το δυτικό πολιτισμό αντιστέκονται και βλέπουν τους Ορθοδόξους αδελφούς μας στα Βαλκάνια και τη Ρωσία πολύ πιο κοντά. Διαβάζουν τους αγώνες γνωστών στάρετς, κτίζουν μοναστήρια και εκκλησιές προς τιμήν τους κ.ο.κ. Όλοι άλλωστε ενθυμούμαστε τα καραβάνια ανθρωπιστικής βοήθειας που πήγαιναν στη Σερβία, στο Κόσοβο, στη Βοσνία, στη Ρωσία.
Και εκείνοι έτσι ως αδέλφια μας αντιμετωπίζουν παρά την φανερή προδοσία εγκάθετων δοσίλογων πολιτικών, τυφλών εκτελεστικών οργάνων μασωνικών στοών. Μία προδοσία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα αδιάκοπα…
«Στήνονται συνεχώς εμπόδια από τους εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας – λέει ο γέροντας ασκητής του Παγγαίου Όρους, συνηγορώντας στα όσα γράφει ο π. Θεολόγος- στην εκ του τριαδικού Θεού σχεδιασμένη συνάντηση, συνεργασία και θαυμαστή κοινή πορεία των ορθοδόξων λαών με βάση το Κοινό Ποτήριο και τη διδασκαλία της Ορθοδοξίας μας. Αλλά ότι ο Θεός αποφασίζει γίνεται. Τα εμπόδια θα εξαλειφθούν γρήγορα τόσο ξαφνικά που κανένας δεν θα το πιστεύει. Θα τρίβουν όλοι τα μάτια τους! Το χωράφι της Ορθόδοξης Εκκλησίας θα αρχίσει και πάλι να αποδίδει προς τον ουρανό τους γλυκούς καρπούς της αγιότητας. Το όργωμα ήδη έχει γίνει και οι πρώτοι σπόροι έπεσαν και έχουν αρχίσει να φυτρώνουν. Έτσι είναι λογικό πως δεν θα αργήσει ο θερισμός και η καρποφορία.
Σύντομα θα γίνουν όλα και θα δοθεί τέλος στο έντονο συναίσθημα της αναμονής πως κάτι σπουδαίο και σημαντικό έρχεται! Κάτι που θα δώσει διέξοδο όπως ο από μηχανής Θεός στο αρχαίο δράμα, στην τραγική πνευματική κατάσταση που βιώνει σήμερα ο ευλογημένος τόπος μας, η οποία ευθύνεται και για την οικονομική κρίση. Και το ωραίο αυτό συναίσθημα το συλλαμβάνουν και το νιώθουν στην καρδιά τους σαν να τους το ψιθυρίζουν και να το σιγοτραγουδούν οι άγγελοι όλοι σχεδόν οι συνειδητοποιημένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Αδυνατούν όμως ακόμη να το ερμηνεύσουν και γι’ αυτό αναζητούν μία λύση σε λεγόμενα σοφών αγίων γερόντων, που με το βίο τους δόξασαν και δοξάζουν τον Χριστό μας. Αγίων γερόντων που κατέστησαν δοχεία της Χάριτος του Παρακλήτου. Χρειάζεται όμως υπομονή και προσοχή γιατί ο Αντίδικος διαισθάνεται τι έρχεται και έχει βάλει δικούς του ψευτο-προφήτες να λένε διάφορα ψέματα για να αφαιρούν την ελπίδα των Ορθοδόξων και να τους απογοητεύουν και να τους απελπίζουν. Πολλοί λοιπόν εξ αυτών που νομίζετε ότι είναι πνευματικά ψηλά θα ξαφνιαστείτε όταν τους δείτε να σέρνονται στην κυριολεξία από τα χαλινάρια που τους έβαλε ο Αντίδικος, προκειμένου να πλανέψουν τον οιστό λαό. Και πολλοί που νομίζετε ότι είναι χαμηλά και ασήμαντοι θα τους δείτε σαν τον φτωχό Λάζαρο να ενδύονται βασιλικό ένδυμα! Βρισκόμαστε λοιπόν στο κατώφλι σημαντικών εξελίξεων. Τα γεγονότα που όλοι μας προσμέναμε έχουν αρχίσει.
Εκείνο όμως που με δυσαρεστεί είναι πως βλέπω τον Ορθόδοξο ελληνικό λαό μας να εισέρχεται σ’ αυτά χωρίς να φοράει το απαραίτητο κράνος! Το κράνος που θα τον θωρακίσει για να αντιμετωπίσει τις ίδιες αντιξοότητες και τις ίδιες δυσκολίες σαν αυτές που αντιμετώπισε ο εβραϊκός λαός στην πολύχρονη περιπλάνησή του στην έρημο. Και φοβούμαι πως χωρίς αυτό το κράνος, δηλαδή την ειλικρινή μετάνοια δεν θα αξιωθούμε να φθάσουμε και να δούμε το ποθούμενο! Δεν θα καταφέρουμε να αντικρύσουμε τον ελεήμονα αναστημένο βασιλιά μας…, τον αναστημένο Άγιο Ιωάννη Βατάτζη! Χωρίς την αρετή της ταπείνωσης, που αποτελεί τη βενζίνη κάθε ανθρώπου και προπαντός του ορθοδόξου χριστιανού για να συναντήσει τον Θεό δεν βλέπω καμιά προκοπή.
Γι’ αυτό όποιος λοιπόν Χριστιανός σήμερα επιθυμεί εκ του ασφαλούς να ζήσει τα όσα έλεγαν ο Πατροκοσμάς, ο γέροντας Παϊσιος, ο γέροντας Ιάκωβος, ο γέροντας Πορφύριος, ο γέροντας Αμβρόσιος και άλλοι πολλοί ας φροντίσει να χτίσει εδώ και τώρα την σχέση του με το Θεό με ειλικρινή μετάνοια και ταπείνωση. Και τότε το έλεος που προπορεύεται του Θεού θα τον σκεπάσει ενώ το πυρ της θεότητος θα τον δροσίσει όπως δρόσισε τους τρεις παίδες εν τη καμίνω. Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου μας συμβουλεύει αδιαλείπτως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Ε! τι λέτε; Δεν έφθασε ο καιρός να τον αφουγκραστούμε;»
ΠΗΓΗ: www.orthodoxia.gr ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2013

Συντάκτης: ΕΝΑΣ ΔΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2013

sανίδα σωτηρίας Βαρθολομαίου στον καταρρέοντα παπισμό! Πως ερμηνεύεται η παρουσία του στη νέα φιέστα του Βατικανού…

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
sανίδα σωτηρίας Βαρθολομαίου στον καταρρέοντα παπισμό!
Πως ερμηνεύεται η παρουσία του στη νέα φιέστα του Βατικανού…
(26/03/2013 14:23)

Του Διονύση Μακρή
Για την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην ενθρόνιση του επιμένοντος στην διαστρέβλωση του τριαδικού δόγματος μεγάλο-αιρεσιάρχη νεοκλεγέντος ψευδο- «επισκόπου» Ρώμης Φραγκίσκου Α’ έχουν γραφτεί ήδη πάρα πολλά σχόλια. Από τη μία πλευρά, αυτοί που υποστηρίζουν τον κοσμικού χαρακτήρα οικουμενισμό χαιρετίζουν και υπεραμύνονται της παρουσίας του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην ενθρόνιση πιστεύοντας ότι η κίνηση αυτή συμβάλει θετικά στην προώθηση του ανούσιου και καταδικασμένου σε αποτυχία διαλόγου με τον Παπισμό! Μάλιστα επιστρατεύουν και μία πλειάδα δήθεν συμπεριφορών του νέου «Επισκόπου» της Ρώμης, για να δείξουν κατά τη γνωστή πλέον εδώ και δεκαετίες καραμέλα προπαγάνδας ότι κάτι αλλάζει στον Παπισμό…!!!
Από την άλλη πλευρά, όσοι αντιτίθενται στα κοσμικά αυτά ανοίγματα του Φαναρίου επιστρατεύουν τους Αγίους Πατέρες, τις ευαγγελικές διδαχές και προπαντός την Ιερά Παράδοση προκειμένου να αποδείξουν το τραγικό λάθος του Πατριάρχη να παραστεί στην ενθρόνιση του αιρεσιάρχη, αναγνωρίζοντας έτσι εμμέσως την κακοδοξία και την εξουσία του!
Για να κατανοήσουμε ωστόσο τους λόγους που έκαναν τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να παραστεί στην ενθρόνιση θα πρέπει να κάνουμε μία μικρή ιστορική αναδρομή στην πατριαρχική του πορεία! Εύκολα λοιπόν ένας ουδέτερος ερευνητής θα διαπιστώσει ότι η ποιμαντική διαδρομή του συγκεκριμένου Πατριάρχη είναι γεμάτη διενέξεις και συγκρούσεις, διαξιφισμοί και οξύνσεις κυρίως όμως με αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες! Σ’ αντίθεση με τις αιρετικές ή αλλόθρησκες δοξασίες θα διαπιστώσει ότι η συνεργασία του είναι άψογη.
Ο ιστορικός λοιπόν του μέλλοντος αναλύοντας την πορεία του μέσα από τα γεγονότα της ποιμαντορίας του είναι βέβαιο ότι στην προσωπογραφία του θα συμπεριέλαβε χαρακτηρισμούς όπως πείσμονας, καχύποπτος, φιλόδοξος, εγωκεντρικός, κακεντρεχής… προκειμένου να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του συγκεκριμένου ανδρός! Χαρακτηρισμοί τέτοιοι φυσικά δεν συνάδουν όχι απλά με κληρικό και Επίσκοπο της Εκκλησίας και μάλιστα Πατριάρχη αλλά ούτε με λαϊκό ορθόδοξο χριστιανό. Και δεν συνάδουν γιατί αντιτίθενται στον αγώνα της σωτηρίας και της αιωνιότητας!
Πέραν τούτων ο ιστορικός του μέλλοντος θα κατέγραφε τον συγκεκριμένο Πατριάρχη ως θρησκευτικό ηγέτη που χρησιμοποίησε κατά κόρον τον πατριαρχικό θεσμό προς ίδιον όφελος..! Ως θρησκευτικό ηγέτη που μόχθησε σ’ όλα τα χρόνια της ηγεσίας του να προσδώσει στον Αποστολικό θρόνο του Αγίου Ανδρέα μία κοσμική αμιγώς ισχύ! Θα τον παρουσίαζε ακόμη ως θρησκευτικό ηγέτη που κατάφερε πολλά στο οικοδομικό έργο και στις ανακαινίσεις ναών αλλά ταυτόχρονα με τις συνεχείς εκπτώσεις από την ορθόδοξη πίστη καταρράκωσε πνευματικά, υποβάθμισε και υποβίβασε τον πατριαρχικό θρόνο στα μάτια όλων ανεξαιρέτως των Ορθοδόξων Χριστιανών…
Κι αυτό γιατί είναι εμφανές σ’ εχθρούς και φίλους ότι στην 22χρονη ποιμαντορία του ακολουθεί και τηρεί επακριβώς και κατά γράμμα φαρισαϊκά πρότυπα! Σιωπά λ. χ. επικαλούμενος τη φυσική έδρα του Φαναρίου και του ότι βρίσκεται σε μία ισλαμική χώρα σε θέματα που άπτονται της σωτηρίας του ανθρώπου, όπως αυτό του κιναιδισμού, της μοιχείας, της πορνείας, της διαφθοράς και των ηθικών σκανδάλων, του τεκτονισμού, της χειροτονίας των γυναικών, της αλλοίωσης του τριαδικού δόγματος (βλ. περίπτωση Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού)… Παρεμβαίνει αντιθέτως δυναμικά σε ζητήματα που άπτονται της λεγομένης κοσμικής δικαιοδοσίας του αντιλαμβανόμενος αυτά με οικονομικά αμιγώς κριτήρια! Συνεργάζεται με αλλόθρησκους στο όνομα της εξασφάλισης μίας δαιμονικής ειρήνης και σατανικής αγάπης ενώ δημοσίως έχει αποφύγει μέχρι τούτη την ώρα να καταδικάσει ανοικτά και απροκάλυπτα και όχι με μισόλογα, με λεκτικά παίγνια και αοριστίες έστω και μία αιρετική δοξασία…
Ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας μάλιστα για λόγους ενίσχυσης της ελληνοτουρκικής φιλίας αποδέχθηκε ανάδοχο μουσουλμάνο σε ορθόδοξη βάπτιση… γεγονός που φανερώνει το πόσο σέβεται την παρακαταθήκη της Ορθόδοξης Εκκλησίας που υποσχέθηκε ότι θα τηρεί μέχρι κεραίας.
Κι όταν κάποιος, θα γράφει ο ιστορικός, επιχειρούσε να του ασκήσει ακόμη και καλοπροαίρετη κριτική τότε όχι μόνο τον αναγόρευε σε εχθρό καλυπτόμενος πίσω από τον Πατριαρχικό θεσμό αλλά τον τιμωρούσε παραδειγματικά, λειτουργώντας ως σουλτάνος και δικτάτορας και γράφοντας στα παλαιά των υποδημάτων του τα όσα προβλέπονται από τους ιερούς κανόνες και τις παραδόσεις. Το παράδειγμα του γνωστού θεολόγου Νικόλαου Σωτηρόπουλου αλλά και οι τηλεγραφικές απαράδεκτες καθαιρέσεις και εκδιώξεις κληρικών από περιοχές της δικαιοδοσίας του, όπως το Άγιο Όρος, τα Δωδεκάνησα, τη Β. Ελλάδα (Νέες Χώρες), με τελευταία πράξη του την αποπομπή από την ηγουμενία της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο του πάλαι ποτέ εκλεκτού του αρχιμανδρίτη Αντίπα Νικηταρά φανερώνουν ακριβώς τον καθαρά κοσμικό χαρακτήρα του ανδρός, δικαιώνοντας εκείνους που εδώ και καιρό υποστηρίζουν πως ως ορθόδοξοι χριστιανοί «δεν έχουμε πλέον Πατριάρχη»!
Ως εκ τούτου ένας τέτοιος κοσμικού τύπου θρησκευτικός ηγέτης είναι απόλυτα φυσικό να μεταβαίνει στο Βατικανό και να αντιπαρέρχεται μίας παραδόσεως 1000 ετών που ήθελε τους Ορθοδόξους Προκαθημένους να μην παρίστανται σε φιέστες αιρετικών… ως βασική επιλογή τους της μη αναγνώρισης και καταδίκης της κακοδοξίας τους! Με την παρουσία του, όμως ο εκπεσών στις ορθόδοξες χριστιανικές συνειδήσεις Πατριάρχης Βαρθολομαίος εμπράκτως έδωσε χέρι βοηθείας στον βυθιζόμενο από τα πάσης μορφής σκάνδαλα παπισμό!
Είναι η δεύτερη φορά που η Ορθόδοξη Εκκλησία λειτουργεί μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι ως σανίδα σωτηρίας στον θεομίσητο Παπισμό. Η πρώτη ήταν το 1439 που η τότε ηγεσία του Πατριαρχείου παρασυρόμενη, πιθανόν και πιεζόμενη από την πολιτική ηγεσία αντί να προσελκύσει τους τότε διαφωνούντες και μετέπειτα διαμαρτυρόμενους χριστιανούς, δίδοντάς τους καταφύγιο από τον θεομίσητο παπισμό που τους καταδίωκε και τους πολεμούσε μετέβη στη Φεράρα, προκειμένου να εξασφαλίσει τη στρατιωτική βοήθεια μέσα από την ένωση με τον παπισμό! Οι διαμαρτυρόμενοι διωκόμενοι από το Βατικανό (τσεχικοί πόλεμοι 1436) και προκειμένου να καθορίσουν το πως θα πορευτούν και πιθανόν να αποφάσιζαν την πλήρη ένταξή τους στην Ορθοδοξία, αν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως έστηνε γέφυρες επικοινωνίας. Ίσως αν τότε πληροφορούνταν για την αλήθεια της ορθόδοξης πίστεως να μην υπήρχε σήμερα ο προτεσταντισμός και η Ευρώπη να είχε διαφορετική πορεία. Αντί όμως της προσέγγισης των διωκομένων ο αυτοκράτορας και ο Πατριάρχης με ακολουθία 700 κληρικών προτίμησαν να μεταβούν στη Φεράρα προσφέροντας σανίδα σωτηρίας στον παπισμό και καταδικάζοντας τον ελληνισμό σε σκλαβιά τεσσάρων αιώνων. Μάλιστα η συμπεριφορά τότε των παπικών στην ορθόδοξη αντιπροσωπεία είχε πολλές ομοιότητες με τη συμπεριφορά του αμφισβητήσιμου νέου ψευτο-επισκόπου Ρώμης Φραγκίσκου του Α’ έναντι του νυν Πατριάρχη! Τότε οι Βυζαντινοί αποσκοπούσαν στην στρατιωτική βοήθεια σήμερα οι Ορθόδοξοι αποβλέπουν, όπως διαπιστώνεται στην οικονομική στήριξη από τα κονδύλια της τράπεζας του Βατικανού.
Κατόπιν αυτών εύλογο είναι να αναρωτιέται κανείς αν η αιτία της παρουσίας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είχε να κάνει μόνο το φώτα της δημοσιότητας της μεγάλης στην κυριολεξία φιέστας του Βατικανού; Να αναρωτιέται ακόμη αν αιτία αποτελούσε μόνο η έμμονη εμφανής φιλοδοξία του νυν Πατριάρχη να πλασάρεται και να λειτουργεί αυτόκλητα ως πάπας της Ανατολής; Να αναρωτιέται αν η όλη παρουσία του αποσκοπούσε απλά και μόνο στη στήριξη του παπισμού και της κακοδοξίας του… σε μία χρονική συγκυρία παγκόσμιας κατάπτωσης και πτώχευσής του!
Επ’ ουδενί λοιπόν αποδεχόμαστε ότι αίτιο της «ιστορικής» (!!!) όπως παρουσιάστηκε παρουσίας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου αποτελούσαν η δήθεν ενδυνάμωση του ψευτο- διαλόγου που περιστρέφεται περί της αποδοχής η απόρριψης του παπικού πρωτείου και η ενίσχυση της πορείας προς την ένωση! Και δεν το αποδεχόμαστε γιατί ο παπισμός ως κρατική αμιγώς οντότητα και φασισαϊκή χριστιανική κοινότητα πορεύεται με αμιγώς κοσμικά κριτήρια εφαρμόζοντας στην πράξη τις κακοδοξίες που πρεσβεύει.
Άλλωστε τα κοσμικά αυτά κριτήρια διαπιστώθηκαν και από τη νέα φιέστα που είχε να κάνει με την εκλογή του νέου επικεφαλής της! Φιέστα που απέβλεπε μόνο και μόνο στην αποφυγή δημοσίευσης των οικονομικών (ξέπλυμα χρήματος) και ηθικών σκανδάλων που θα διαπόμπευαν και πάλι τον πτωχεύσαντα πνευματικά παπισμό. Η εσπευσμένη αλλαγή ηγεσίας στο Βατικανό ήταν αναγκαστική και απέβλεπε στο να εξευρεθεί νέος χρόνος διαπραγμάτευσης με τους λοιπούς εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας ώστε να αποφευχθεί όσον το δυνατόν περισσότερο η διαπόμπευσή του! Άλλωστε κάτι τέτοιο είχε επιδιώξει να πετύχει και ο παραιτηθείς Βενέδικτος Ιστ’ με το σοβαρό ατόπημά του να αναγνωρίσει επισήμως τον σατανισμό μέσω της αποκατάστασης του τάγματος των Ναϊτών Καμπαλιστών Ιπποτών, και τις πιθανές παρασκηνιακές οικονομικές και εμπορικές συμφωνίες που είχε συνάψει μαζί τους… με στόχο τη διασφάλιση λειτουργίας της τράπεζας που διατηρεί για να βλασφημεί εμπράκτως το Άγιο Πνεύμα!
Δεν ήταν διόλου τυχαίο ακόμη ότι τις ημέρες που συνεδρίαζαν οι καρδινάλιοι για να εκλέξουν νέο ηγήτορα ανακοινώθηκε στη Νέα Υόρκη ακόμη μία πτώχευση λόγω σκανδάλων παπικής αρχιεπισκοπής στις ΗΠΑ! Το γεγονός αυτό σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές συνέβαλε ούτως ώστε να αποκλειστούν τα φαβορί για τον παπικό θρόνο και να εκλεγεί ο καρδινάλιος της Αργεντινής, κάτι που για τους πιστούς και μόνο αποτέλεσε έκπληξη… Ευθύς με την εκλογή του ο μηχανισμός προπαγάνδας του Βατικανού εργάστηκε ώστε να τον εμφανίσει ως στήριγμα των φτωχών, ίσως λόγω της τεχνητής οικονομικής κρίσης που μαστίζει όλη σχεδόν την υφήλιο… Έτσι, θα αποσπάτο η προσοχή των πιστών από τα σκάνδαλα που τους έκαναν να αποστασιοποιούντο μαζικά και να εγκαταλείπουν το παπισμό. Εξέλεξαν λοιπόν τον αρχηγό του τάγματος των Ιησουϊτών μήπως και καταφέρουν να σταματήσουν -έστω και προσωρινά- το ποτάμι των απογοητευμένων χριστιανών από τον σατανόπληκτο παπισμό!
Το βιογραφικό του ψευτο-επισκόπου Ρώμης, τον οποίο ο Πατριάρχης μας εμμένει να αποκαλεί «αγιώτατε» φανερώνει τον μανδύα της υποκρισίας με τον οποίο τον τύλιξαν αμέσως μετά την εκλογή του επιλέγοντας και το όνομα Φραγκίσκος. Όνομα που η δυτική χριστιανική κοινότητα αγαπά και σέβεται αφού το συνδέει με τον υποστηρικτή των φτωχών και άγιο γι’ αυτούς Φραγκίσκο της Ασίζης!
Ένα άλλο στοιχείο που φαίνεται να έπαιξε ρόλο στην επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου είναι η φιλία που διατηρεί με την οικογένεια Ροκφέλερ και τον επικεφαλής της πολιτικής ηγεσίας της λέσχης Μπίλντερμπεργκ Χέρνι Κίσσιγκερ από τα χρόνια που τα νήματα της Αργεντινής κινούσε εκλεκτός τους δικτάτορας. Η φιλία αυτή για τους εκλέκτορες καρδιναλίους φαίνεται να αποτέλεσε την εγγύηση που αναζητούσαν και το βασικό κριτήριο στην τελική επιλογή τους!
Γιατί ο νέος ηγέτης του Παπισμού φαίνεται να συγκεντρώνει όλα τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία που τον καθιστούν άριστο συνεργάτη και πειθήνιο όργανο του μυστηρίου της ανομίας! Έτσι, όπως και οι προκάτοχοί του αναμένεται να φροντίζει με τα έργα του και τις αποφάσεις του να αναδύεται από τις καμινάδες του Βατικανού συνεχώς, όπως αιώνες τώρα ο μαύρος καπνός προς τον ουρανό ώστε να καταστεί και αυτός πιστό όργανο του Αντιδίκου…
Μέσα στο πλαίσιο αυτό μόνο ως κοσμικός άρχων και όχι ως εκφραστής του γένους παραβρέθηκε στη φιέστα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος! Με την παρουσία του αυτή συναίνεσε στη λειτουργία της πλάνης και του ψεύδους, στη στήριξη και αναγνώριση της κακοδοξίας! Και το τίμημα για τον ίδιο και όχι μόνο αναμένεται να είναι βαρύ. Σοφοί γέροντες και σύγχρονοι ασκητές υποστηρίζουν ότι ήδη ο ουρανός τον έχει διαγράψει γεγονός που ερμηνεύεται ότι κατόπιν αυτών «πατριάρχη ουκ έχομεν»!

Πηγή www.orthodoxia.gr

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2013

Καρδινάλιος αποκαλεί αμαρτωλή τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία! Μιλά για την άνευ όρων επιστροφή της Δύσης στις αλήθειες της Ορθοδοξίας!

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
Καρδινάλιος αποκαλεί αμαρτωλή τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία!
Μιλά για την άνευ όρων επιστροφή της Δύσης στις αλήθειες της Ορθοδοξίας!
(15/04/2013 16:42)

«…μείνετε σεις οι Ορθόδοξοι εκεί που είστε. Μια μέρα, εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία, θα έρθουμε γονατιστοί και θα ζητήσουμε μετάνοια για όσα πράξαμε στην ιστορία…»
Αυτά που έγιναν … μεταξύ του Πάπα και του Πατριάρχη είναι μια εκδήλωση διπλωματίας, και τίποτε άλλο, ξένη και απαράδεκτη από θεολογικής πλευράς!.
 
Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου Φιοντόρ Ντοστογιέβσκι ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ του καθηγητού Αντωνίου Ιακ. Ελευθεριάδη!
Συνηθίζουμε στις πρώτες γραμμές κάθε βιβλίου να διαβάζουμε ποιός είναι ο βαθύτερος σκοπός, το Θουκυδίδειο «αίτιο» μιας έκδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση το ανά χείρας εγχείρημα έχει σημείο αναφοράς ένα εκλεκτό και πολύ γνωστό Μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή που διαβάζουμε στο τελευταίο έργο του μεγίστου των ρώσων λογοτεχνών του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι με τίτλο «Οι Αδελφοί Καραμάζοβ». Η παρούσα συγγραφική προσπάθεια είναι το αποτέλεσμα μιας αισθητικής και βιωματικής προσέγγισης του όλου προβλήματος που αναφέρεται στις θεολογικές και ιστορικές απόψεις, οι οποίες διατυπώνονται τελευταία στους διαλόγους κυρίως μεταξύ ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών θεολόγων. Ας πάμε όμως πιο κοντά στις πηγές του εν λόγω προβλήματος.
Όλοι ασφαλώς έχουμε διαβάσει η οι μεγαλύτεροι στην ηλικία ενθυμούνται ότι μετά την άνοδο στο Θρόνο του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως του εξ Αμερικής Αθηναγόρα (1948) ξεκίνησαν διπλωματικές μυστικές και επίσημες επαφές με το Βατικανό. Ο Αθηναγόρας επί συνεχή έτη διαπραγματευόταν παρασκηνιακώς με το Βατικανό την συνάντησή του με τον Πάπα. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιανουάριο του 1964 στα Ιεροσόλυμα. Και από τότε αρχίζει ένα πρωτόγνωρο «ειδύλλιο» μεταξύ των δύο εκκλησιών, λουλούδια αγάπης, ασπασμοί, φιλοφρονήσεις, ανταλλαγές ευχών και κολακευτικών Γραμμάτων, αγκαλιές, αποσιώπηση διαφορών, δεν μας χρειάζονται οι θεολόγοι, αυτοί βαθαίνουν το ρήγμα, διάλογος ναι, αλλά διάλογος αγάπης και συμφιλίωσης: είναι φράσεις του Πατριάρχη Αθηναγόρα. Θυμάμαι τότε, μετά την πολύκροτη εκείνη συνάντηση, δημοσιογραφικές γραφίδες, ολόκληρα βιβλία φιλοπατριαρχικών συγγραφέων, ομιλίες επισκόπων και ιεροκηρύκων, φωτογραφίες και πορτραίτα είχαν ως επίκεντρο μιαν ακατάσχετη αγαπολογία.
Και στο σημείο αυτό θα ζητούσα την ιδιαίτερη προσοχή του αγαπητού και καλοπροαίρετου αναγνώστη μου. Μια κουβέντα όμως να προσθέσω ακόμα και να πω: ότι η εν λόγω πολυσυζητημένη συνάντηση δεν έγινε τυχαία και αυθόρμητα. Προγραμματίσθηκε, σχεδιάσθηκε και αποφασίσθηκε πολλά χρόνια πριν, ήδη από τον πρώτο χρόνο της ανάρρησης στο Θρόνο του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρου. Από την πλευρά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εργάσθηκε διπλωματικά και παρασκηνιακώς κυρίως ο καρδινάλιος Αυγουστίνος Μπέα, ο Καρδινάλιος Βίλλεμπρανς, ο Ρωμαιοκαθολικός ιερομόναχος Πέτρος Ντυπρέ, αλλά κυρίως και κατ’ εξοχήν, ο καρδινάλιος Ευγένιος Τισεράν (Cardinal Eugène Tisserant [1884-1972]), ο πρύτανης του κολλεγίου των καρδιναλίων (1951), ο δεύτερος τη τάξει, κατά το πρωτόκολλο, στην καθολική ιεραρχία. Ο εν λόγω Καρδινάλιος υπήρξε η σπουδαιότερη προσωπικότητα του ΧΧου αιώνα στον ρωμαιοκαθολικό κόσμο: προήδρευσε με το αξίωμα αυτό δύο εκλογών Πάπα και μιας Συνόδου. Υπήρξε ταυτοχρόνως ένας γίγαντας γνώσεων, Γάλλος Ακαδημαϊκός, έξοχος διπλωμάτης και άνθρωπος δράσης. Ήταν κάτοχος, πλην των ευρωπαϊκών γλωσσών, της αρχαίας ελληνικής, εβραϊκής, συριακής, αραβικής, αιθιοπικής και ασυριακής γλώσσας. Ήδη από το 1936 ετέθη επί κεφαλής της πολύ σπουδαίας Συνοδικής Επιτροπής για τις ανατολικές εκκλησίες, όπου παρέμεινε επί εικοσιτρία χρόνια. Γύρω στο 1959 με θάρρος και παρρησία σε δημόσια ομιλία του έψεξε την Τουρκία για την γενοκτονία των Αρμενίων, με συνέπεια να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις Βατικανού-Τουρκίας, για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων. Ο Καρδινάλιος Τισεράν καταδίκασε ακόμα απερίφραστα τους γνωστούς στο Ορθόδοξο Κοινό Ουστάζι της Κροατίας και τη συμμετοχή καθολικών κληρικών και φραγκισκιανών μοναχών στη γενοκτονία των σέρβων ορθοδόξων, κατά τη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου.
Και ένα ακόμα στοιχείο του ελεύθερου και ασυμβίβαστου αυτού χαρακτήρα, του μεγάλου Γάλλου και ελληνολάτρη Καρδιναλίου Τισεράν είναι: η σθεναρή αντίρρηση που δημοσιοποίησε απέναντι στον πάπα Πίο ΧΙΙ σχετικά με την ανακήρυξη σε δόγμα της Ανάληψης της Θεοτόκου –αυτό το δόγμα, καθορίστηκε δογματικά και αλάνθαστα από τον εν λόγω πάπα, την 1η Νοεμβρίου 1950– με βάση το επιχείρημα ότι η παράδοση της αγίας «αθανάτου κοιμήσεως» της Παναγίας, σύμφωνα με την παράδοση της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, είναι επαρκής και σωστή λατρευτική θέση.
Καλά όλ’ αυτά, θα με προλάβετε, αλλά προς τι η αναφορά μου σε ένα τόσο ριζοσπαστικό φιλορθόδοξο Καρδινάλιο και ο τονισμός των ξεχωριστών ιδιοτήτων και της μεγάλης πράγματι φυσιογνωμίας του Ευγενίου Τισεράν; Και ποιά σχέση μπορεί να έχει αυτός ο Καρδινάλιος με τον πρωταγωνιστή του ντοστογιέφσκιου μύθου, Καρδινάλιο κι αυτόν, Μ. Ιεροεξεταστή; Την προσωπικότητα του Τισεράν ο υπογραφόμενος γνώρισα εκ του σύνεγγυς, ως διευθυντή της Βατικανής Βιβλιοθήκης, περί τα μέσα του 1964, εποχή όπου ετοίμαζα την διδακτορική μου θέση, συζήταγα συχνά μαζί του και του είμαι ευγνώμων που με ετίμησε με την υψηλή του εκτίμηση ως Έλληνα και Ορθόδοξο Θεολόγο.
Ομολογουμένως, ο Καρδινάλιος Τισεράν με σαγήνευσε όχι τόσο από τα εταστικά του μάτια, την μακριά λευκή γενιάδα, το ευθυτενές ανάστημα, τα πολύτιμα δακτυλίδια που φορούσε στα δάκτυλα, δώρα, όπως μου είπε, πανεπιστημίων της Ανατολής. Με σαγήνευσε κυρίως και σπουδαίως, και ευλογώ τον Θεό, που γνώρισα έναν τόσο προικισμένο και σοφό άνδρα, στα νεανικά μου ιδιαίτερα χρόνια, από τα πιο κάτω εντυπωσιακά λόγια του. Ας ακούσουμε λοιπόν όλοι μας τούτα τα λόγια που μου εκμυστηρεύθηκε, ποιός; ο Δεύτερος τη τάξει στο Βατικανό, επαναλαμβάνω, λίγους μήνες μετά το κοσμοϊστορικό γεγονός της συνάντησης των Ιεροσολύμων:
«Αυτά που έγιναν στα Ιεροσόλυμα μεταξύ του Πάπα και του Πατριάρχη είναι μια εκδήλωση διπλωματίας, και τίποτε άλλο, ξένη και απαράδεκτη από θεολογικής πλευράς. Αγαπητέ μου Αντώνιε, μείνετε σεις οι Ορθόδοξοι εκεί που είστε. Μια μέρα, εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία, θα έρθουμε γονατιστοί και θα ζητήσουμε μετάνοια για όσα πράξαμε στην ιστορία».
Με το άκουσμα «εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία», δεν σας το κρύβω, ταράχθηκα και του ζήτησα να μου πει τι εννοεί. Κι εκείνος εύθαρσώς μου απαντά ότι εννοεί το σχίσμα, τις σταυροφορίες, την ιερά εξέταση, την ουνιτική προπαγάνδα, ακόμα και την προδοτική αδράνεια και ουδετερότητα που επέδειξε ο δυτικός χριστιανικός κόσμος, ιδιαίτερα η Γαλλία, στην καταστροφή του ελληνισμού της Σμύρνης…
Αλήθεια, ποιός ορθόδοξος χριστιανός δεν θα προσυπέγραφε την πιο πάνω δήλωση; Σαν να ήξερε ο αείμνηστος καρδινάλιος ότι έστω μερικοί από τους ομοπίστους ορθοδόξους χριστιανούς θα αμφισβητούσαν την ιερή τους παρακαταθήκη και θα ενστερνίζονταν καινοτομίες, μεταπατερικούς νεωτερισμούς και «συναφειακές» επινοήσεις με αποτέλεσμα να υπονομεύεται η καθαρότητα του θεολογικού λόγου και να εκκοσμικεύεται το θεόπνευστο, κοσμοσωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου.
Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας συγγραφής δεν είναι άλλος παρά η ενημέρωση και η φιλοσοφική και θεολογική προσέγγιση στο συμβολισμό του Μύθου του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, σκοτεινού εκπροσώπου του παπικού Μεσαίωνα.
Κατακλείνοντας, μαζί με τις ευχαριστίες μου στους διαπρεπείς μελετητές του Φ. Ντοστογιέφσκι που ευγενώς συνεργάσθηκαν στην παρούσα έκδοση, καθώς και τον αιδεσιμολογιώτατο π. Σταμάτιο Σκλήρη, θεολόγο-ζωγράφο, που φιλοτέχνησε το εξώφυλλο και επιμελήθηκε τις εσωτερικές σελίδες του βιβλίου, ταπεινά επιτρέψατέ με να αφιερώσω αυτό εδώ το πόνημα σε όσους κληρικούς και λαϊκούς μετέχουν η θέλουν να μετέχουν στη μεγάλη συζήτηση για την ενότητα των Ορθοδόξων Εκκλησιών, εν όψει μάλιστα της μελλούσης να συνέλθει Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Πηγή: www.orthodoxia.gr

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013

Το πρόβλημα της ανεργίας και ο Θεός…

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 23, 2014 by aretimaurogianni
Το πρόβλημα της ανεργίας και ο Θεός…
Αληθινές ιστορίες της διπλανής πόρτας
(03/07/2012 16:39)

Ποιός εκλαμβάνεται άνεργος για τον ουρανό;
Ποιούς μισθούς και με ποιό τρόπο τους παρέχει ο Θεός;
Γράφει ο Διονύσης Μακρής
ΜΕΡΟΣ Θ
Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ο γέροντας ιερωμένος είχε καταφέρει να πετύχει το πρώτο βήμα και να σπάσει τον απροσπέλαστο τοίχο και το απόστημα της ακανθώδους και πετρώδους ψυχής του Πέτρου! Είχε καταφέρει να ανοίξει μία δίοδο για να εισέλθει φως Χριστού στα σκοτάδια που δημιούργησε η εκλογίκευση της αμαρτίας και οι παραλείψεις που προκαλεί η αποστασία μας από το θέλημα του Θεού!
Τι είχε συμβεί στα λίγα λεπτά της συνομιλίας που είχε με τον γέροντα; Το βέβαιο ήταν ότι είχε νιώσει και εκείνος, το ταρακούνημα που διαδοχικά ένιωσαν ο Δημήτρης και ο Αργύρης που είχαν βιώσει ανάλογη εμπειρία… Η αλλαγή των συναισθημάτων που ζωγραφίζονταν στο πρόσωπο του αποτελούσαν την καλύτερη απόδειξη. Ο Αργύρης αν και είχε την περιέργεια να μάθει λεπτομέρειες για το θαύμα που έβλεπε στο πρόσωπο του αφεντικού του, εν τούτοις δεν ήθελε να τον πιέσει. Άλλωστε η εξομολόγηση ήταν προσωπικό θέμα και δεν σηκώνει καμία παρέμβαση εκτός κι αν ο εξομολογούμενος θελήσει από μόνος του να αναφέρει κάτι. Επιθυμούσε ωστόσο διακαώς να μάθει τις εντυπώσεις του από την πρώτη συνομιλία με τον παππούλη. Μέσα στο πλαίσιο αυτό του πρότεινε να κάτσουν κάπου να πιουν έναν καφέ η να τσιμπήσουν κάτι! Από την άλλη ο Πέτρος ήσυχος πλέον και χαμογελαστός ήθελε να μοιραστεί ορισμένα πράγματα με τον Αργύρη! Έτσι κάθισαν σε μία ταβέρνα που συνάντησαν στο δρόμο της επιστροφής τους.
– Ο παπάς έχει μεγάλη ευλογία και χάρη! Ο Χριστός τον προίκισε με χαρίσματα τέτοια που βοηθούν να οδηγεί στη σωτηρία τους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο είναι η ταπείνωσή του που τον προφυλάσσει από πολλά πιθανά παρατράγουδα. Ξέρει και καλύπτει τα χαρίσματά του και έτσι αποφεύγει πολλά δεινά…, είπε ο Πέτρος.
– Έχεις δίκαιο! Σε διαφορετικές περιπτώσεις θα περίμενες να συναντήσεις ουρές πιστών, κάτι που θα τον αποσπούσε από το υπόλοιπο ποιμαντικό του έργο και ειδικά θα του στερούσε τις επισκέψεις του στα νοσοκομεία και στα σπίτια αναξιοπαθούντων. Ο νεωκόρος μου έλεγε ότι αυτό αποτελεί το κύριο έργο του, να βοηθά δηλαδή φτωχούς. Μάλιστα αποκάλυψε ότι όλον το μισθό του τον διαθέτει για να αγοράζει τρόφιμα και να πληρώνει λογαριασμούς φτωχών ανθρώπων!
– Α! έτσι εξηγείται…
– Τι σου αποκάλυψε κάτι σχετικό για τη δραστηριότητά του αυτή;
– Όχι κάτι συγκεκριμένο… Απλά όταν του πρότεινα να διαθέσω ένα ποσό για την ενορία, στην μνήμη της μακαρίτισσας εκείνος έβγαλε από την τσέπη του έναν κατάλογο με ονόματα. Μου είπε πως το καλύτερο είναι να αγοραστούν τρόφιμα και να πληρωθούν κάποια βασικά έξοδα ορισμένων βιοπαλαιστών, ενοίκια, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ! Να ανακουφιστούν κάποιοι οικογενειάρχες που με μεγάλη δυσκολία τα βγάζουν πέρα μέσα στην οικονομική κρίση. Μου πρότεινε ακόμη να επισκεφθώ μία άπορη γριούλα που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο «Σωτηρία»! Μου είπε επιπλέον όταν του εξομολογήθηκα για τις καταθέσεις που έχω στην Ελβετία πως η καλύτερη Τράπεζα που δίνει και τον πιο μεγάλο τόκο και μπορείς σε ελάχιστο χρόνο να εκατονταπλασιάσεις το κεφάλαιό σου είναι η Τράπεζα του Θεού! Μου πρότεινε να αρχίσω να επενδύω στην Τράπεζα για να βγω κερδισμένος, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει μια γενική οικονομική ανασφάλεια.
– Άμα δίνει τόσο μεγάλο τόκο αξίζει να επενδύσω και εγώ ένα μέρος του μισθού μου για να εξασφαλίσω την οικογένειά μου και ειδικά τα παιδιά μου, είπε τότε χαμογελώντας ο Αργύρης!
– Μη το γελάς! Ο παππούλης είχε τέτοια σιγουριά όταν το ανέφερε που δεν χωρούσε ούτε η παραμικρή αμφιβολία αμφισβήτησης. Μάλιστα χαρακτήρισε ως πρώτη κατάθεση στην Τράπεζα του Θεού, το ποσό που διέθεσα για τα δάνεια του Αντώνη και του Σπύρου. Μου αποκάλυψε πως δεν θα περάσει πολύς χρόνος που ο Θεός θα μου αποδώσει τους προβλεπόμενους τόκους…
– Όχι το εννοώ και δεν αστειεύομαι. Άλλωστε, όπως λέει η πεθερούλα μου, η ελεημοσύνη από το υστέρημά σου μετρά πιο πολύ για το Θεό! Φέρνει μάλιστα το παράδειγμα του οβολού της χήρας αλλά και ενός σύγχρονου τρελού που διέθετε όλες τις εισπράξεις για τη φροντίδα των άλλων! Ο Θεός είχε αναλάβει, λέει η πεθερά μου να φροντίζει τον ίδιο…
– Σοφή γυναίκα… Κάτι τέτοιο έλεγε και ένας γέροντας ηγούμενος που είχα γνωρίσει στα εφηβικά μου χρόνια. Έλεγε χαρακτηριστικά, ότι όταν δώσεις με χαρά την μπουκιά σου στον φτωχό, τότε ο ίδιος ο Θεός αναλαμβάνει να σε ταΐσει και τόνιζε ότι σε ταΐζει μέχρι σκασμού, τόσο εσένα όσο και ολόκληρο το σόϊ σου… Δεν καταλάβαινα τότε ακριβώς τι εννοούσε αλλά τώρα συνδυάζοντάς το με όσα είπαμε συνειδητοποιώ το νόημα. Εκείνος ο παππούλης έλεγε και κάτι άλλο περίεργο. Υποστήριζε ότι η ανεργία είναι εφεύρεση του πονηρού, που αποσκοπεί να απογοητεύει και να απελπίζει τον άνθρωπο.
– Εδώ τον πιάνω πολύ λάθος! Η ανεργία πλήττει λαϊκά στρώματα και προκαλείται από το κεφάλαιο που επιχειρεί με θεμιτά η αθέμιτα μέσα να αυξήσει την κερδοφορία του σε συνδυασμό με τη μείωση των εξόδων του… Οφείλεται στο σύστημα και όχι στον πονηρό.
– Θαυμάζω Αργύρη τις αναλύσεις σου περί κεφαλαίου και συστήματος! Μου θυμίζουν λίγο τη φίλη σου την Αλέκα Παπαρήγα… Αλλά ο παππούλης είχε μία παντελώς διαφορετική προσέγγιση.
– Δηλαδή, πως εξηγούσε το φαινόμενο, το οποίο ταλαιπωρεί σήμερα εκατομμύρια ανθρώπους; Γιατί ξέρεις το χειρότερο σήμερα εν μέσω της οικονομικής κρίσης είναι να μείνεις χωρίς δουλειά. Τότε τα έξοδα μετατρέπονται σε θηλιά που σε σφίγγει καθημερινά ολοένα και περισσότερο μέχρι τελικά να σε πνίξει. Γι’ αυτό έχουμε τόσες και τόσες αυτοκτονίες…
– Παρομοίαζε τη γη ως επιχείρηση του Θεού. Στην επιχείρηση αυτή ο Θεός έχει ορίσει μ’ ακρίβεια για κάθε άνθρωπο το τι δουλειά θα κάνει, ώστε να πάρει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν βρίσκεσαι στον εργοστασιακό αυτό χώρο πάντα έχεις κάτι να κάνεις, αρκεί να αποδίδεις κάθε απόγευμα στο αφεντικό, δηλαδή στο Θεό, πλήρη αναφορά με αυτά που έπραξες σύμφωνα με το λειτουργικό πλαίσιο που Εκείνος έχει θεσπίσει για να λειτουργεί η επιχείρησή Του. Και όπως έλεγε ο ηγούμενος η επιχείρηση τούτη φέρει στο Ευαγγέλιο την κωδική ονομασία «Αμπελώνας». Ως εκ τούτου ουδέποτε μένεις άνεργος εφόσον ζεις στη γη. Κατά διαστήματα, έλεγε ο γέροντας και ανάλογα με τις ανάγκες σου ο Θεός σου δίδει προκαταβολές έναντι του μισθού και της αποζημίωσης που λαμβάνεις οριστικά όταν εξέρχεσαι εκ του κόσμου τούτου. Εκεί φυσικά θα διαπιστώσεις και το τι τελικά αξίζεις…
– Τέτοια προσέγγιση στα εργασιακά πρώτη φορά ακούω. Βέβαια ο γέροντας εδώ που τα λέμε έχει δίκαιο. Ο Δημήτρης τις προάλλες σε μία συζήτηση που είχαμε μου ανέφερε ένα περιστατικό που είχε συμβεί σε μοναστήρι του Αγίου Όρους. Πέθανε λέει ένας μοναχός για τον οποίο όλοι είχαν την εντύπωση ότι ήταν τεμπέλης! Ο ηγούμενος τότε θέλησε να μάθει πως πήγε; Δηλαδή με λίγα λόγια τι μισθό θα έπαιρνε από το Θεό, όπως είπες εσύ. Ξαφνιάστηκε όταν διαπίστωσε ότι είχε φθάσει πολύ ψηλά, δηλαδή ότι είχε πάρει μεγάλο μισθό. Ρώτησε λοιπόν να μάθει με ποιά κριτήρια αξιολογήθηκε τόσο καλά. Και ο Θεός είπε τότε στον ηγούμενο: «Από το στόμα του δεν είχε βγει κακή κουβέντα. Σας αγαπούσε όλους και μυστικά προσευχόταν για τον καθένα ξεχωριστά ζητώντας να τον ευλογήσει ο Θεός στην εργασία του. Παρακαλούσε το Θεό συνεχώς για τους άλλους. Η συνειδητή αυτή ενασχόληση δεν του έδιδε τον απαραίτητο χρόνο να ανταποκριθεί στις διάφορες διακονίες και γι’ αυτό όλοι τον θεωρούσαν λουφαδόρο και τεμπέλη. Στο κελί του έκανε τις πιο πολλές αγρυπνίες απ’ όλους σας προσευχόμενος για τον καθένα ξεχωριστά. Άφηνε επίτηδες στους άλλους να νομίζουν ότι είναι τεμπέλης γιατί έτσι κάλυπτε τις πολλές αρετές του»! Την επομένη ημέρα ο ηγούμενος συγκέντρωσε όλη την αδελφότητα και τους είπε με το νι και με το σίγμα τι του αποκάλυψε ο Θεός… Μείνανε όλοι εμβρόντητοι και σταυροκοπιόνταν ζητώντας να τους συγχωρέσει ο Θεός.
– Στα μάτια δηλαδή του Θεού σαν πιο εργατικός εκλαμβάνεται αυτός που αγαπά ανιδιοτελώς, αυτός που θυσιάζεται για τον πλησίον, αυτός που ελεεί τον άλλον από το υστέρημά του. Η ανιδιοτέλεια στην προσέγγιση του άλλου και η αγάπη είναι το έργο που ο Θεός επιθυμεί να παράγεται από την επιχείρησή του. Άρα προσωπικά εγώ Αργύρη στα μάτια του Θεού θα λογίζομαι άεργος και τεμπέλης.
-Χειρότερος από μένα αποκλείεται να είσαι. Μόνο κακό έκανα και σκεπτόμουν για τους άλλους. Και δυστυχώς από τη νοσηρή αυτή νοοτροπία δεν έχω καταφέρει να ξεφύγω. Ακόμη και σε σένα που τόσο πολύ με ευεργέτησες σε έβλαπτα όλα αυτά τα χρόνια. Τώρα το μόνο που θέλω είναι να επιδιορθώσω τις ζημιές που σου έκανα. Τώρα χάρη στον παπά σε θεωρώ αδελφό μου! Ανήκεις στην οικογένειά μου να το ξέρεις.
– Κατόπιν αυτών που συζητήσαμε σκέφτομαι να μετατρέψουμε λίγο την εταιρεία; είπε τότε ο Πέτρος προσπαθώντας να αλλάξει τη συζήτηση…
– Δηλαδή, τι μετατροπές να κάνουμε;
– Να, πρέπει να επενδύσουμε σε εξαγωγές. Να αυξήσουμε τάχιστα τις εξαγωγές μας.
– Δεν σε καταλαβαίνω. Ποιά προϊόντα να εξάγουμε;
– Το προϊόν που θέλει ο Θεός, δηλαδή την αγάπη και την ανιδιοτέλεια στην προσφορά. Μη νομίζεις πως αυτό είναι εύκολο και εφικτό. Είναι το πιο δύσκολο έργο. Τι λες να το επιχειρήσουμε;
-Μέσα είμαι… Πρέπει η επιστροφή στο λειτουργικό πλαίσιο του Θεού να συνοδευτεί και με πράξεις.
– Κάθε ημέρα λοιπόν θα κάνουμε μία σύσκεψη για να διαπιστώσουμε τις δυνατότητες εξαγωγής αυτού του προϊόντος πρωτίστως προς τους πελάτες μας.
– Υποπτεύομαι τι έχεις στο νου σου και με χαρά το προσυπογράφω. Άλλωστε το χαμόγελο στο πρόσωπό σου μαρτυρά τις διαθέσεις σου.

(συνεχίζεται)

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2012